Celestial and terrestrial globes - ουράνια σφαίρα - 1950-1960

Παραδοσιακές φιγούρες αστερισμών και ζωδιακών κατά την κλασική μυθολογία εικονίζονται σε αυτό τον ουράνιο κόσμο ως μπλε λαμπερά περιγραμμένες φιγούρες ενάντια σε ένα σκούρο μπλε νυχτερινό ουρανό. Τα άστρα της πρώτης έως της πέμπτης μαγνητιούδρας των αστερισμών είναι κίτρινα και εμφανίζονται σε κλιμακωτό μέγεθος ανάλογα με το φως, με ομάδες αστέρων και νεφέλες επίσης να υποδηλώνονται. Ο κόσμος τελειώνει από μια διαφανή ωρολογιακή μεμβράνη, που γυρίζει σε μια διαμαντοειδή μεταλλική βάση με γυαλιστερό στύλο (“gyromatic”) στήριγμα με μια θόλο στρογγυλό βάση. Η βαθμονομημένη πλήρης Μεσημβρινή γραμμή και η πλήρης ζώδιο ζώνη — η οποία φέρει εφαρμοσμένες ετικέτες και φιγούρες ζωδίων — περιστρέφονται ανεξάρτητα κατά 360 μοίρες σε ένα στήριγμα τύπου U που προσαρμόζεται στο βάσης.


Ο κόσμος αναπτύχθηκε από τον αστρονόμο Όλιβερ Τζ. Λι (1881-1964) μετά τη σύνταξη από μια τιμητική καριέρα στο Northwestern University στο Evanston, Ιλινόις. Ο Λι απέκτησε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο του ΜΝνεσότα και ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο το 1913. Από το 1910 μέχρι το 1926 υπήρξε εκπαιδευτής, βοηθός αστρονόμος και λέκτορας στο Παρατηρητήριο Yerkes στο Ουισκόνσιν. Ήρθε στο Northwestern το 1928, becoming the Astronomy Department Chair the following year, και υπηρέτησε ως διευθυντής του Dearborn Observatory του πανεπιστημίου από το 1931 μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1947. Το επιστημονικό έργο του Λι δημοσιεύθηκε στα κύρια αστρονομικά περιοδικά και περιείχε ανακαλύψεις παραλλαγών αστέρων και ηλιακών Εκλειψεων, μελέτες του πλανητοειδούς Ερός, και το κυριότερο επίτευγμα της ταξινόμησης και καταγραφής 44.000 αστέρων της αμφίερου-κόκκινης ποικιλίας στο βόρειο ημισφαίριο. Ήταν μέλος της American Association for the Advancement of Science και της Royal Astronomical Society στο Λονδίνο. Το 1949 έγραψε το δημοφιλές βιβλίο για την αστρονομία, Measuring Our Universe. Μετά τη συνταξιοδότησή του, μετακόμισε στη Σάντα Κρους, Καλιφόρνια, αλλά συνέχισε να διδάσκει και να γράφει μέχρι τον θάνατό του το 1964. Σήμερα τα Αρχεία του Northwestern University φυλάσσουν τα χαρτιά του.

Καλή κατάσταση
Οι ουράνιοι γήινοι έχουν υπάρξει οι μέσα με τα οποία οι αστρονόμοι χαρτογραφούσαν τους ουρανούς από αρχαιοτάτων χρόνων. Ο πρώτος καταγεγραμμένος ηλιακός έκλειψησε έγινε από τους Κινέζους το 2136 π.Χ. Οι κινέζοι παρατηρησιακοί σταθμοί χρονολογούνται με ιστορία δεκάδων αιώνων πριν από αυτό. Ο αρχαιότερος διασωθέν ουράνιος κόσμος (1144 μ.Χ.) προέρχεται από τον ισλαμικό κόσμο και βρίσκεται επί του παρόντος στο Λούβρο. Σήμερα, έχουμε εφαρμογές iPad όπως το Star Walk της Vito Technology και το Observatory της Emerald Sequoia που μας δίνουν ακριβείς θέσεις όλων των σωμάτων του ουρανού. Παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχει τίποτα όπως ένας ουράνιος κόσμος για να δώσει κανείς τη συνολική προοπτική των ουρανών. Αυτή η σχολική γήινη σφαίρα μοντέλου της δεκαετίας του 1960 από τη Rand McNally δίνει οπτική αναφορά για να βοηθήσει την αντίληψη της Γης στο διάστημα με έναν πολύ ρετρό στυλ. Δείτε τον ουράνιο ουρανό, τους αστερισμούς και τα ζώδια σε 3D μορφή! Ο 12-διάμετρος ουράνιος Κόσμος είναι τοποθετημένος σε πλήρες οριζόντιο και μεσημβρινό βάσης, στήριξη γιμπάλ με φινίρισμα χρωμίου. Ένα βαθύ μπλε αντιπροσωπεύει τον νυχτερινό ουρανό καθώς χρυσοί αστέρες και περιγράμματα σε ανοιχτό τιρκουάζ μπλε παρουσιάζουν τους ουρανούς αστερισμούς, ζώδια και άλλα. Ο μεσημβρινός μπορεί να κλίνει για να προσαρμοστεί ο κόσμος σε φαινόμενη γεωγραφική πλάτους, ενώ ο ορίζοντας δείχνει τον πραγματικό ορίζοντα σε σχέση με το σημείο παρατήρησης στη Γη. Η επανεξέταση και η ταυτοποίηση των ουράνιων σφαιρών μπορεί να είναι προκλητική καθώς πρέπει κανείς να φανταστεί τον εαυτό του να στέκεται στο κέντρο του σφαιρού, κοιτώντας προς τον νυχτερινό ουρανό. Η μεσαία δεκαετία γίμπαλ μεταλλική στήριξη με ρετρό βάση συμπληρώνει το βαθύ μπλε της σφαίρας, κάνοντάς την ένα αρκετά ελκυστικό κομμάτι. Η σφαίρα υπήρξε ένα λειτουργικό εκπαιδευτικό εργαλείο και παρουσιάζει δύο ελάχιστα ορατές επισκευές. Παρακαλώ δείτε τις φωτογραφίες.