Soly Cissé (1969) - Serie Héritage 13

SOLY CISSÉ

Στις κολλάζ και στους πίνακές του σκιαγραφεί χαρακτήρες ταλαιπωρημένους από την αμφιβολία, και αντιμέτωπους με τα κέφια μιας Φύσης που έχει διαταραχθεί από τον Άνθρωπο.
Ο Soly Cissé είναι ένας καλλιτέχνης με πολύμορφη παραγωγή... Η τέχνη του επεκτείνεται σε διάφορα μέσα· κολλάζ, ζωγραφική, εγκαταστάσεις, βίντεο, γλυπτά, ... Σε καθεμία από τις δημιουργίες του, ως κεντρικό νήμα, εμφανίζονται οι υβριδικές του υπάρξεις, τα ζώα του, τα πνεύματά του, εικονογράμματα, γκράφιτι και σιλουέτες Σενουφό. Διαμορφώνονται μορφές, βυθισμένες στην κίνηση ενός συγχωνευόμενου χρώματος, στα όρια της προσωποποίησης.
Ανέκδοτα πλάσματα και χαρακτήρες που ανήκουν σε ένα μη συγκεκριμένο στάδιο της ανθρωπότητας (προηγούμενο ή μεταγενέστερο;) Εξυπηρετούνται από παιδιά, ζώα, όλοι τους παρεμβάλλονται προφάσεις, τα πρόσωπά τους μισοσχέδια. Ζωγραφίζει, γλυπτογραφεί, διαμορφώνει το kraft, τη λάσπη, εργάζεται τους πίνακες σε σειρές γραφιστικές, ανακυκλώνει το ξύλο. Ο Soly Cissé εξερευνά ριψοκίνδυνες, καινοτόμες οδούς. Κατοικείται από μια υγιή οργή, αρκετά βέβαιος για τις επιρροές του ώστε να μη τις αναφέρει. Ακούγοντας τον αστικό κόσμο, είναι από εκείνους που μπορούν με ηρεμία να αποχωριστούν το επίθετο «αφρικανός», χωρίς λύπη ή μετάνοια, αφού η Αφρική σήμερα είναι μέσα του, ως παράγοντας μοντερνισμού. Η γραμμή, αποφασισμένη από τον Cissé, νευρική, ευέλικτη, ξαναπαίρνει το μολύβι εκεί που το είχαν αφήσει οι μακρινοί πρόγονές του. Γρήγορος, αιχμαλωτίζει το ον ως στοιχείο ελαττωματικό, οι μορφές έτσι προκύπτουν από το άμορφο χωρίς να το εξαναγκάζουν. Απλώς ένα νεύμα προς τη μοίρα.

Το έργο του Soly Cissé είναι αξιοσημείωτο για την μοναδική, αυθόρμητη γραφή του. Στα κολλάζ του, τα πνεύματα και οι εμπύρετες ή προστατευτικές μορφές δεν αποκαλύπτουν τις θεότητες μίας κουλτούρας, αλλά μια φαντασμαγορία.

Υπάρχει σε αυτόν μια διατυπωμένη βούληση να προκαλέσει μια γόνιμη και δυναμική ένταση. Όσο βαθύτερα εισέρχεται κανείς στον μικρόκοσμό του, τον κατοικημένο από πνεύματα και τέρατα, τόσο ισχυρότερες γίνονται οι μεγάλες αντιπαραθέσεις μεταξύ έντονων μπλε και κραυγαλέου κίτρινου. Είναι στην αργή και επισταμένη ανακάλυψη της πλαστικής του γλώσσας που η αρμονία αποκαθίσταται σταδιακά, ρυθμίζοντας την ισορροπία του.

«Υπάρχει χωρίς αμφιβολία ένας σημαντικός καλλιτέχνης, που πηγαίνει κατευθείαν στον στόχο».

Philippe Dagen (Le Monde)