Piet Mondrian, Frank Lloyd Wright - Επιτραπέζιο φωτιστικό - Αφηρημένο γυαλί τέχνης, εμπνευσμένο από Piet Mondrian - Γυαλί οπαλ Wissmach, Αντίκα, Καθεδρικό, ιριδίζον - Λάμπα γλυπτικής

Μοναδικό κομμάτι σύγχρονο Studio Glass, κατασκευασμένο με χειροποίητο τρόπο μέσω του συνδυασμού γυαλιών Ópalo Wissmach, Antique, Catedral και Iridiscentes. Η σύνθεση εξορκίζει τις αφαιρετικές συνθέσεις του Mondrian και την αρχιτεκτονική αντίληψη του διακοσμητικού γυαλιού που ανέπτυξε ο Frank Lloyd Wright, αν και το έργο παραμένει χωρίς τεκμηριωμένη attribution, πιθανώς σε ένα σύγχρονο μετρ του γυαλιού εμπνευσμένου από τις γεωμετρικές ροές του Piet Mondrian και από την αρχιτεκτονική ενσωμάτωση του φωτός που χαρακτηρίζει τον Frank Lloyd Wright.

Τεχνικά στοιχεία.

Υλικά: Γυαλιά Ópalo Wissmach, γυαλιά ιριδίζοντα και υφασμένα, ξύλινη κατασκευή πατινάρι, μεταλλική επιφάνεια επιχρωματισμένη και σύγχρονα ηλεκτρικά εξαρτήματα.

Ο συνδυασμός γυαλιού Ópalo Wissmach, ιριδίζοντος γυαλιού, γεωμετρικού πολύχρωμου μωσαϊκού και χειροποίητης κατασκευής μετατρέπει αυτό το φως-βιτρίνο σε ένα μοναδικό κομμάτι στον σύγχρονο ορίζοντα της διακοσμητικής φωτιστικής τέχνης. Κάθε όψη του αντικειμένου προσφέρει μια διαφορετική αισθητική ανάγνωση, κάνοντας το αντικείμενο να συμπεριφέρεται ταυτόχρονα ως λειτουργικό φανάρι, αρχιτεκτονικό βιτρό και συλλεκτικό φωτεινό γλυπτό.

Ένα από τα πιο εξαιρετικά στοιχεία αυτού του έργου βρίσκεται στη δυσκολία των εκκοπών που έχουν γίνει πάνω σε γυαλιά Ópalo και Antique. Οι γνώστες της καλλιτεχνικής γυαλοποιΐας γνωρίζουν ότι αυτά τα υλικά συμπεριφέρονται πολύ διαφορετικά από το παραδοσιακό γυαλί Catedral. Ενώ το γυαλί Catedral συνήθως ραγίζει ακολουθώντας πιστά τη γραμμή που χαράζει το κοπτικό εργαλείο, τα γυαλιά Ópalo και Antique παρουσιάζουν εσωτερικές τάσεις, μεταβολές πυκνότητας και απρόβλεπτες κινήσεις που μπορούν να αποτρέψουν τη ρωγμή και να καταστρέψουν εντελώς ένα κομμάτι.
Αυτό το εμπόδιο αυξάνει εκθετικά όταν εργάζεται κανείς με μικρά θραύσματα. Όσο πιο μικρό, στενό ή ευάλωτο είναι το κομμάτι που πρέπει να επιτευχθεί, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες η ολόκληρη πλάκα να ραγεί κατά τη διαδικασία. Γι’ αυτό, η εκτέλεση συνθέσεων όπως οι παρουσιαζόμενες σε αυτή τη λάμπα-βιτρίνο δημιουργεί αναπόφευκτα ένα υψηλό ποσοστό απόβλητου υλικού, ειδικά στα πιο πολύτιμα χρώματα και υφές.
Η δυσκολία δεν περιορίζεται μόνο στο να κοπεί κάθε ξεχωριστό θραύσμα, αλλά στο να εξασφαλιστεί ότι δεκάδες κομμάτια διαφορετικών χρωμάτων, υφών και φυσικών συμπεριφορών συγκατοικούν αρμονικά μέσα σε μια ενιαία σύνθεση. Η λάμπα συνενώνει γυαλιά Ópalo, Antique, Catedral και ιριδίζοντα σε μια οπτική ισορροπία που μελετήθηκε προσεκτικά, όπου κάθε πλευρά παρουσιάζει μια δική της ταυτότητα και ταυτόχρονα αποτελεί μέρος ενός συνεκτικού συνόλου.
Κοιτώντας την στενά, το κομμάτι αποκαλύπτει ανάγλυφα, νερά, φλέβες και φυσικές υφές του γυαλιού τέχνης. Αυτά τα χαρακτηριστικά επιβεβαιώνουν ότι το χρώμα δεν έχει βαφτεί ή εφαρμοστεί επιφανειακά, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ίδιου του υλικού. Η οπτική πλούτος που επιτυγχάνεται είναι άμεσο αποτέλεσμα της ποιότητας των χρησιμοποιούμενων γυαλιών και της τεχνικά απαιτούμενης δυσκολίας για τη μετατροπή τους σε ένα φωτεινό έργο με μοναδικό χαρακτήρα.

Ένα ακόμη εξαιρετικό στοιχείο αυτής της πράξης βρίσκεται στη δυσκολία των εκκοπών πάνω σε μικρά θραυσμάτα γυαλιού Ópalo και Antique. Οι γνώστες γνωρίζουν ότι αυτά τα υλικά συμπεριφέρονται διαφορετικά από το γυαλί Catedral. Ενώ το γυαλί Catedral ραγίζει συχνά ακολουθώντας πιστά τη γραμμή που χαράζει ο κοπτικός, τα γυαλιά Ópalo και Antique παρουσιάζουν εσωτερικές εντάσεις, μεταβολές πυκνότητας και απρόβλεπτες κινήσεις που μπορούν να αλλάξουν τη ρωγμή και να χαλάσουν εντελώς ένα κομμάτι.
Αυτό το πρόβλημα αυξάνει εκθετικά όταν εργάζεται κανείς με μικρά θραύσματα. Όσο πιο μικροσκοπικό, στενό ή ευαίσθητο είναι το κομμάτι που πρέπει να επιτύχει, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες το ολόκληρο φύλλο να ραγίσει στη διαδικασία. Γι’ αυτό, η εκτέλεση συνθέσεων όπως εκείνες στην λάμπα αυτήν δημιουργεί αναπόφευκτα ένα υψηλό ποσοστό απόβλητου υλικού, ειδικά στα πιο πολύτιμα χρώματα και υφές.
Η δυσκολία δεν περιορίζεται μόνο στο να κοπεί κάθε θραύσμα χωριστά, αλλά στο να εξασφαλιστεί ότι δεκάδες κομμάτια διαφορετικών χρωμάτων, υφών και φυσικών συμπεριφορών συνυπάρχουν αρμονικά μέσα σε μια ενιαία σύνθεση. Η λάμπα συνενώνει γυαλιά Ópalo, Antique, Catedral και ιριδίζοντα σε μια προσεκτικά μελετημένη οπτική ισορροπία, όπου κάθε πλευρά παρουσιάζει μια δική της ταυτότητα και ταυτόχρονα αποτελεί μέρος ενός συνεκτικού συνόλου.
Παρατηρημένη σε κοντινή απόσταση, η τεμάχιο φανερώνει ανάγλυφους, ιριδισμούς, λευκές ραβδώσεις και φυσικές υφές του γυαλιού τέχνης. Αυτά τα χαρακτηριστικά επιβεβαιώνουν ότι το χρώμα δεν έχει βαφτεί ούτε εφαρμοστεί επιφανειακά, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ίδιου του υλικού. Ο οπτικός πλούτος που επιτυγχάνεται είναι άμεσο αποτέλεσμα της ποιότητας των γυαλιών και της τεχνικής πολυπλοκότητας που είναι αναγκαία για να γίνουν από αυτά ένα φωτεινό έργο μοναδικού χαρακτήρα.

Έργο φωτεινό όπου κάθε όψη αποτελεί μια ανεξάρτητη σύνθεση
Πέρα από μια λάμπα, αυτό το κομμάτι πρέπει να νοηθεί ως αρχιτεκτονικό φωτεινό γλυπτό. Εμπνευσμένο από την ευρωπαϊκή παράδοση του διακοσμητικού βιτρό, συνδυάζει διαφορετικές οικογένειες γυαλιού: όπαλα, διαφανή, υφασμένα και ιριδίζοντα σε μια δομή που θυμίζει ταυτόχρονα έναν τελετουργικό φακό, ένα μικρό εκκλησάκι φωτός και μια σύγχρονη εγκατάσταση διακοσμητικής τέχνης.

Το εξαιρετικό αυτού του έργου βρίσκεται στο ότι κάθε μία από τις όψεις του έχει δημιουργηθεί με τεχνική και σύνθεση διαφορετική, μετατρέποντας το αντικείμενο σε μια μεταβαλλόμενη οπτική εμπειρία. Δεν υπάρχει κύριο μέτωπο: κάθε στροφή αποκαλύπτει μια διαφορετική αισθητική προσωπικότητα, σαν να συνυπάρχουν πολλαπλά έργα μέσα σε μια ενιαία δομή.

Η όψη της Αρχιτεκτονικής Μωσαϊκού
Μία από τις πλευρές παρουσιάζει μια πολύπλοκη αφηρημένη σύνθεση μορφόμορφη από γεωμετρικά θραύσματα γυαλιού σε βαθύ κυανομπλέ, κόκκινο ρουμπίνι, κίτρινο αμβέρ, τιρκουάζ, μαύρο και λευκό οπαλίνη. Η διαταγή θυμίζει τις πλαστικές έρευνες της ευρωπαϊκής αφαιρετικής γεωμετρίας και ορισμένα βιτρό Modernist του 20ού αιώνα.

Το φως διαπερνά κάθε θραύσμα με διαφορετικό τρόπο, δημιουργώντας βάθος, διαφανοποιήσεις και αντιθέσεις αδύνατες να επιτευχθούν με συμβατικά χρωματιστά γυαλιά.

Η όψη των Διακοσμητικών Παραθύρων
Άλλη πλευρά ενσωματώνει μια σύνθεση εμπνευσμένη από αρχιτεκτονικά παραδοσιακά παράθυρα. Τα κεντρικά ρόμβοι επιπλέουν μέσα σε πλαίσια μπλε γεωμετρικά, υπενθυμίζοντας μικρά οικιακά βιτρό με κεντρικοευρωπαϊκή επιρροή και διακοσμητικές τέχνες του Art Nouveau.
Αυτή η όψη προσφέρει έναν πιο οικείο και αφηγηματικό χαρακτήρα, ενθαρρύνοντας έναν διάλογο ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, την τέχνη της χειροτεχνίας και το φως.

Η όψη των Χρωματικών Διαστρωμάτων
Σε ένα άλλο πάνελ, μακριές οριζόντιες λωρίδες γυαλιού δημιουργούν ένα σχεδόν ζωγραφικό εφέ. Τόνοι λάιμα, τιρκουάζ, κόραλλι, μέλι, μπλε και κόκκινο επικαλύπτονται, δημιουργώντας ένα αφηρημένο τοπίο που αλλάζει τελείως ανάλογα με τη φωτεινή ένταση και τη γωνία παρατήρησης. Μεταξύ αυτών εμφανίζονται επίσης ιριδίζοντα γυαλιά, ιδιαίτερα εκτιμημένα από συλλέκτες για την ικανότητά τους να αντανακλούν διαφορετικές αποχρώσεις ανάλογα με την προσπίπτουσα φωτεινότητα. Αυτό το εφέ, παρόμοιο με το μαργαϊκό ή με ορισμένες οψηές ορυκτών επιφανειών, προσφέρει οπτικό βάθος και εξαιρετικό χρωματικό πλούτο.

Η αξία του Γυαλιού Ópalo Wissmach
Το κομμάτι ενσωματώνει αληθινά γυαλιά Ópalo Wissmach, μια από τις πλέον εκτιμημένες αναφορές στον κόσμο του γυαλιού τέχνης. Σε αντίθεση με τα βιομηχανικά γυαλιά βαμμένα επιφανειακά, το χρώμα και η υφή αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της μάζας, δημιουργώντας μια πολύ πλουσιότερη και πιο πολύπλοκη διαχύση φωτός.
Για δεκαετίες, γυάλινα αυτού του επιπέδου έχουν χρησιμοποιηθεί σε αρχιτεκτονικά βιτρό, καλλιτεχνικό φωτισμό, ιστορικά κτίρια, θρησκευτικούς χώρους και διακοσμητικά έργα υψηλού επιπέδου σε Ευρώπη και Βόρειο Αμερική.
Η παραγωγή τους απαιτεί εξαιρετική ακρίβεια. Κάθε θραύσμα πρέπει να κοπεί μεμονωμένα και οποιαδήποτε ελάχιστη λανθασμένη πίεση μπορεί να ραγίσει το κομμάτι και να αναγκάσει επανεκκίνηση της διαδικασίας. Η συνύπαρξη πολλαπλών παχών, υφών και τύπων γυαλιού μέσα σε ένα έργο αυξάνει σημαντικά τη τεχνική δυσκολία, με αποτέλεσμα να προορίζεται αυτή η μορφή κατασκευής σε εξειδικευμένους γυλιδάδες-τεχνίτες.

Ένα κομμάτι για εσωτερικούς χώρους συλλογής
Απενεργοποιημένο, το έργο διατηρεί την παρουσία μιας μικρής αρχιτεκτονικής γλυπτικής δομής. Αναμμένο, μετατρέπεται σε ένα αληθινό βιτρό φωτεινό τρισδιάστατο που προβάλει αντανακλάσεις, αποχρώσεις και χρωματιστές γυαλιές στο περιβάλλον.
Ο οπτικός του λόγος επιτρέπει τη διείσδυση τόσο σε κλασικούς όσο και σε σύγχρονους εσωτερικούς χώρους, ευέλικτους χώρους, ιδιωτικές βιβλιοθήκες, boutique ξενοδοχεία, γκαλερί, δημιουργικά εργαστήρια ή κατοικίες όπου ο σχεδιασμός διακόσμησης και η καλλιτεχνική χειροτεχνία κατέχουν κεντρικό ρόλο.