Soly Cissé (1969) - Serie Héritage 14

SOLY CISSÉ

Στις κολάζ και τα πίνακές του σκιαγραφεί χαρακτήρες βασανισμένους από την αμφιβολία, και σε αντίθεση με τα κελεύσματα μιας Φύσης που έχει διαταραχθεί από τον Άνθρωπο.
Ο Soly Cissé είναι ένας καλλιτέχνης με πολυμορφική δημιουργία... Η τέχνη του απλώνεται σε διάφορα μέσα· κολάζ, ζωγραφικές, εγκαταστάσεις, βίντεο, γλυπτά, ... Στον καθένα από τους αναγόμενους δρόμους της εργασίας του επαναλαμβάνονται, ως κλωστή οδηγός, οι υβριδικοί του όντα, τα ζώα του, τα πνεύματά του, εικονογράμματα, γκράφιτι και φιγούρες Σενουφό. Διακρίνονται μορφές που προκύπτουν, παγιδευμένες στην κίνηση της χρωματικής συγχώνευσης, στα όρια της απεικόνισης.
Αναίσθητες δημιουργίες και χαρακτήρες που ανήκουν σε ένα στάδιο μη τοποθετημένο (προγενέστερο, μεταγενέστερο;) της ανθρωπότητας. Παιδιά, ζώα, όλα παρελαύνουν μετωπικά, τα πρόσωπά τους μισοσχέδια. Ζωγραφίζει, γλυπτικά, διαμορφώνει το kraft, την πηλό, δουλεύει τους καμβάδες σε σειρά γραφιστικής, ανακυκλώνει το ξύλο. Ο Soly Cissé εξερευνά ριψοκίνδυνους, άγνωστους δρόμους. Κατοικεί μέσα του οργή υγιή, αρκετά βέβαιος για τις επιρροές του ώστε να μη τις αναφέρει. Ακούγοντας τον αστικό κόσμο, ανήκει σε όσους μπορούν ήρεμα να αποκόψουν το επίθετο «αφρικανός», χωρίς μεταμέλεια ή ενοχή, αφού η Αφρική σήμερα είναι μέσα του, ως παράγοντας μοντερνικότητας. Το σχεδόν «γραμμή» του Cissé, νευρική, ευκίνητη, συνεχίζει το μουντράνο όπου το είχαν αφήσει οι μακρινοί του πρόγονοι. Γρήγορος, αιχμαλωτίζει την οντότητα ως ελαττωματική, οι φιγούρες γεννιούνται έτσι από το αδιαμόρφωτο χωρίς να το βιάζει. Μόνο ένα κλείσιμο ματιού στο πεπρωμένο.

Το έργο του Soly Cissé είναι αξιοσημείωτο για τη μοναδική του γραφική γραφή, αυθόρμητη. Στα κολάζ του, τα πνεύματα και οι φιγούρες ανησυχητικές ή προστατευτικές δεν αποκαλύπτουν τις θεότητες μιας κουλτούρας, αλλά μια φαντασμαγορία.

Έχει μέσα του μια σαφή επιθυμία να προκαλέσει μια γόνιμη και δυναμική ένταση. Όσο περισσότερο εισέρχεται κανείς στον μικρόκοσμό του που κατοικείται από πνεύματα και τέρατα, τόσο περισσότερο διακρίνονται οι μεγάλες αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε έντονες μπλε αποχρώσεις και οξεία κίτρινα. Είναι στην αργή και επίμονη ανακάλυψη της γλωσσας του πλαστικού του που επέρχεται σταδιακά η αρμονία, ρυθμίζοντας την ισορροπία του.

«Υπάρχει χωρίς αμφιβολία ένας σημαντικός καλλιτέχνης, που προχωρά ευθύτατα στον στόχο».

Philippe Dagen (Le Monde)