Soly Cissé (1969) - Serie Héritage 2

SOLY CISSÉ

Στις συνθέσεις και στους πίνακές του, σκιαγραφεί χαρακτήρες βασανιζόμενους από την αμφιβολία, και σε αντίθεση με τα κέφια μιας φύσης διαταραγμένης από τον άνθρωπο.
Ο Soly Cissé είναι ένας καλλιτέχνης με πολυμορφική εργασία... Η τέχνη του εκτείνεται σε ποικίλα μέσα· κολάζ, ζωγραφικές, εγκαταστάσεις, βίντεο, γλυπτά, ... Σε καθεμία από τις δημιουργίες του, ως κεντρική γραμμή, εντοπίζονται τα υβριδικά του όντα, τα ζώα, τα πνεύματα, εικονογράμματα, γκράφιτι και σκιές σα νανουφών. Μορφές που αναδύονται, παγιδευμένες στην κίνηση του χρώματος που συγχωνεύεται, στα όρια της απεικόνισης.
Ανεξίτηλα πλάσματα και χαρακτήρες που ανήκουν σε ένα στάδιο μη πλήρως καθορισμένο (πριν ή μετά;) της ανθρωπότητας. Παιδιά, ζώα, όλοι σταχυολογούνται πρόσωπα, τα μισοσχέδια τους πρόσωπα. Ζωγραφίζει, γλυπτεύει, μορφοποιεί το kraft, το πηλό, δουλεύει τους καμβάδες σε σειρές γραφικές, ανακυκλώνει το ξύλο. Ο Soly Cissé εξερευνά ριψοκίνδυνους, άγνωστους δρόμους. Κατοικεί από έναν υγιή θυμό, αρκετά βέβαιος για τις επιρροές του ώστε να μην τις αναφέρει. Ακούγοντας τον αστικό κόσμο, είναι από εκείνους που μπορούν να αποχωριστούν ήρεμα τον προσδιορισμό «αφρικανός», χωρίς μετάνοια ή μεταμέλεια, καθώς η Αφρική σήμερα βρίσκεται μέσα του, ως παράγοντας μοντερνισμού. Το σχέδιο, αποφασισμένο από τον Cissé, νευρικό, ευκίνητο, επαναφέρει τον φασισμό με τον οποίο είχε αρχίσει ο μακρινοί πρόγονοί του. Γρήγορα, συν capturing την οντότητα από το κενό, οι μορφές γεννιούνται από το ασύνειδητο χωρίς να το κυβερνάνε. Απλά ένα νεύμα στον προορισμό.

Το έργο του Soly Cissé ξεχωρίζει για τη μοναδική του γραφή, αυθόρμητη. Στα κολάζ του, τα πνεύματα και οι ανησυχίες ή προστατευτικές μορφές δεν αποκαλύπτουν θεότητες κάποιας κουλτούρας, αλλά μια φαντασμαγορία.

Υπάρχει σε εκείνον μια σαφής βούληση να προκαλέσει μια γόνιμη και δυναμική ένταση. Όσο περισσότερο εμβαίνεις στο μικρόκοσμό του, όπου κατοικούν πνεύματα και τέρατα, τόσο πιο έντονες αναδεικνύονται οι μεγάλες αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε βαθύ μπλε και έντονο κίτρινο. Είναι μέσα από τη σταδιακή και επιμελή ανακάλυψη της γλώσσας του οπτικού του λόγου που η αρμονία αποκαθίσταται σιγά σιγά, ρυθμίζοντας την ισορροπία του.

«Υπάρχει χωρίς αμφιβολία ένας σημαντικός καλλιτέχνης, που βαδίζει ευθύς προς τον στόχο του».

Philippe Dagen (Le Monde)