René Magritte (1898-1967) - La Seize Septembre





400 € | ||
|---|---|---|
50 € | ||
1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 134364 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ρενέ Μαγκρίτ, La Seize Septembre, λιθογραφία περιορισμένης έκδοσης σε χαρτόφυλλο BFK Rives (60 x 45 cm), υπογραφη στην πλάκα και με το χέρι, αριθμημένη 275, κατασκευασμένη στο Βέλγιο στις περιόδους 2000–2010, πωλείται από ιδιοκτήτη ή μεταπωλητή, σε κατάσταση Fair.
Περιγραφή από τον πωλητή
Rene Magritte (1898-1967) (d'apres) - χειρόγραφα υπογεγραμμένο μολύβι από τον κύριο Charly Herscovici, Πρόεδρος του ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ MAGRITTE, πλάκα Rene Magritte υπογεγραμμένη
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Αριθμημένο / 275 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε εκτύπωση
Η λιθογραφία γίνεται υπό τον έλεγχο της Διαδοχής Magritte, επικυρωμένη με το τυφλό σφραγιστικό Succession, υπογεγραμμένη στο πέτρινο κάτω αριστερό και χειρόγραφα υπογεγραμμένη σε μολύβι από τον κύριο Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του αριθμού)
Διαστάσεις: 60x45 εκ.
Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος Βέλγος υπερρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά συναρπαστικά έργα που παίζουν με τα θέματα παραθύρων, σφαιρών και σύννεφων. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακάς του το 1964 "Le Tombeau des Lutteurs" (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσης.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως πλαίσιο σε μια αναπάντεχη σκηνή. Αντί να αποκαλύπτει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής έρχεται αντιμέτωπος με ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· αιωρείται απλώς στο κέντρο της θέας. Πάνω και γύρω από αυτό το αινιγματικό σφαιρικό σώμα, στιλιζαρισμένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική ακριβεία αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας και βαθιάς διαπεραστικής ξενότητας. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς τη realität, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφεί τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στη συνολική αναστάτωση της ατμόσφαιρας με το να γίνονται μέρος αυτής της παράξενης σκηνής. Ο Magritte χρησιμοποιεί με μαεστρία αυτά τα κοινά μοτίβα για να προκαλέσει την αντίληψη, καλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φαντάζεται, και τη φύση της αναπαράστασης.
Rene Magritte (1898-1967) (d'apres) - χειρόγραφα υπογεγραμμένο μολύβι από τον κύριο Charly Herscovici, Πρόεδρος του ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ MAGRITTE, πλάκα Rene Magritte υπογεγραμμένη
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Αριθμημένο / 275 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε εκτύπωση
Η λιθογραφία γίνεται υπό τον έλεγχο της Διαδοχής Magritte, επικυρωμένη με το τυφλό σφραγιστικό Succession, υπογεγραμμένη στο πέτρινο κάτω αριστερό και χειρόγραφα υπογεγραμμένη σε μολύβι από τον κύριο Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του αριθμού)
Διαστάσεις: 60x45 εκ.
Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος Βέλγος υπερρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά συναρπαστικά έργα που παίζουν με τα θέματα παραθύρων, σφαιρών και σύννεφων. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακάς του το 1964 "Le Tombeau des Lutteurs" (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσης.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως πλαίσιο σε μια αναπάντεχη σκηνή. Αντί να αποκαλύπτει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής έρχεται αντιμέτωπος με ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· αιωρείται απλώς στο κέντρο της θέας. Πάνω και γύρω από αυτό το αινιγματικό σφαιρικό σώμα, στιλιζαρισμένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική ακριβεία αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας και βαθιάς διαπεραστικής ξενότητας. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς τη realität, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφεί τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στη συνολική αναστάτωση της ατμόσφαιρας με το να γίνονται μέρος αυτής της παράξενης σκηνής. Ο Magritte χρησιμοποιεί με μαεστρία αυτά τα κοινά μοτίβα για να προκαλέσει την αντίληψη, καλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φαντάζεται, και τη φύση της αναπαράστασης.

