Soly Cissé (1969) - Serie Héritage 12

SOLY CISSÉ

Στις συνθέσεις και στους πίνακές του σκηνοθετεί χαρακτήρες κατεστραμμένους από την αμφιβολία, και αντιμέτωπους με τα καπρίτσια μίας Φύσης που έχει διαταραχθεί από τον Άνθρωπο.
Ο Soly Cissé είναι ένας καλλιτέχνης με πολυμορφικό έργο... Η τέχνη του εκτείνεται σε διάφορα μέσα· κολάζ, ζωγραφικές, εγκαταστάσεις, βίντεο, γλυπτά, ... Σε καθεμία από τις δημιουργίες του εμφανίζεται ως κεντρικός άξονας οι υβριδικοί του άνθρωποι, τα ζώα του, τα πνεύματα, οι εικονογραφίες, τα γκράφιτι και οι σιλουέτες Σενουφό. Μορφές αναδύονται, αιχμαλωτισμένες στην κίνηση του χρώματος που συγχωνεύεται, στα όρια της φιγούρας.
Ατελείς υπάρξεις και χαρακτήρες που ανήκουν σε ένα μη συγκεκριμένο στάδιο της ανθρωπότητας (προγενέστερο, μεταγενέστερο;) . Παιδιά, ζώα, όλα αιχμαλωτίζονται πρόσωπα, τα πρόσωπά τους ημιτελώς σχεδιασμένα. Αυτός ζωγραφίζει, γλυπτά, διαμορφώνει το kraft, την πηλό, δουλεύει τους καμβάδες σε σειρές γραφικές, ανακυκλώνει το ξύλο. Ο Soly Cissé εξερευνά ριψοκίνδυνες, άγνωστες διαδρομές. Διακατέχεται από μια υγιή οργή, αρκετά σίγουρος για τις επιρροές του ώστε να μην τις αναφέρει. Ακούγοντας τον αστικό κόσμο, είναι από αυτούς που μπορούν ήρεμα να αποβάλουν το επίθετο «αφρικανός», χωρίς πόνο ή μετάνοια, αφού η Αφρική σήμερα βρίσκεται μέσα του, ως παράγοντας μοντερνισμού. Η γραμμή, αποφασιστική από τον Cissé, νευρική, ευκίνητη, ξαναπαίρνει τον χαρακτήρα там όπου τον είχαν αφήσει οι μακρινοί προ ancestors. Γρήγορος, αιχμαλωτίζει το ον από την έλλειψη μορφής, οι φιγούρες γεννιούνται έτσι από το άμορφο χωρίς να το σοκάρει. Μία μόνο ματιά στο πεπρωμένο.

Το έργο του Soly Cissé ξεχωρίζει για τη μοναδική, αυθόρμητη γραφή του. Στα κολάζ του, τα πνεύματα και οι ανησυχητικές ή προστατευτικές φιγούρες δεν αποκαλύπτουν τις θεότητες κάποιας κουλτούρας, αλλά μια φαντασμαγορία.
Υπάρχει μέσα του μια σαφής θέληση να προκαλέσει μια γόνιμη και δυναμική ένταση. Όσο πιο βαθιά μπαίνεις στο μικρόκοσμό του, που είναι κατοικημένος από πνεύματα και τέρατα, τόσο πιο έντονες γίνονται οι μεγάλες αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε έντονα μπλε και έντονο κίτρινο. Είναι μέσα από τη βραδύσhpμη και επίμονη αποκάλυψη της γλωσσας του πλάστικής τέχνης που αρμονία επανεμφανίζεται σιγά-σιγά, προσαρμόζοντας την ισορροπία του.
« Υπάρχει εκεί χωρίς αμφιβολία ένας σημαντικός καλλιτέχνης, που πάει ευθέως στον στόχο ».
Philippe Dagen (Le Monde)