Anton Kaestner - #403 - S - " Looking for Pedro #2 ".

#403 - S - « Αναζητώντας τον Pedro #2 ».
Μονογραμμένο έργο, αυθεντικό έργο του Anton Kaestner, απ’ ευθείας από το Παρισινό εργαστήριο.

Σπρέυ Acrylic σε πλάκα γυαλιού 3mm.
Διαφάνεια προς Print.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι μια εκτύπωση. Πρόκειται για αυθεντικό έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα ζωγραφικής και/ή σπρέι, του οποίου το λαμπερό τελείωμα «glossy», σχεδόν όπως την εφαρμογή εποξειδικής ρητίνης, είναι μοναδικό.

Διαστάσεις: 22,3 x 26,5 x 0,3 cm χωρίς κάδρο. 8,8 x 10,4 x 0,12 in. χωρίς κάδρο.
Αυτό το πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (inches 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή για πρόσθετο ποσό 70€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος.
Το συνοδεύει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Gallery Artium Γενεύη 18-28 Ιουνίου 2026.

"Βιογραφία
Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, ο οποίος επηρέασε και φύτεψε τον σπόρο για τη μελλοντική αγάπη της ζωής μου.
Το 1993 αρχίζω να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια Α4 και αργότερα Α3. Αρχικά με είχε προσελκύσει η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τα χρόνια, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς συμβάδιζαν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Όμως, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με ταξίδεψε σε ολόκληρο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεραν οπτική μου, εκθέτοντάς με σε ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και εξέπεμπα την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη υπήρξε πάντα μέρος μου, σιωπηλά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής πρακτικής για μένα—a way to break free from the world and focus on my inner self.
Πάντοτε βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω αληθινές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, πάντα ελπίζα ότι θα προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική σκοπιά και να αναστοχαστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού συνταξιοδοτήθηκα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριο μου στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, ξεκίνησα τη δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου απέκτησε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας κατοικία σε ιδιωτικές συλλογές σε ολόκληρη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Καλλιτεχνικό Βιογραφικό

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση τέχνης, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά πυρίμαχα, και ψεκασμούς στο πίσω μέρος επαναχρησιμοποιημένου εκτατού πετρωμένου πολυκαρβονικού Plexiglas, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή επιφάνεια και μερικές φορές ευάλωτη.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο όπως εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διαδικασία—ένα πράγμα που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα»—ό,τι πάει—για να βάλει το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τις αντανάκλασεις που δημιουργώ και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτίθεται τελικά. Αυτή η προσέγγιση, που συντονίζεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, προσφέροντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευχαριστημένος όταν αναγνωρίζω «απαραίτητες, μη αποσπώμενες ανάγκες», δηλαδή ό,τι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλοί και φως.
Διατηρώ τη δημιουργική μου προσέγγιση σκόπιμα απλή. Ούτε «συναίσθημα» ούτε «θεωρητική αντίληψη», αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση/διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της. Η τέχνη μου αποτελεί μια αναζήτηση για «τη ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα το έθετε ο γαλλικός Φανταστικός Συγγραφέας Alain Damasio.
Αν και το έργο μου μερικές φορές μπορεί να παραπέμπει στη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas παρέχει στον πίνακα μια ακτινοβολητή επιδερμίδα με την οποία μπορούμε να διακρίνουμε τη δική μας σιλουέτα, διαφορετική ανά κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο παιχνιδισμός ανάμεσα σε «λεπτομέρειες για το κοντινό» και «χάρη για το όλον» θα παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωστρεφή ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια πρόκληση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω what I can accomplish. Για μένα, η ζωγραφική είναι ένα καθημερινό μεράκι, μια εξερεύνηση, ένα μέσο για να πυροδοτήσει ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το θέαμα.»

Anton Kaestner