Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Λιθογραφία του Joan Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει μια από τις απεικονίσεις που αρχικά δημιούργήθηκε από τον Miró για να εικονογραφήσει το βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώ Μόνο), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδότης Maeght Editeur το έτος 2004.
Δημιουργήθηκε σε χαρτί vellum από 100% βαμβάκι με υψηλό βαθμό γραμμαρίου.
Υπογεγραμμένη στην πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στο πίσω μέρος του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Ειδικοί όροι:

- Διαστάσεις υποστηρίγματος: 60 x 45 cm
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 cm
- Έτος 2004
- Έκδοση: 1000 αντίτυπα
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ κορνιζωθεί ούτε εκτεθεί, και διατηρείται πάντοτε σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, οπότε βρίσκεται σε άψογη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί προσεκτικά σε επίπεδη χαρτόνι-πακέτο ενισχυμένο. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρη ασφάλιση για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς καμία δαπάνη για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη σχολή La Llotja κατά της θέλησης των γονιών του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φαουϊστές και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαδρίτη, και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία.
Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό της επαρχίας Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στη διανοητική αναταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε στις δεκαετίες του 1920 μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε αρκετές εκθέσεις περί Νταδαϊσμού και Σουρεαλισμού.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη κατά τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στην Πάλμα ντε Μπούλντα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί εστιάστηκε στην αγγειοποίησή του σε γλυπτά και κεραμικά, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η προσκόλληση στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και στη συνέχεια της Μαγιόρκα θα αποδειχθεί καθοριστική στη δουλειά του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και για το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδηματισμό, επιδιώκοντας μια παγκόσμια και αγνή δουλειά που δεν ανήκει σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Με περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, μέσα από το καλλιτεχνικό γεγονός ο Joan Miró παρουσιάζει την αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων τον οδήγησε στο να δημιουργήσει μια μοναδική και εξαιρετικά προσωπική γλώσσα που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία ανάμεσα στον καλλιτέχνη και τον συγγραφέα. Οι ευφυώς αυθόρμητες και αψηλές εικόνες του Miró, που σχεδιάστηκαν απευθείας πάνω στον ορεινό πέτρινο επιφάνειας με ελάχιστα προκαταρκτικά σκίτσα, έχουν τη ζωντάνια της δημιουργικής έμπνευσης των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμέλεια Maeght Editeur και αποτελείται από 72 αυθεντικές λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 σε χρώμα, από τις οποίες 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές σπουδές του. Πήγε στη σχολή La Llotja κατά της θέλησης των γονιών του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φαουϊστές και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαδρίτη, και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό της επαρχίας Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στη διανοητική αναταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε στις δεκαετίες του 1920 μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε αρκετές εκθέσεις περί Νταδαϊσμού και Σουρεαλισμού.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη κατά τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί εστιάστηκε στη δουλειά γλυπτών και κεραμεικών, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η προσκόλληση στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και στη συνέχεια της Μαγιόρκα θα αποδειχθεί καθοριστική στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, επιδιώκοντας διαρκώς ένα παγκόσμιο και καθαρό έργο, μη προσηλωμένο σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων τον οδηγεί στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποτελεσματική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι εξαιρετικά αυθόρμητες και ασύμβατες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στον λίθο με ελάχιστα προκαταρκτικά σκίτσα, φέρουν την ευρηματική ζωντάνια των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμέλεια Maeght Editeur και αποτελείται από 72 αυθεντικές λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 σε χρώμα, εκ των οποίων 18 hors-texte.