Μάγια, Terracotta Δοχείο-πιάτο με γλυφίδες. Διάμετρος 24 εκ. 600–900 μ.Χ. Ισπανική άδεια εισαγωγής

Πιάτο διακοσμημένο με έναν εσωτερικό ζωφόρο γεωμετρικής διακόσμησης, διακοσμημένο στο κέντρο με γλυφή/γλυφίδειες με δύο πουλιά.

Μάγια, Γουατεμάλα, 600 - 900 μ.Χ.

Τερακότα και χρώσεις

Διάμετρος 24 εκ, Ύψος 5,7 εκ.

Προέλευση: Ιδιωτική συλλογή, Παρίσι, 1960 - 1980. Δημόσιος πλειστηριασμός, Καταβόηση/Απόγονο.

Κατάσταση: Καλή, ενσωματωμένο από 3 μεγάλα τμήματα, αρχικοί χρωματισμοί, βλέπε φωτογραφίες.

Έγγραφα: Ισπανική άδεια εισαγωγής.


Η κουλτούρα των Μάγια εκτεινόταν σε ευρύ χώρο, από τη νοτιοκεντρική Μεξικα μέχρι Γουατεμάλά, Ονδούρα. Η περιοχή έχει τρεις διακριτές γεωγραφικές ζώνες—τα βουνά και υψώματα, τα τροπικά δάση-χαμηλών περιοχών, και οι πεδιάδες του Κόλπου του Μεξικού και της Χουκατάν—καθεμιά με το δικό της τοπίο και φυσικούς πόρους. Κατά τη διάρκεια της Κλασικής Περιόδου, οι Μάγια ζούσαν στα υψίπεδα και στις πεδιάδες, όπου οι Τικός και Καμιναλχουγιού ήταν οι κύριοι πληθυσμιακοί κόμβοι τους, αντίστοιχα.

Οι Μάγια ανέπτυξαν ένα μοναδικό καλλιτεχνικό στυλ με βαθμό πολυπλοκότητας που συναγωνίζεται το ευρωπαϊκό μπαρόκ. Οι ζωές τους ανθρώπινες εικόνες, εξαιρετικά ρεαλιστικές και ανατομικά αναλογικές, βρίσκονται σε φυσικές πόζες που δίνουν έμφαση στην κίνηση. Η τέχνη τους απεικονίζει ιερούς, τελετουργικούς και ιεραρχικούς θεματικούς άξονες, αν και αναπαράγουν επίσης σκηνές από την καθημερινή ζωή και εικόνες τοπικών ειδών όπως πίθηκοι, ταπιέρες, πάνθηρες, νυχτερίδες, πουζάλια (quetzal), ψάρια και χελώνες. Ο λίθος ήταν ένα από τα αγαπημένα τους μέσα, και τον χρησιμοποιούσαν για τα κτίριά τους, τις στήλες και τις χαμηλής- και υψηλής ανάγλυφης γλυπτικής που στόλιζε τα κτίρια τους. Οι αρχιτεκτονικές συνεισφορές των Μάγια περιλαμβάνουν το στήλης-βωμό, το τόξο και την ψευδο-θόλο. Εκτός από τη μνημειακή τέχνη, είχαν επίσης αναπτυγμένο προσωπικό αισθητικό, κατασκευάζοντας κοσμήματα αυτιών, περαστικά, κονδύλους, μάσκες και άλλα στολίδια από Jade. Παραμόρφωναν τα κρανία και τις μύτες τους και κρέμασαν στολίδια στα μέτωπά τους για να τα κάνουν ανοιχτομάτια/με γωνίες ματιών.

Διακοσμούσαν τα αγγεία τους με βαμμένες και ανάγλυφες εικόνες, παραγάγοντας ορισμένα από τα πιο εκλεκτά έργα προκολομβιανής τέχνης. Διασημότερα περικαλώματα κεραμικά μαγιά περιλαμβάνονταν μπωλ σερβιρίσματος, πίπες και βάζα, το τελευταίο συχνά διακοσμημένο με γλυφούς Μάγια.

Η θρησκεία ήταν κεντρικό στοιχείο του πολιτισμού των Μάγια. Πίστευαν σε έναν επίγειο κόσμο και έναν μεταφυσικό, έναν κάτω κόσμο και έναν άνω κόσμο, βλέποντας αυτούς ως μία ενότητα στην οποία οι άνθρωποι, οι θεότητες, τα φυτά και τα ζώα συνδέονται από την μοίρα. Ζώντας αυτή τη πίστη, έκαναν προσκυνητήρια σε μεγάλα πολιτικά και θρησκευτικά κέντρα των Μάγια για να λαμβάνουν ωροσκόπια και να προσφέρουν αίμα από τα άκρα των δαχτύλων, τα λοβία και τις γλώσσες στα θυσιαστήρια που είχαν ετοιμαστεί μπροστά από τα αποτυπωμένα στήλια. Οι Μάγια είχαν ένα εκτεταμένο πανθεωνό, με κυριότερους τον δημιουργό Hunab–Ku και Ah Puc, τον Θεό της Νύχτας, που κατοικούσε στον κάτω κόσμο. Λατρεύανε επίσης τον ήλιο και τη σελήνη, την Αφροδίτη και άλλους ουράνιους σωλήνες, καθώς και φυσικά φαινόμενα όπως η βροχή, αποτυπωμένη ως ο Θεός Chaac. Άλλοι μάγια θεοί ήταν προστάτες συγκεκριμένων κοινωνικών τάξεων και επαγγελμάτων. Αυτοί περιλαμβάνουν τον Kukulcán, τον φτερωτό όφι, που συνδεόταν με την κυρίαρχη τάξη, και Ek Chua, προστάτης των εμπόρων και παραγωγών κακάο. Οι Μάγια πίστευαν ότι μετά τον θάνατο, ανάλογα με την ατομική αρετή, θα πάνε σε αιώνια ανάπαυση σε έναν από τους ουρανούς κάτω από τη θαμνώδη σκιά του δέντρου ceiba, ή θα παραμείνουν αιώνια σκλαβωμένοι από την πείνα και το κρύο στον σκοτεινό υπόκοσμο. Οι αγρότες θάβονταν κοντά στις καλύβες όπου είχαν πεθάνει, ενώ οι ευγενείς της πυράς θάβονταν και οι στάχτες τους τοποθετούνταν σε αμφολείς σε υπόγειες κρύπτες. Οι μονάρχες των Μάγια ετάσσοντο σε ναούς ειδικά χτισμένους για να φιλοξενήσουν τους τάφους τους.
#ExclusiveCabinetofCuriosities