Anton Kaestner - #406 - S - " Menorca #2 ".

#406 - S - "Menorca #2".
Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπη δημιουργία του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήριο του Παρισιού.

Δελτίωση ακρυλικού σε σπρέι πάνω σε πλάκα από plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα μπογιάς και/ή σπρέι, του οποίου η λαμπερή υφή "glossy", παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδική.

Διαστάσεις : Πίν. 11,4" × 9,1" × 0,12" / 29 × 23 × 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Κορνίζα ποιότητας γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Inch 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 70€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο πίσω.
Σ accompanies Certificate of Authenticity.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός, με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 18/28 Ιουνίου 2026.

"Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιµήταν στην οικογένειά μου, και ο μακρινός μου παππούς, τεχνίτης & καλλιτέχνης, είχε την επιρροή που έσπειρε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γίνονταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητες ακρυλικές, σε τετράδια Α4 και αργότερα Α3. Αρχικά με είχε προσελκύσει η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς ευθυγραμμίζονταν με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος προς το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την αντίληψή μου, exposing με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Παντού πήγαινα, βυθιζόμουν στα τοπικά καλλιτεχνικά στέκια και συνδεόμουν με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά τη έμφαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, ήρεμα σιγοβράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιαστώ στο εσωτερικό μου.
Από πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στην ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζω μέσα από πραγματικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, πάντα ελπίζω να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να στοχαστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού συνταξιοδοήθηκα από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου, και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα κέρδισε αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos," που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικές χρωστικές και ψεκασμούς πάνω στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξώμματος plexiglass, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές εύφλεκτη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδότηση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που υποδέχομαι. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” - οτιδήποτε πάει για να βραχυκυκλώσω τη λογική !- να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα & τα καθρέφτισμα που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που ηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης επίσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω τις «μη ανατρέψιμες ανάγκες», δηλαδή ό,τι πιθανώς θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Δημοσιοποίησα την προσέγγισή μου με στόχο την απλότητα. Ούτε «συναίσθημα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία του υπάρχετε. Ούτε «βραχυπρόθεσμη κατάχρηση» ούτε «διανοητικοποίηση/ διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση της «ζωής στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα έθετε ο γαλλικός SF μαστερ Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφαιρετικό. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στο πίνακα ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του silhouette, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέπτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, και των λείπων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι ανάμεσα σε λεπτομέρειες για κοντινό θεατή και απόσταση για ολόκληρο θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωστρεφή ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλά, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περισσότερο τι μπορώ να επιτύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή δεξιότητα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν."

Anton Kaestner.