Αντίκες Τρίπτυχο - Χρυσωμένος σοβάς - 1960-1970 - Αναγεννησιακή Παρθένα - 72 εκ.

Αυτό είναι ένα θρησκευτικό τρίπτυχο από τα μέσα του 20ού αιώνα, φτιαγμένο με αυτή τη χαρακτηριστική μίξη λατρευτικής χειροτεχνίας και ιστοριοπαθητικής αισθητικής που επιδίωκε να αποδώσει τα μεγάλα ρεταμπλά του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης, αλλά μέσω σύγχρονων τεχνικών: εκτύπωση κλασικών σκηνών πάνω σε ξύλο χρυσόχρωμο, με κάδρα που μιμούνται αρχιτεκτονικά τόξα και έναν θερμό χρυσό που θυμίζει παλαιά φύλλα χρυσού.

Το σύνολο αποτελείται από τρεις πίνακες ενωμένους σε ένα μικρό οικιακό βωμό. Στο κεντρικό πάνελ, η κύρια σκηνή —η Προσκύνηση— αποκαλύπτεται με επιβλητικότητα: η Παναγία με το Θείο Βρέφος στο κέντρο, περιβαλλόμενες από μορφές που προσφέρουν δώρα, σε περιβάλλον αντίστοιχο με επαναπροσδιορισμένη κλασική αρχιτεκτονική. Η σύνθεση, αν και εκτυπωμένη, διατηρεί το βάθος, τον πλούσιο χρωματισμό και την εικονογραφία των μεγάλων δασκάλων της ιταλικής και φλαμανδικής σχολής, προσαρμοσμένη σε ένα οικείο, διακριτικό μορφότυπο.

Οι πλευρικοί πίνακες απεικονίζουν απομονωμένες φιγούρες, καθεμία περιλαμβανόμενη μέσα σε χρυσά τόξα που μιμούνται τη γοτθική ή την αναγεννησιακή τρασερία.Το ξύλο, δουλεμένο με απαλό ανάγλυφο, προσθέτει υφή και παρουσία, ενώ ο χρυσός δημιουργεί ένα φωτοστέφανο ιερότητας που περιβάλλει ολόκληρο το τρίπτυχο. Η φυσική φθορά του χρόνου —ελαφριά, ομοιόμορφη— επιβεβαιώνει την παλαιότητά του και τη χρήση του ως οικιακό θρησκευτικό αντικείμενο.

Αυτό το είδος κομματιών παρήγαγε εργαστήρια σε ευρωπαϊκές χώρες που συνδύαζαν τεχνικές καλλιτεχνικής εκτύπωσης, χειροποίητα φινιρίσματα και χρυσοχοΐα, προοριζόμενα για οίκους, ιδιωτικές παρεκκλήσεις και μοναστήρια. Δεν επιδίωκαν να αναπαράγουν ένα αυθεντικό έργο, αλλά να μεταδώσουν την πνευματική ατμόσφαιρα των μεγάλων ρεταμπλών σε έναν προσιτό και ζεστό μορφότυπο.

Αποστολή με πιστοποιητικό και καλή συσκευασία.