Leon Gischia (1903-1991) - Composizione

Όροι Διατήρησης
• Κατάσταση: Άριστη / Καινούργια. Τα γραφικά δεν έχουν ποτέ πλαισιωθεί, διατηρήθηκαν πάντοτε μακριά από φως και υγρασία. Τα χρώματα είναι ζωηρά και το χαρτί είναι άρτια ακερές, όπως φαίνεται και στις συνημμένες φωτογραφίες.
• "Αποθηκευμένες και δημοσιευμένες έργα στο επίσημο κατάλογο των εκδόσεων “La Nuova Foglio”, ιστορικής και εξαιρετικά σεβαστής ιταλικής οίκίας τέχνης από την περιοχή Marche με διεθνή φήμη για τον 20ό αιώνα. Αντίτυπο της δημοσίευσης παρουσιάζεται στις συνοδευτικές εικόνες."
"Προέλευση: Ιδιόκτητη Συλλογή. Αντίτυπα διατηρούνται σε φάκελο τέχνης περιβαλλοντικά ελεύθερο από καπνό και άμεσο ήλιο, με ταχυστα φυσικά χρώματα και φρέσκια επιφάνεια χαρτιού."
Οι πρωτότυπες σελιγγραφιές (και όχι μια φωτοomechanic αναπαρασταση ή μια αφίσα) και η έκδοση είναι περιορισμένη και τυπωμένη σε τιμητικό χαρτί.
Gischia υπήρξε ο δάσκαλος της γεωμετρικής συνθεσης και του καθαρού χρώματος.
Αποτελεί μέρος αυτής της ομάδας Γάλλων καλλιτεχνών του μεταπολεμικού ύφους που ονομάζονταν «Nouvelle École de Paris» (Νέο Σχολείο του Παρισιού), οι οποίοι επιδίωξαν μια τρίτη οδό ανάμεσα στην ολική αφιδάτεια και στον παραδοσιακό εικαστικό ρεαλισμό.

Το έργο συνοδεύεται από ένα επίσημο Παραστατικό Μεταβίβασης μεταξύ Ιδιωτών, συμπεριλαμβανομένης Δήλωσης Αυθεντικότητας και Νόμιστης Προέλευσης (σύμφωνα με το άρθρο 64 του Ν.Δ. 42/2004).
ως συλλέκτης και μελετητής, βεβαιώνω τη τέλεια συμφωνία του έργου με το πρωτότυπο και διασφαλίζω την απόλυτη ποιότητα διατήρησης για τη μέγιστη προστασία και ηρεμία του αγοραστή.

Σημειώσεις για τον Καλλιτέχνη (Βιογραφία)
Léon Gischia (1903–1991) υπήρξε σημαντικός Γάλλος ζωγράφος και γλύπτης, ανάμεσα στους επιλεγμένους της σύγχρονης ζωγραφικής του 20ού αιώνα. Δραστήριος στο Παρίσι, υπήρξε συνιδρυτής του Salon de Mai. Αποτυπωνόταν για την προσωπική επεξεργασία των θεμάτων κυβισμού και για τη δεξιοτεχνική χρήση του χρώματος. Ο Gischia συνεργάστηκε στενά με δασκάλους όπως οι Le Corbusier και Fernand Léger (αξέχαστη η συνεργασία για τη διακόσμηση του Pavillon των τεχνοτροπικών εποχών στην Διεθνή Έκθεση του 1937). Διετέλεσε ακόμη και σημαντικός σκηνογράφος και σκηνικός σχεδιαστής στο Théâtre National Populaire.