Soly Cissé (1969) - Serie Héritage 9

SOLY CISSÉ

Στις κολάζ και στους πίνακές του, σκηντοποιεί χαρακτήρες που βασανίζονται από τη Zweifel, και που έρχονται αντιμέτωποι με τα της Φύσης που έχει διαταραχθεί από τον Άνθρωπο.
Ο Soly Cissé είναι ένας καλλιτέχνης με πολυμορφικό έργο… Η τέχνη του απλώνεται σε διάφορα μέσα: κολάζ, πίνακες, εγκαταστάσεις, βίντεο, γλυπτά, … Διακρίνουμε σε κάθε του δημιουργία, ως κεντρικό νήμα, τα υβριδικά όντα, τα ζώα, τα πνεύματα, εικονογράμματα, γκράφιτι και φιγούρες Σενουφό. Σχηματίζονται μορφές, αιχμαλωτισμένες σε κίνηση συγχώνευσης χρωμάτων, στα όρια της απεικόνισης.
Ατελείς μορφές και χαρακτήρες που ανήκουν σε ένα μη καθορισμένο στάδιο της ανθρωπότητας (προγενέστερο, μεταγενέστερο;). Παιδιά, ζώα, όλοι τους πατιούνται μετωπικά, τα προσωπά τους μισοσχέδια. Ζωγραφίζει, γλυπτεί, διαμορφώνει το kraft, την αργιλώδη ύλη, εργάζεται τα καμβά σε σετ γραφικών σειρών, ανακυκλώνει το ξύλο. Ο Soly Cissé εξερευνά ριψοκίνδυνα, άγνωστα περάσματα. Διακατέχεται από έναν υγιή θυμό, αρκετά βέβαιο για τις επιρροές του ώστε να μην τις αναφέρει. Ακούγοντας τον αστικό κόσμο, είναι ανάμεσα σε εκείνους που μπορούν ήρεμα να απεμπλακούν από το επίθετο «αφρικανός», χωρίς ντροπή ή μετάνοια, δεδομένου ότι η Αφρική σήμερα βρίσκεται μέσα του, ως παράγοντας μοντερνισμού. Το σχέδιο, αποφασισμένο από τον Cissé, νευρικό, εύκαμπτο, επαναφέρει τον φουσκιά πυρήνα όπου τον άφησαν οι μακρινοί πρόγονές του. Γρήγορα, αιχμαλωτίζει το ον από την έλλειψη μορφής· οι φιγούρες γεννιούνται έτσι από το άμορφο χωρίς να το αναστατώνει. Μόνο ένα νεύμα προς τη μοίρα.

Το έργο του Soly Cissé είναι αξιοσημείωτο για τη μοναδική, αυθόρμητη γραφή του. Στα κολάζ του, τα πνεύματα και οι ανησυχούντες ή προστατευτικοί χαρακτήρες δεν αποκαλύπτουν τις θεότητες ενός πολιτισμού, αλλά μια φαντασμαγορία.

Υπάρχει σε αυτόν μια σαφής θέληση να προκαλέσει μια γόνιμη και δυναμική ένταση. Όσο βαθύτερα εισχωρείς στον μικρόκοσμό του, πλήθος από πνεύματα και τέρατα, τόσο περισσότερο διαμορφώνονται οι μεγάλες αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε έντονα blues και έντονα κίτρινα. Είναι στην αργή και υπομονετική ανακάλυψη της γλώσσας τουρικλής του ομορφιά που η αρμονία αποκαθίσταται σταδιακά, ρυθμίζοντας την ισορροπία του.

«Υπάρχει αναμφίβολα ένας σημαντικός καλλιτέχνης που κατευθύνεται ευθέως προς τον στόχο».

Philippe Dagen (Le Monde)