Alessandro Zezzos (1848-1914) - Luce in Cattedrale

Alessandro Zezzos (Βενετία, 12 Φεβρουαρίου 1848 – Βιτόριο Βένοτε, 1914) Φως στον Καθεδρικό Ναό
διαστάσεις με κορνίζα cm .70x48.
Ιδιωτική συλλογή
......................................................
Νγεννήθηκε στη Βενετία από μητέρα Βενετιάνη και πατέρα Έλληνα[1], αφού ολοκλήρωσε τις κλασικές σπουδές, φοίτησε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βενετίας, όπου παρακολουθούσε και τα μαθήματα του Pompeo Molmenti. Οι συνάδελφοι στην Ακαδημία ήταν, μεταξύ άλλων, ο Alessandro Milesi, ο Bartolomeo Bezzi, ο Guglielmo Ciardi, ο Antonio Dal Zotto, ο Pietro Fragiacomo, ο Emilio Marsili, ο Augusto Sezanne, ο Ettore Tito, ο Luigi Nono και ο Giacomo Favretto.

Επηρεασμένος από τον τελευταίο, στον οποίο ήταν μεγάλός φίλος, αφιερώθηκε σε σκηνές της Βενετίας με θεματολογία του 18ου αιώνα, ειδικευόμενος κυρίως στο υδατογραφικό.

Ο καλλιτέχνης άρχισε να γίνεται γνωστός το 1871, όταν ο Molmenti έγραψε για το L'arte in Italia ένα άρθρο στο οποίο επαινούσε το ταλέντο των τριών νέων ζωγράφων Βενετών Federico Zandomeneghi, Guglielmo Ciardi και Alessandro Zezzos[4].

Το 1873 παρουσίασε στη Βενετία τα έργα Scena famigliare και Né sposo né figlio· το 1877, στο Παρίσι, I saltimbanchi και I piccioni di San Marco[5].

Το 1892 εφάρμοσε τις εικονογραφήσεις για The Grand Canal, ένα κεφάλαιο του taccuino di viaggio Ore italiane του Henry James.

Δούλεψε κυρίως στη γενέτειρά του, αλλά μετά τον θάνατο της συζύγου του, το 1904, άρχισε να ταξιδεύει στο εξωτερικό, διαμένοντας σε Λονδίνο, Βερολίνο, Βιέννη και Παρίσι, όπου έμεινε μέχρι το 1910[6].

Το 1907, κατά τη σύντομη βενετική περίοδο του, ο Umberto Boccioni ήρθε σε επαφή με τον Zezzos, ο οποίος του ενέπνευσε το ενδιαφέρον για τις χαλκογραφίες[7].