Anton Kaestner - #405 - S - " Menorca #1 ".

#405 - S - " Menorca #1 ".
Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπη δημιουργία του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήριο στο Παρίσι.

Σπρέι ακριλικό πάνω σε πλάκα πολυκρύσταλλου plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλά στρώματα χρώματος και/ή σπρέι, με γυαλιστερή απόδοση "glossy", παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης, που είναι μοναδική.

Διαστάσεις: 11,4 ndd 9,1 ndd 0,12 ίντσες / 29 ndd 23 m χωρίς καδράκι.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο ποιότητας γερμανικής μάρκας Nielsen από αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 ndd 1,38 / 0,6 ndd 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο ποσό 70€.

Το έργο φέρει υπογραφή στο πίσω μέρος.
Τον συνοδεύει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας, με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 18/28 Ιουνίου 2026.

"Biography

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμιόταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που με επηρέασε και φύτεψε τον σπόρο γι’ αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια Α4 και στη συνέχεια Α3. Απολύτως με ενδιέφερε η μη-εικονική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με το πέρασμα του χρόνου, και παρόλο που θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς αντανακλούσαν τη διερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το πραγματικό να γίνεις καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε όλη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Παντού που πήγαινα, εμβάθυνα στη τοπική καλλιτεχνική σκηνή και συμμετείχα με την δημιουργική ενέργεια του κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη υπήρξε πάντα μέρος μου, ήρεμα βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής μελέτης για μένα—ένας τρόπος να αποδεσμευτώ από τον κόσμο και να εστιαστώ στον εσωτερικό μου εαυτό.
Από πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω μέσα από αληθινές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αντικατοπτρίσουν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού συνταξιοδοτήθηκα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι ολόψυχρα στην τέχνη μου. Μέχρι τα τέλη του 2023, ξεκίνησα την δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου απέκτησε γρήγορα αναγνώριση, β finding σθε σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos," που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, ανέδειξε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, απομάκρυνη από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: Ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς κόκκους και ψεκασμούς στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου συμπιεσμένου plexiglass, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκειά της—κάτι που χαιρετίζω. Επέτρεψα «τυχαία πειράματα»—κάτι που πάει προς την αποκοπή της λογικής!—να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρεπτικά εφέ που δημιουργώ, και να αφήσω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν κομίσω το κομμάτι στο φως. Αυτή η προσέγγιση, που συνδέεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/στιγμάτωση της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω τις “αδιανόητες αναγκαιότητες”, δηλαδή ό,τι πιθανώς θα ανακαλύψουμε όταν μείνουμε σιωπηλοί και φως.
Κρατώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε "μούση" ούτε θεωρητική αντίληψη αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε ταχεία κατανάλωση ούτε πνευματικοποίηση/νοητική κατοχή, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, της ορατής και αόρατης της ιστορίας, της τέχνης μου ως αναζήτηση της "ζωής στον πυρήνα της ζωής", το "le vif" όπως θα έλεγε ο γαλλικός SF μάστερ Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου ενδέχεται να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass προσφέρει στη ζωγραφική ένα χιτώνα που αστράφτει όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων τμημάτων, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ των "λεπτομερειών για κοντινή ματιά" και της "τριβής για το σύνολο" θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους ενδοσκοπικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερώτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια σύγκρουση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω ό,τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα η ζωγραφική είναι ένα καθημερινό τέχνασμα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπε».

Anton Kaestner.