Matteo Ciffo - Origini - Teschio 1

*ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΤΗΝ 26/06/18*

- Σύγχρονη γλυπτική του Ματέο Τσίφο (Ιταλία - 1987). Τίτλος Πρωτότυπος - Τεσχίο 1
- Έτος 2025. Έκδοση Αριθ. 1/40 - Υπογεγραμμένο και επαληθευμένο από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό γνησιότητας
- Υλικό: Χύτευση από μούρο με διαδικασία κηρυγμένη με κερί
- Εξαιρετικές συνθήκες


Συλλογή ORIGINI

Πριν από τον κατακερματισμό.
Πριν από την αρχιτεκτονική της μνήμης.
Πριν από τους όγκους, τις φθορές και τις αδύνατες ανακατασκευές.

Οι Origini ξεκινά ως η πρώτη επαφή με την αρχέτυπη ύλη του ανθρώπινου όντος: το κρανίο.
Οχι ως σύμβολο θανάτου, αλλά ως πρωτόγονος δομημένος ιστός, μήτρα, απόλυτη μαρτυρία του χρόνου.

Αυτά τα έργα σε μπρούντζο αντιπροσωπεύουν την αρχή της έρευνας που αργότερα θα οδηγήσει στη Συλλογή Frammenti.
Αν το Frammenti διερευνά τη σπασμένη μνήμη, την φθορά και την ανασύσταση της ταυτότητας μέσα από γεωμετρικά μοντέλα και αρχιτεκτονικά γλυπτά, το Origini αποτελεί τον αρχικό πυρήνα: τη σημαντική μορφή από την οποία προέρχεται ό,τι άλλο.

Ο μπρούνζος εδώ αναλαμβάνει έναν θεμελιώδη ρόλο.
Αιώνιο, ιστορικό, σχεδόν ριτουργικό υλικό, διατηρεί την επιφάνεια σαν δέρμα φθαρμένο από τον χρόνο.
Οι κάθετες εγχάραξεις διαπερνούν το κρανίο σαν χρονικές στρώσεις, καθιζήσεις μνήμης, πρωτόγονες ενδείξεις μιας γλώσσας ακόμη άγνωστης.

Στο Origini η μορφή είναι ακόμα ολική.
Δεν έχει σπαστεί.
Δεν έχει ακόμα γίνει θραύσμα.

Αλλά ήδη περιέχει ό,τι θα ακολουθήσει.

Τα έργα της σειράς Frammenti προέρχονται στην πραγματικότητα από αυτήν την αρχική ένταση:
η βούληση μεταμόρφωσης του κλασικού σώματος σε σύγχρονο τεκμηρίωμα, η διακοπή της τελειότητας μέσω του κενού, του κύβου, της φθοράς και της αναστολής.

Το Origini είναι επομένως το μηδενικό σημείο της έρευνας.
Η αρχέγονη ύλη από την οποία αναδύονται οι επόμενες αρχιτεκτονικές της μνήμης.

Όπου το Frammenti διηγείται τη διάσπαση της ταυτότητας στον χρόνο, το Origini φυλάσσει ακόμη τον αρχικό του σπόρο.






ΜΑΤΤΕΟ ΤΣΙΦΟ

Γεννήθηκε στη Μιέλλα το 1987, από το 2007 αναπτύσσει μια έρευνα που εστιάζει στην ύλη, στη μεταμόρφωσή της και στην μνήμη που διατηρεί. Το έργο μου ξεκινά από άμεση σχέση με ευγενείς και σύνθετους υλικούς όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρα, φυσικούς χρωματισμούς, γαιές αρμενικές, οξείδια και μέταλλα. Δεν τα θεωρώ απλούς εκφραστικούς μηχανισμούς, αλλά ζωντανές παρούσες, φορείς χρόνου, ιστορίας και δυνατότητας αναγέννησης.

Μέσω μιας διαδικασίας που θεωρώ περισσότερο ριτιαλιστική από γλυπτική: μια αναγέννηση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική προέρχεται από την παρατήρηση και την επιθυμία να επιστρέψω ζωή σε ό,τι έχει θρυμματιστεί, εγκαταλειφθεί ή λησμονηθεί. Τα Frammenti και τα απόβλητα, συχνά προερχόμενα από τη δουλειά άλλων γλυπτών, γίνονται ύλη αρχική για τις δουλειές μου.

Αν πρόκειται για υλικά που ήδη φέρουν μια ιστορία μέσα τους. Τα αποσυνθέτω και τα επανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στην προηγούμενη τους κατάσταση, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο αναδύεται από μια ευαίσθητη εξισορρόπηση μεταξύ απώλειας και ανάστασης, μεταξύ μνήμης και δυνατότητας, καθιστώντας ορατή τη στιγμή κατά την οποία η Ύλη σταματά να είναι αυτό που ήταν και γίνεται κάτι διαφορετικό.

Η πορεία λαμβάνει τη μορφή μιας μεταμόρφωσης που υπερβαίνει τη συμβατική γλυπτική, πλησιάζοντας σε μία διάσταση σχεδόν αλχημική. Χρησιμοποιώ ύλες που έχουν ήδη υπάρξει, τις αποσυνθέτω και τις επανασυνθέτω προκειμένου να παραχθούν νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία προέρχεται από μια ένταση ανάμεσα στην καταστροφή και την αναγέννηση, στην απώλεια και τη μνήμη, κάνοντας ορατή μια συνεχή κατάσταση μεταβολής.

Η έρευνα αντιμετωπίζει υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίφαση: φαινομενικά άπειρες και άθραυστες, αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητες και ευάλωτες. Εκείνο που φαίνεται αμετάβλητο αποκαλύπτει μια ασταθή φύση, ικανή να αντιδρά, να οξειδώνεται και να μετατρέπεται στο χρόνο. Αυτή η συνθήκη μετατρέπει την ύλη σε ενεργό μέρος της δουλειάς, εμπλέκοντάς την σε μια διαρκή συνομιλία με τον χρόνο και το περιβάλλον.

Η τελειότητα αφήνει χώρο στην ευθραυστότητα, και η αιωνιότητα εκδηλώνεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν υπάγεται, αλλά γίνεται συνσυντακτική, διατηρώντας στην επιφάνειά της τα ίχνη του χεριού, της διαδικασίας και της δικής της εξέλιξης.

Αυτοδίδακτος, έχω χτίσει την πορεία μου μέσω πειραματισμού, παρατήρησης και ακρόασης. Η προσέγγιση δεν στοχεύει στον έλεγχο, αλλά στην καθοδήγηση του υλικού στη μεταμόρφωσή του. Οι μορφές που προκύπτουν αντανακλούν τη λειτουργία της μνήμης: δομές όπου θραύσματα, ίχνη και απουσίες συνυπάρχουν και αναδημιουργούνται.

Αυτή η πρακτική διερευνά τη μάζα ως ζωντανό αρχείο. Τα γλυπτά εμφανίζονται ως παρούσες, αιωρούμενες μεταξύ φθοράς και ανάστασης, μεταξύ παραμονής και μεταμόρφωσης, επαναφέροντας στη μάζα μια διάσταση βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη.