Soly Cissé (1969) - Serie Héritage 11

Στις κολλάζ και στους πίνακές του σκιαγραφεί χαρακτήρες στοιχειωμένους από την αμφιβολία, παγιδευμένους στις ιδιοτροπίες μιας φύσης που έχει διαταραχθεί από τον άνθρωπο.
Soly Cissé είναι ένας καλλιτέχνης με πολυμορφική œuvre... Η τέχνη του επεκτείνεται σε ποικίλα μέσα· κολλάζ, πίνακες, εγκαταστάσεις, βίντεο, γλυπτά, ... Σε κάθε έργο του επαναλαμβάνονται ως κεντρική γραμμή τα υβριδικά του όντα, τα ζώα, τα πνεύματα, εικονογράμματα, γκραφίτι και σιλουέτες Σενουφών. Σχήματα εμφανίζονται, εγκλωβισμένα στην κίνηση της συγχωνευόμενης απόχρωσης, στα όρια της φιγούρας.
Ατελείς οντότητες και χαρακτήρες που ανήκουν σε ένα αόριστο στάδιο της ανθρωπότητας (προγενέστερο, μεταγενέστερο;).
Τέκνα, ζώα, όλοι αιχμαλωτίζονται κατά πρόσωπο, τα πρόσωπά τους μισοχαρακτηρισμένα. Ζωγραφίζει, γλυπτεύει, διαμορφώνει τον χαρτόνι Kraft, πηλό, δουλεύει τα κάδρα σε σειρές γραφικές, ανακυκλώνει το ξύλο.
Ο Soly Cissé εξερευνά ριψοκίνδυνους, απροσδόκητους δρόμους. Τον κατέχει μια υγιής οργή, αρκετά σίγουρος για τις επιρροές του ώστε να μην τις αναφέρει. Ακούγεται το αστικό περιβάλλον, είναι από εκείνους που μπορούν ήρεμα να αποτινάξουν τον επιθετικό χαρακτηρισμό «αφρικανός», χωρίς regret ή μετάνοια, καθώς η Αφρική σήμερα είναι μέσα του, ως συντελεστής νεωτερικότητας. Το σχέδιο, αποφασιστικό από τον Κισέ, νευρικό, ευκίνητο, παίρνει το μολύβι εκεί που το είχαν αφήσει οι μακρινοί πρόγονοι. Γρήγορος, αιχμαλωτίζει το ον από τη μεριά του ελλείποντος, οι μορφές γεννιούνται έτσι από το άμορφο χωρίς να το εξαναγκάζουν. Μόνο ένα νεύμα στο πεπρωμένο.
Το έργο του Soly Cissé είναι αξιοσημείωτο για την ιδιαίτερη, αυθόρμητη γραφή του. Στα κολλάζ του, τα πνεύματα και οι ανησυχητικές ή προστατευτικές φιγούρες δεν αποκαλύπτουν θεότητες κάποιας κουλτούρας, αλλά μια φαντασμαγορία.
Υπάρχει σε αυτόν μια σαφής θέληση να προκαλέσει μια γόνιμη και δυναμική ένταση. Όσο περισσότερο εισδύουμε στο μικρόκοσμό του, γεμάτο από πνεύματα και τέρατα, τόσο διασαφηνίζονται οι μεγάλες αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε βαθιά μπλε και εκρηκτικά κίτρινα. Είναι στην αργή και υπομονετική αποκάλυψη της πλαστικής του γλώσσας που η αρμονία αποκαθίσταται σταδιακά, ισορροπώντας.
« Υπάρχει εδώ χωρίς καμιά αμφιβολία ένας σημαντικός καλλιτέχνης, που προχωρά κατευθείαν στον στόχο ».
Philippe Dagen (Le Monde)