Anton Kaestner - #123 - M - " Lava #2 ".

#123 - M - " Lava #2 ".
Μονογραφία, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το Παρισινό εργαστήριο.

Ακρυλικό σε σπρέι πάνω σε πλάκα plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι αντίγραφο. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε διάφορα στρώματα χρωμάτων και/ή σπρέι, όπου η λαμπερή επιφάνεια "glossy", παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδική.

Διαστάσεις : Ίντσες 17,3 * 12,6 * 0,12 / cm 44 * 32 * 0,3 χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen από αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / cm 0,6 * 3,5) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 90€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος.
Ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας από τη Γενεύη, Ελβετία, που ζει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρο τον Ευρωπαϊκό χώρο, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 18/28 Ιουνίου 2026.

"Biography

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμόταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, ο οποίος επηρέασε και φύτεψε τον σπόρο για αυτό που αργότερα θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια Α4 και στη συνέχεια Α3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με την πάροδο του χρόνου, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως τον Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, εμβάθυνε στην τοπική καλλιτεχνική σκηνή και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντοτε μέρος μου, ήρεμα βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής πρακτικής για μένα—ένας τρόπος να απελευθερωθώ από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Από πάντα έχω βρει τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω μέσα από γνήσιες εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να προβληματιστούν για τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά την συνταξιοδότηση από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ίδρυσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι ολόψυχα στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου απέκτησε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας σπιτικά σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και των Κάτω Χωρών.

Αντικειμενικά βιογραφικό

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικές και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωθούμενου φρεζαρισμένου Plexiglas, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» -τα πάντα επιτρέπονται για να παρακάμψω τη λογική!- να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τις καθρεφτικές επιδράσεις που δημιουργώ, αφήνοντας χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης/ σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης ενισχύονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας ωστόσο σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «αδιάκριτους αναγκαίους», δηλαδή ό,τι είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιγή και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη», αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχύτατη κατανάλωση» ούτε«πνευματοποιηση/ πνευματική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων της ιστοριών, η τέχνη μου είναι ένα ταξίδι για την «ζωή στην καρδιά της ζωής», le vif όπως θα έλεγε ο γαλλικός SF μάστερ Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου ενδέχεται να προκαλεί περιστασιακά τη διαφάνεια και τη λάμψη του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στον πίνακα μια σαγηνευτική επιδερμίδα όπου μπορείς να διακρίνεις τη δική σου φιγούρα, διαφορετική σε κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Ο διάλογος φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλειπόντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο διάλογος ανάμεσα στα «λεπτομέρειες για κοντινό βλέμμα» και τη «διάσταση για το σύνολο» θα παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωστρεφή ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και εξέλιξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να εξορθολογήσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω ό,τι μπορώ να πετύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλλασιάζει το πάθος για το βλέπειν".

Anton Kaestner