Matteo Ciffo - Frammenti - Nefertiti

*Η ΚΟΡΑ ΑΝΟΙΚΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟ ΤΙΣ 18/06/26*

- Σκulptura contemporanea di Matteo Ciffo (Italia - 1987) . Titolo Frammenti-Nefertiti
- Έτος 2026 . Έκδοση αρ. 6/8 - Υπογεγραμμένο και επικυρωμένο από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό αυθεντικότητας
- Υλικό : Ψυχρή χύτευση τεμαχίων μαρμάρου και πέτρας
- Εξαιρετικές συνθήκες


Συλλογή FRAMMENTI

Η αντίθεση με τη κλασική γλυπτική συνιστά κεντρικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνες οι μορφές, ιστορικά συνδεδεμένες με την ιδέα της τελειότητας, της αιωνιότητας και της συλλογικής μνήμης, υιοθετούνται ως αφετηρία και υπόκεινται σε μια διαδικασία κατακερματισμού και επαναπροσδιορισμού.
Η μορφή δεν νοείται πλέον ως σταθερή ενότητα, αλλά ως μεταβατική συνθήκη. Διακόπτεται, αποσπάται και επαναδημιουργείται, αποκαλύπτοντας τη δική της ασταθή φύση. Ο όγκος ανοίγει, διαιρείται σε μπλοκ και θραύσματα, δημιουργώντας μια νέα δομή στην οποία ο χρόνος δεν είναι πλέον κρυμμένος, αλλά γίνεται ορατό στοιχείο.
Αυτή η τάση εξαλείφει την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτης κατάστασης. Εκείνο που φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει την ευαλωτότητά του. Η κλασική μορφή επιβιώνει, αλλά μετασχηματισμένη: δεν είναι πλέον σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαπερασμένη από τον χρόνο, εκτεθειμένη στη μεταμόρφωση και επιστρέφεται σε μια νέα διάσταση.


MATTEO CIFFO

Γεννημένος στο Μιέλα στις 1987, από το 2007 αναπτύσσω μια έρευνα εστιασμένη στην ύλη, στη μεταμόρφωσή της και στη μνήμη που διατηρεί. Το έργο μου προέρχεται από άμεση σχέση με ευγενείς και πολύπλοκους υλικούς πόρους όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρας, φυσικούς χρωστικούς, γήινες Από τη μνήμη της ορνιθοκρατίας; (Συνεχίζεται με σωστότερη απόδοση)

Ακολουθώντας μια διαδικασία που θεωρώ περισσότερο τελετουργική παρά γλυπτική: μια αναγέννηση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Practice προέρχεται από την παρατήρηση και την επιθυμία να επαναφέρω ζωή σε ό,τι έχει συντριβεί, εγκαταλειφθεί ή ξεχαστεί. Θραύσματα και απόβλητα, συχνά προερχόμενα από τη δουλειά άλλων γλυπτών, γίνονται η αρχική ύλη για τα έργα μου.
Πρόκειται για υλικά που φέρουν ήδη μέσα τους μια ιστορία. Τα αποσπάω και τα επανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στην προηγούμενη κατάστασή τους, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο αναδύεται από μια ισορροπία ευθραυσίας ανάμεσα στην απώλεια και την ανάσταση, ανάμεσα στη μνήμη και τη πιθανότητα, κάνοντας ορατή τη στιγμή όπου η ύλη σταματά να είναι αυτό που ήταν και γίνεται κάτι άλλο.


Η διαδρομή παίρνει τη μορφή μιας μεταμόρφωσης που υπερβαίνει την παραδοσιακή γλυπτική, προσεγγιζόμενη σε μια σχεδόν αλχημική διάσταση. Χρησιμοποιώ ύλη που έχει ήδη υπάρξει, την αποσπάω και την επανασυνθέτω για να生成 νέα μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία γεννάται από μια ένταση μεταξύ καταστροφής και αναγέννησης, μεταξύ απώλειας και μνήμης, καθιστώντας ορατή μια συνεχή κατάσταση μεταβολής.

Η έρευνα συγκρούεται με υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίφαση: φαινομενικά αιώνια και αδιάλυτα, αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητα και ευάλωτα. Εκείνο που φαίνεται αμετάβλητο αποκαλύπτει μια ασταθή φύση ικανή να αντιδρά, να οξειδώνεται και να μετατρέπεται στο χρόνο. Αυτή η συνθήκη καθιστά την ύλη ενεργό μέρος του έργου, εμπλέκοντας σε διαρκή διάλογο με τον χρόνο και το περιβάλλον.
Η τελειότητα αφήνει χώρο στην ευθραυστότητα, και η αιωνιότητα εμφανίζεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν υπάγεται, αλλά γίνεται συν-συγγραφέας, διατηρώντας στην επιφάνειά της τα ίχνη του έργου, της διαδικασίας και της πορείας της.

Autodidatta, έχω χτίσει τη διαδρομή μου μέσα από πειραματισμό, παρατήρηση και ακρόαση. Η προσέγγιση δεν στοχεύει στον έλεγχο, αλλά στην υποστήριξη της ύλης στη μεταμόρφωσή της. Οι μορφές που προκύπτουν αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της μνήμης: δομές στις οποίες θραύσματα, ίχνη και απουσίες συνυπάρχουν και αναγεννώνται.
Αυτή η πρακτική εξερευνά την ύλη ως ζωντανό αρχείο. Οι γλυπτικές εμφανίζονται ως παρούσες ανάμεσα στην ερείπωση και την ανάσταση, ανάμεσα στη μόνιμη ύπαρξη και τη μεταμόρφωση, επιστρέφοντας στην ύλη μια διάσταση βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη.