Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic print

Χαρακτικό του Joan Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαριστά μια από τις εικονογραφήσεις που δημιουργήθηκαν αρχικά από τον Miró για να συνοδεύσει το βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώντας μόνος), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από τη Maeght Editeur το έτος 2004.
Γίνεται σε λευκώχαρτο βαμβακερό υψηλού γραμμαρίου.
Υπογεγραμμένο στην πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στο πίσω μέρος του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Ειδικές προδιαγραφές:

- Διαστάσεις υλικού: 60 x 45 cm
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 cm
- Έτος: 2004
- Έκδοση: 1000ex.
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο πoτέ δεν έχει τελάρωθεί ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό βρίσκεται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα συσκευαστεί προσεκτικά σε επίπεδη χαρτόνι προέκτασης. Η αποστολή θα γίνει πιστοποιημένα με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρη ασφάλιση για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην ακαδημία La Llotja ενάντια στη θέληση των γονιών του, που ήθελαν να εργάζεται με πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα φοίτησε στο Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωϊστές και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή πόλη στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίθετο της διανοητικής φασαρίας που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε στα είκοσι χρόνια μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εξέθεσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Ντανταϊσμό και Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του σαράντα. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στο Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφύγιου και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που ονειρευόταν πάντα. Εκεί επικεντρώθηκε στην εργασία σχετικά με γλυπτά και αγγεία, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζωση στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και στη συνέχεια της Μαγιόρκα θα είναι καθοριστική στο έργο του. Ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές ερευνές του. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, επιδιώκοντας συνεχώς ένα παγκόσμιο και καθαρό έργο, όχι προσκολλημένο σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και τις δημόσιες εκφράσεις, είναι μέσα από το πλαστικό γεγονός όπου ο Joan Miró δείχνει την αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία προς τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και πολύ προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια εξαιρετικά αποτελεσματική συνεργασία ανάμεσα σε καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπερά αυθόρμητες και αδιάρθρωτες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στο πετρώδες υλικό με πολύ λίγα προπαρασκευαστικά σκίτσα, έχουν τη ζωντάνια που φέρνουν οι αυθόρμητοι στίχοι του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν από τη Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 έγχρωμες, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην ακαδημία La Llotja ενάντια στη θέληση των γονιών του, που ήθελαν να εργαστεί με πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα φοίτησε στο Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φαβίστες (φωβιστές) και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή πόλη στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική κινητικότητα που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τον εικοστό αιώνα μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Ντανταϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του σαράντα. Αργότερα, το 1956, εν μέσω Δευτέρας Παγκόσμιαςς Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει τη εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στο Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στην εργασία για γλυπτά και κεραμικά, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ριζικότητα στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και στο τοπίο της Μαγιόρκα μετά θα καθορίσει το έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές έρευνες του. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, επιδιώκοντας ένα παγκόσμια και καθαρό έργο χωρίς ένταξη σε κανένα κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκφράσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την ανυπότακτη φύση του και μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτός ο αντίθετος συνδυασμός δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και ιδιαίτερα προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πλέον επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποδοτική ανάμεσα σε καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω σε πέτρα με ελάχιστα προκαταρκτικά σκίτσα, φέρουν την καινοτόμο πνοή των ελεύθερων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμέλεια της Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 είναι έγχρωμες, από τις οποίες οι 18 είναι hors-texte.