Ένα ξύλινο γλυπτό - Γιορούμπα - Νιγηρία

07
ημέρες
22
ώρες
02
λεπτά
41
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
Τιμή επιφύλαξης δεν επιτεύχθηκε
Julien Gauthier
Ειδικός
Επιλεγμένο από Julien Gauthier

Δέκα χρόνια εμπειρίας στον τομέα των ιστορικών όπλων, των πανοπλιών και της αφρικανικής τέχνης.

Εκτιμήστε  € 1,000 - € 1,200
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 134364 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Περιγραφή από τον πωλητή

Ένας θεραπαινό-φορέας πυριτιδικής εξάλειψης από την περιοχή Έκιτι, Νιγηρία. Μαλτερός από μια γονατιστή γυναίκα μορφή που κρατά ένα μπολ υποστηριζόμενο από δύο άνδρες και δύο γυναίκες στη φάλαγγα του μπολ, ανάμεσά τους, κάτω από το μπολ βρίσκεται το κεφάλι ενός γενειόφορου ανδρικού προσώπου. Καφέ πατίνα· μικρές ρωγμές και γρατζουνιές, ίχνη χρήσης και γήρανσης.

Ο Θεραπαινός του Μπολ (The Yoruba Bowlkeeper): Σύμβολισμος, Λειτουργία και Καλλιτεχνική Σπουδαιότητα
Οι Γιορούμπα λαός του νοτιοδυτικού Νιγηρίας έχουν παραγάγει μία από τις πιο εκλεπτυσμένες και συμβολικά πλούσιες καλλιτεχνικές παραδόσεις στην υποσαχάρια Αφρική. Μεταξύ των πιο εντυπωσιακών παραδειγμάτων είναι οι τελετουργικές γλυπτικές μορφές που αναφέρονται ως “φορείς μπολ” ή φιγούρες που φέρουν μπολ, οι οποίες εξυπηρετούν τόσο αισθητικούς όσο και τελετουργικούς σκοπούς. Αυτές οι γλυπτικές φιγούρες, συνήθως σκαλισμένες από ξύλο, απεικονίζουν ανθρώπινη ή πνευματική μορφή—συνήθως γυναίκα—που φέρει ένα μπολ που χρησιμοποιείται για θρησκευτικούς ή τελετουργικούς σκοπούς.

Ο όρος «θεραπαινός μπολ» σε αυτό το πλαίσιο δεν παραπέμπει σε κυριολεκτικό φύλακα, αλλά σε μια σκαλιστή φιγούρα ενσωματωμένη στο σκεύος που μεταφέρει συμβολικές και πνευματικές συνδηλώσεις. Τέτοια αντικείμενα συνδέονται συχνότερα με τελετές προσφορών, μαντείας και ίασης, κεντρικές στην θρησκευτική πρακτική των Γιορούμπα. Μία από τις πιο κοινά απεικονιζόμενες φιγούρες είναι αυτή μιας γονατιστής γυναίκας που κρατάει ένα μπολ μπροστά ή πάνω στο κεφάλι της. Πιστεύεται ότι οι μορφές αυτές αντιπροσωπεύουν ιδεώδη χαρακτηριστικά όπως η γονιμότητα, η εξυπηρέτηση και η ηθική ακεραιότητα.

Στον κοσμογονικό κόσμο των Γιορούμπα, τα ορίσα (θεού-προγονικοί και πνευματικά όντα) αποτελούν διαμεσολαβητές μεταξύ των ανθρώπων και της υπέρτατης θεότητας, του Olodumare. Οι προσφορέςPresented to the orishas σε μπολ, που συχνά φιλοξενούνται ή παρουσιάζονται με ανθρωπομορφικά σκεύη. Επομένως, ο θεραπαινός μπολ γίνεται συμβολικός μεσολαβητής της θεϊκής-ανθρώπινης αλληλεπίδρασης, ενσωματώνοντας τόσο τον σεβασμό όσο και την αισθητική αφοσίωση. Η έμφαση στο γυναικείο σώμα σε αυτές τις γλυπτικές μορφές ευθυγραμμίζεται με αξίες του γιορούμπα που συνδέουν τις γυναίκες με την φροντίδα, τη σοφία και τον τελετουργικό μεσολαβητή.

Ένα βασικό ορίσα που συνδέεται με γλυπτικές φιγούρες μπολ είναι ο Èṣù (Εσού), ο δαίμονας-απάτη και θεϊκός αγγελιοφόρος. Στην εικονογραφία που σχετίζεται με τον Εσού, το μπολ μπορεί να περιέχει κοχύλι, καρύδες ή άλλα τελετουργικά εργαλεία. Αυτά τα αντικείμενα χρησιμοποιούνται στην μαντεία Ifá, όπου το μπολ χρησιμεύει ως περιποίηση για τα εργαλεία που χρειάζεται ο μπαμπαλαόβο, ο ιερέας-μάντης. Σε αυτό το πλαίσιο, ο θεραπαινός μπολ είναι κάτι περισσότερο από διακόσμηση: αποτελεί βασικό στοιχείο του μηχανισμού της μαντείας, ενισχύοντας την τελετουργική απόδοση μέσω του συμβολισμού και της παρουσίας.

Καλλιτεχνικά, οι θεραπαινόμενοι μπολ της Γιορούμπα αποτελούν παραδείγματα των κλασικών αρχιτεκτονικών αρχών της περιοχής: διαύγεια μορφής, συμμετρία και ιερατικά κλίματα. Πολλοί περιλαμβάνουν χαραγματικές διακοσμήσεις, λεπτοδουλειά στα μαλλιά και ποίκιλτες χάντρες, οι οποίες αντικατοπτρίζουν όχι μόνο την κοινωνική θέση αλλά και τη σύνδεση με το πνευματικό βασίλειο. Όπως έχει σημειώσει η Suzanne Preston Blier, τέτοιες γλυπτικές μορφές αποτελούν «ενεργούς πράκτορες» στη θρησκευτική ζωή των Γιορούμπα, επικοινωνώντας ταυτόχρονα πνευματικά μηνύματα και επαναβεβαιώνοντας τους κοινωνικούς ρόλους.

Σήμερα, οι θεραπαινόμενοι μπολ της Γιορούμπα εμφανίζονται ευρέως σε εθνογραφικά και καλλιτεχνικά μουσεία, όπως το Βρετανικό Μουσείο και το Metropolitan Museum of Art. Αυτά τα τεχνουργήματα όχι μόνο αντικατοπτρίζουν την πνευματική ζωή της Αφρικής αλλά και αμφισβητούν τις δυτικές διακρίσεις μεταξύ τέχνης και τελετουργικού αντικειμένου, απαιτώντας τον αναγνώριση των πολυδιάστατων λειτουργιών τους ως ιερά εργαλεία και καλλιτεχνικές εκφράσεις.

Αναφορές:
Drewal, Henry John. African Artistry: Technique and Aesthetics in Yoruba Sculpture. New York: Interlink Books, 1980.
Lawal, Babatunde. “Yoruba Sango Sculpture: Exegesis and Aesthetics.” African Arts, vol. 28, no. 1, 1995, pp. 50–96.
Abimbola, Wande. Ifá: An Exposition of Ifá Literary Corpus. Ibadan: Oxford University Press, 1976.
Willett, Frank. Ifẹ̀ in the History of West African Sculpture. London: Thames & Hudson, 1967.
Blier, Suzanne Preston. African Vodun: Art, Psychology, and Power. Chicago: University of Chicago Press, 1995.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βόλφγκεγκ Τζάενικκε με την αφρικανική τέχνη δεν ξεκίνησε από το πεδίο ή από την αγορά, αλλά σε έναν ήσυχο, πιο εσωτερικό χώρο — ανάμεσα σε έγγραφα, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις παλιές αποικίες της Γερμανίας δεν συγκαταλεγόταν για να διηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκάλεσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και έμαθε στον Τζάενικκε από νωρίς ότι τα αντικείμενα δεν είναι ποτέ μουρλά. Φέρνουν μέσα τους χρόνο — άρση και συνέχεια διατηρημένες στην ίδια μορφή — και ζητούν να διαβαστούν με τον ίδιο προσεκτικό τρόπο με τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Τζάενικκε εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και μεσολαβητής, αν και κανένα από τα παραπάνω δεν αποτυπώνει ακριβώς το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνο που κάποτε ομαδοποιούταν, με πολύ χαλαρό τρόπο, με τον τίτλο «Τραβλ Αrt» δεν φαινόταν ποτέ σ’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σύνολο ζωντανών παραδόσεων που συνεχώς διαπραγματεύονται το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση — στην εθνολογία, τη ιστορία της τέχνης και τη συγκριτική νομοθεσία — παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την οποία ο ίδιος τη μάθησε αλλού. Στο Μάλι, στο Καμερούν, στην Ακτή Ελεφαντοστού, στο Μπούρκινα Φάσο, στο Τογκο, και στην Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμερες συναντήσεις που έγιναν σκληρές σχέσεις, και μέσω της εμπιστοσύνης που οικοδομήθηκε όχι όλα μαζί αλλά στα χρόνια. Το Μάλι έγινε το βαρυτικό κέντρο αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Τζάενικκε έζησε και εργάστηκε στο Μπαμάκο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον ποταμό Νίγκερ. Ο χώρος αντιστάθηκε σε εύκολη χρονολογία. Γλυπτά και κεραμικά μοίραζαν το χώρο με τη φωτογραφία, και έργα του Μαλίκ Σιντιμπέ — εικόνες της μαλιάνικης νεολαίας τη δεκαετία του 1970, αυτοπεποίθηση και θρίαμβος — κρεμάγονταν δίπλα σε παλαιότερες τελετουργικές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διευκρινιστικό: παρελθόν και παρόν δεν ακύρωναν το ένα το άλλο· τα ενίσχυαν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως συνήθως κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε το έργο. Μαζί με τον ΑγκουίμποΚαματέ, ο Τζάενικκε μετεκίνησε στη Λομέ, πιο κοντά στα μέρη από όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να ταξιδεύουν. Από το 2018, το Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτόν τον χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι του Σαρλότενμπουργκ, με τη στήριξη μιας μικρής ομάδας ειδικών. Η εστίασή της εστιάζει, ειδικά, σε δυτικοαφρικανικά μπρούντζινα και τερρακότα — υλικά που διαμορφώνονται από τη γη και τη φωτιά, και από μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Τζάενικκε δεν είναι μόνο η γεωγραφική της εμβέλεια αλλά ο εσωτερικός της αντίκτυπος. Οι πεδία εργασίας συντελούνται με έρευνα προελεύσεως· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ερευνητικά εγχειρήματα, η κυκλοφορία οριοθετείται όχι ως εξαγωγή αλλά ως ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Ο στόχος δεν είναι η αφαίρεση αντικειμένων από τον κόσμο και ο καθορισμός τους σε χώρο, αλλά η διατήρηση της αναγνωρισιμότητάς τους μέσα σ’ αυτόν — να συνεχιζονται να μιλούν, ακόμη και καθώς αλλάζουν οι συνθήκες της ομιλίας τους."} )}{
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Ένας θεραπαινό-φορέας πυριτιδικής εξάλειψης από την περιοχή Έκιτι, Νιγηρία. Μαλτερός από μια γονατιστή γυναίκα μορφή που κρατά ένα μπολ υποστηριζόμενο από δύο άνδρες και δύο γυναίκες στη φάλαγγα του μπολ, ανάμεσά τους, κάτω από το μπολ βρίσκεται το κεφάλι ενός γενειόφορου ανδρικού προσώπου. Καφέ πατίνα· μικρές ρωγμές και γρατζουνιές, ίχνη χρήσης και γήρανσης.

Ο Θεραπαινός του Μπολ (The Yoruba Bowlkeeper): Σύμβολισμος, Λειτουργία και Καλλιτεχνική Σπουδαιότητα
Οι Γιορούμπα λαός του νοτιοδυτικού Νιγηρίας έχουν παραγάγει μία από τις πιο εκλεπτυσμένες και συμβολικά πλούσιες καλλιτεχνικές παραδόσεις στην υποσαχάρια Αφρική. Μεταξύ των πιο εντυπωσιακών παραδειγμάτων είναι οι τελετουργικές γλυπτικές μορφές που αναφέρονται ως “φορείς μπολ” ή φιγούρες που φέρουν μπολ, οι οποίες εξυπηρετούν τόσο αισθητικούς όσο και τελετουργικούς σκοπούς. Αυτές οι γλυπτικές φιγούρες, συνήθως σκαλισμένες από ξύλο, απεικονίζουν ανθρώπινη ή πνευματική μορφή—συνήθως γυναίκα—που φέρει ένα μπολ που χρησιμοποιείται για θρησκευτικούς ή τελετουργικούς σκοπούς.

Ο όρος «θεραπαινός μπολ» σε αυτό το πλαίσιο δεν παραπέμπει σε κυριολεκτικό φύλακα, αλλά σε μια σκαλιστή φιγούρα ενσωματωμένη στο σκεύος που μεταφέρει συμβολικές και πνευματικές συνδηλώσεις. Τέτοια αντικείμενα συνδέονται συχνότερα με τελετές προσφορών, μαντείας και ίασης, κεντρικές στην θρησκευτική πρακτική των Γιορούμπα. Μία από τις πιο κοινά απεικονιζόμενες φιγούρες είναι αυτή μιας γονατιστής γυναίκας που κρατάει ένα μπολ μπροστά ή πάνω στο κεφάλι της. Πιστεύεται ότι οι μορφές αυτές αντιπροσωπεύουν ιδεώδη χαρακτηριστικά όπως η γονιμότητα, η εξυπηρέτηση και η ηθική ακεραιότητα.

Στον κοσμογονικό κόσμο των Γιορούμπα, τα ορίσα (θεού-προγονικοί και πνευματικά όντα) αποτελούν διαμεσολαβητές μεταξύ των ανθρώπων και της υπέρτατης θεότητας, του Olodumare. Οι προσφορέςPresented to the orishas σε μπολ, που συχνά φιλοξενούνται ή παρουσιάζονται με ανθρωπομορφικά σκεύη. Επομένως, ο θεραπαινός μπολ γίνεται συμβολικός μεσολαβητής της θεϊκής-ανθρώπινης αλληλεπίδρασης, ενσωματώνοντας τόσο τον σεβασμό όσο και την αισθητική αφοσίωση. Η έμφαση στο γυναικείο σώμα σε αυτές τις γλυπτικές μορφές ευθυγραμμίζεται με αξίες του γιορούμπα που συνδέουν τις γυναίκες με την φροντίδα, τη σοφία και τον τελετουργικό μεσολαβητή.

Ένα βασικό ορίσα που συνδέεται με γλυπτικές φιγούρες μπολ είναι ο Èṣù (Εσού), ο δαίμονας-απάτη και θεϊκός αγγελιοφόρος. Στην εικονογραφία που σχετίζεται με τον Εσού, το μπολ μπορεί να περιέχει κοχύλι, καρύδες ή άλλα τελετουργικά εργαλεία. Αυτά τα αντικείμενα χρησιμοποιούνται στην μαντεία Ifá, όπου το μπολ χρησιμεύει ως περιποίηση για τα εργαλεία που χρειάζεται ο μπαμπαλαόβο, ο ιερέας-μάντης. Σε αυτό το πλαίσιο, ο θεραπαινός μπολ είναι κάτι περισσότερο από διακόσμηση: αποτελεί βασικό στοιχείο του μηχανισμού της μαντείας, ενισχύοντας την τελετουργική απόδοση μέσω του συμβολισμού και της παρουσίας.

Καλλιτεχνικά, οι θεραπαινόμενοι μπολ της Γιορούμπα αποτελούν παραδείγματα των κλασικών αρχιτεκτονικών αρχών της περιοχής: διαύγεια μορφής, συμμετρία και ιερατικά κλίματα. Πολλοί περιλαμβάνουν χαραγματικές διακοσμήσεις, λεπτοδουλειά στα μαλλιά και ποίκιλτες χάντρες, οι οποίες αντικατοπτρίζουν όχι μόνο την κοινωνική θέση αλλά και τη σύνδεση με το πνευματικό βασίλειο. Όπως έχει σημειώσει η Suzanne Preston Blier, τέτοιες γλυπτικές μορφές αποτελούν «ενεργούς πράκτορες» στη θρησκευτική ζωή των Γιορούμπα, επικοινωνώντας ταυτόχρονα πνευματικά μηνύματα και επαναβεβαιώνοντας τους κοινωνικούς ρόλους.

Σήμερα, οι θεραπαινόμενοι μπολ της Γιορούμπα εμφανίζονται ευρέως σε εθνογραφικά και καλλιτεχνικά μουσεία, όπως το Βρετανικό Μουσείο και το Metropolitan Museum of Art. Αυτά τα τεχνουργήματα όχι μόνο αντικατοπτρίζουν την πνευματική ζωή της Αφρικής αλλά και αμφισβητούν τις δυτικές διακρίσεις μεταξύ τέχνης και τελετουργικού αντικειμένου, απαιτώντας τον αναγνώριση των πολυδιάστατων λειτουργιών τους ως ιερά εργαλεία και καλλιτεχνικές εκφράσεις.

Αναφορές:
Drewal, Henry John. African Artistry: Technique and Aesthetics in Yoruba Sculpture. New York: Interlink Books, 1980.
Lawal, Babatunde. “Yoruba Sango Sculpture: Exegesis and Aesthetics.” African Arts, vol. 28, no. 1, 1995, pp. 50–96.
Abimbola, Wande. Ifá: An Exposition of Ifá Literary Corpus. Ibadan: Oxford University Press, 1976.
Willett, Frank. Ifẹ̀ in the History of West African Sculpture. London: Thames & Hudson, 1967.
Blier, Suzanne Preston. African Vodun: Art, Psychology, and Power. Chicago: University of Chicago Press, 1995.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βόλφγκεγκ Τζάενικκε με την αφρικανική τέχνη δεν ξεκίνησε από το πεδίο ή από την αγορά, αλλά σε έναν ήσυχο, πιο εσωτερικό χώρο — ανάμεσα σε έγγραφα, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις παλιές αποικίες της Γερμανίας δεν συγκαταλεγόταν για να διηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκάλεσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και έμαθε στον Τζάενικκε από νωρίς ότι τα αντικείμενα δεν είναι ποτέ μουρλά. Φέρνουν μέσα τους χρόνο — άρση και συνέχεια διατηρημένες στην ίδια μορφή — και ζητούν να διαβαστούν με τον ίδιο προσεκτικό τρόπο με τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Τζάενικκε εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και μεσολαβητής, αν και κανένα από τα παραπάνω δεν αποτυπώνει ακριβώς το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνο που κάποτε ομαδοποιούταν, με πολύ χαλαρό τρόπο, με τον τίτλο «Τραβλ Αrt» δεν φαινόταν ποτέ σ’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σύνολο ζωντανών παραδόσεων που συνεχώς διαπραγματεύονται το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση — στην εθνολογία, τη ιστορία της τέχνης και τη συγκριτική νομοθεσία — παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την οποία ο ίδιος τη μάθησε αλλού. Στο Μάλι, στο Καμερούν, στην Ακτή Ελεφαντοστού, στο Μπούρκινα Φάσο, στο Τογκο, και στην Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμερες συναντήσεις που έγιναν σκληρές σχέσεις, και μέσω της εμπιστοσύνης που οικοδομήθηκε όχι όλα μαζί αλλά στα χρόνια. Το Μάλι έγινε το βαρυτικό κέντρο αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Τζάενικκε έζησε και εργάστηκε στο Μπαμάκο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον ποταμό Νίγκερ. Ο χώρος αντιστάθηκε σε εύκολη χρονολογία. Γλυπτά και κεραμικά μοίραζαν το χώρο με τη φωτογραφία, και έργα του Μαλίκ Σιντιμπέ — εικόνες της μαλιάνικης νεολαίας τη δεκαετία του 1970, αυτοπεποίθηση και θρίαμβος — κρεμάγονταν δίπλα σε παλαιότερες τελετουργικές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διευκρινιστικό: παρελθόν και παρόν δεν ακύρωναν το ένα το άλλο· τα ενίσχυαν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως συνήθως κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε το έργο. Μαζί με τον ΑγκουίμποΚαματέ, ο Τζάενικκε μετεκίνησε στη Λομέ, πιο κοντά στα μέρη από όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να ταξιδεύουν. Από το 2018, το Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτόν τον χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι του Σαρλότενμπουργκ, με τη στήριξη μιας μικρής ομάδας ειδικών. Η εστίασή της εστιάζει, ειδικά, σε δυτικοαφρικανικά μπρούντζινα και τερρακότα — υλικά που διαμορφώνονται από τη γη και τη φωτιά, και από μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Τζάενικκε δεν είναι μόνο η γεωγραφική της εμβέλεια αλλά ο εσωτερικός της αντίκτυπος. Οι πεδία εργασίας συντελούνται με έρευνα προελεύσεως· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ερευνητικά εγχειρήματα, η κυκλοφορία οριοθετείται όχι ως εξαγωγή αλλά ως ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Ο στόχος δεν είναι η αφαίρεση αντικειμένων από τον κόσμο και ο καθορισμός τους σε χώρο, αλλά η διατήρηση της αναγνωρισιμότητάς τους μέσα σ’ αυτόν — να συνεχιζονται να μιλούν, ακόμη και καθώς αλλάζουν οι συνθήκες της ομιλίας τους."} )}{
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Γιορούμπα
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
88 cm
Βάρος
9.2 kg
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6294
Πουλημένα αντικείμενα
99.69%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη