Soly Cissé (1969) - Serie Héritage 7

SOLY CISSÉ

Στις κολλάζ και στους πίνακές του σκιαγραφεί χαρακτήρες ταλαιπωρημένους από την αμφιβολία, και αντιμέτωπους με τις κρεαλέσεις μιας Φύσης που έχει διαταραχθεί από τον Άνθρωπο.
Ο Soly Cissé είναι ένας καλλιτέχνης με πολύμορφη εργασία... Η τέχνη του εκτείνεται σε ποικίλα μέσα· κολλάζ, ζωγραφική, εγκαταστάσεις, βίντεο, γλυπτά, ... Σε κάθε δημιουργία του διακρίνουμε ως κεντρικό νήμα τα υβριδικά όργανά του, τα ζώα του, τα πνεύματα, εικονογράμματα, γκραφίτι και φιγούρες Σενουφό. Διαμορφώνονται μορφές, παγιδευμένες στη κίνηση του συνόλου με χρωματική συγχώνευση, στην άκρη της απεικόνισης.
Ατελής κτήνη και χαρακτήρες που ανήκουν σε ένα στάδιο μη συγκεκριμένο (προγενέστερο, μεταγενέστερο;) της ανθρωπότητας. Παιδιά, ζώα, όλοι αιχμαλωτίζονται κατά πρόσωπο, τα πρόσωπά τους ημί-σχηματισμένα. Ζωγραφίζει, γλυπτά, διαμορφώνει τον χαρτοφυλάκιο, την αργίλη, δουλεύει τους καμβάδες σε σειρές γραφικές, ανακυκλώνει το ξύλο. Ο Soly Cissé διερευνά επικίνδυνους, πρωτόγνωρους δρόμους. Είναι κατοικημένος από έναν υγιή θυμό, αρκετά σίγουρος για τις επιρροές του ώστε να μην τις αναφέρει. Ακούγοντας τον αστικό κόσμο, ανήκει σε αυτούς που μπορούν με ηρεμία να απομακρυνθούν από τον επιθετικό προσδιορισμό «αφρικανικός», χωρίς μετάνοια ή μεταμέλεια, καθώς η Αφρική σήμερα είναι μέσα του, ως παράγοντας μοντερνισμού. Το χαρακτηριστικό που έχει ο Cissé, αποφασιστικό, νευρικό, δυναμικό, επαναλαμβάνει το μολύβι εκεί όπου το είχαν αφήσει οι μακρινοί πρόγονοί του. Γρήγορο, αιχμαλωτίζει την οντότητα από το ελάττωμα, οι φιγούρες γεννιούνται έτσι από το αόριστο χωρίς να το τρομάζει. Μόνο ένα βλέμμα στον προορισμό.

Το έργο του Soly Cissé είναι αξιοσημείωτο για τη μοναδική του γραφία, αυθόρμητη. Στα κολλάζ του τα πνεύματα και οι ανησυχητικές ή προστατευτικές φιγούρες δεν αποκαλύπτουν τις θεότητες ενός πολιτισμού, αλλά μια φαντασμαγορία.

Υπάρχει σε αυτόν μια σαφής θέληση να προκαλέσει μια γόνιμη και δυναμική ένταση. Όσο βαθύτερα εισδύεις στο μικρόκοσμό του, που πλήθος πνεύματα και τέρατα τον απασχολούν, τόσο πιο ισχυρές εμφανίζονται οι μεγάλες αντιθέσεις ανάμεσα σε δυνατά μπλε και επιθετικά κίτρινα. Είναι στην αργή και υπομονετική ανακάλυψη της γλώσσας του οπτικού ότι η αρμονία επανέρχεται σταδιακά, ισορροπώντας.

«Υπάρχει εδώ αναμφίβολα ένας σημαντικός καλλιτέχνης, που στοχεύει ευθέως στον σκοπό».

Philippe Dagen (Le Monde)