Giò Pomodoro (1930-2002) - Solvecchio

Giò Pomodoro (Orciano di Pesaro, 1930 – Milano, 2002) ήταν ένας από τους σημαντικότερους ιταλούς γλύπτες του μεταπολεμικού αιώνα. Μετά τα πρώτα ανεπίσημα βήματα τη δεκαετία του ’50, ανέπτυξε μια προσωπική έρευνα γύρω από το «σήμα», την ένταση των μορφών και τη σχέση ανάμεσα στην ύλη, το χώρο και το κενό. Δουλεύει με μπρούτζο, μάρμαρο, πέτρα, πολυστέρη και επιπλέον δημιουργεί κοσμήματα, μετάλλια και μεγάλα δημόσια μνημειακά έργα.

Συμμετέχει επανειλημμένα στη Μπιεννάλε της Βενετίας και στη Documenta του Κάσσελ, πετυχαίνοντας το 1959 το Πρώτο Βραβείο Γλυπτικής στη Μπιεννάλε των Νέων του Παρισιού. Εκθέτει σε σημαντικά μουσεία και γκαλερί διεθνώς, μεταξύ των οποίων η Marlborough Gallery στη Νέα Υόρκη, η Tate Gallery του Λονδίνου και το Guggenheim Museum. Δημιουργεί διάσημους κύκλους των *Tensioni*, *Soli*, *Contatti*, *Archi* και τα μνημειακά έργα για την πόλη, όπως το *Sole per Galileo Galilei* στη Φλωρεντία και το *Sole Aerospazio* το Τορίνο.

Η έρευνά του ενώνει γεωμετρική αυστηρότητα, πλαστική ενέργεια και ενδιαφέρον για ποίηση, αρχιτεκτονική και επιστήμη, καθιστώντας τον κεντρική φιγούρα της ιταλικής αφαιρετικής γλυπτικής του 20ού αιώνα. Το 2002 λαμβάνει το “Lifetime Achievement Award in Contemporary Sculpture” από το International Sculpture Center της Ουάσιγκτον, ο πρώτος Ιταλός που εξασφάλισε αυτή τη διάκριση.