Keith Haring - Untitled (cup man) - Giclée - Artestar licensed print

Giclée (*) εκτύπωση του Keith Haring (**)
Αναπαραγωγή του έργου «Untitled», μεταξοτυπία που δημιούργησε ο Haring το 1989.
Ανώτερη εκτύπωση σε λευκό χαρτί ψηφιοποιημένης συντήρησης, ματ υψηλής βαρύτητας (250 g/m²). Ένα χαρτί πολύ ευέλικτο και υψηλής ποιότητας, φτιαγμένο στη Γερμανία με ξύλινη πούδρα χωρίς οξύ και χλώριο.
Εκτύπωση εξουσιοδοτημένη από Artestar New York. Πνευματικά δικαιώματα: Keith Haring Foundation

- Διαστάσεις φύλλου: 60 x 47 cm
- Διαστάσεις σχεδίου: 50 x 37 cm
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ καθοριστεί σε κάδρο ή εκτεθεί, διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό προσφέρεται σε άψογη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα συσκευαστεί προσεκτικά σε πακέτο από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί με πιστοποιημένο αριθμό παρακολούθησης (UPS DPD DHL FedEx)

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς χρέωση για τον αγοραστή.

(*) Giclée είναι ένας όρος που αναφέρεται σε τύπο εκτύπωσης καλών τεχνών υψηλής ποιότητας, δημιουργημένος ψηφιακά με εκτυπωτές με μελάνια. Αυτή η διαδικασία χρησιμοποιεί μελάνες βασισμένες σε χρωστικές και εξειδικευμένα χαρτιά για να επιτευχθεί υψηλή ευκρίνεια, ακρίβεια χρώματος και ανθεκτικότητα, ιδανική για αναπαραγωγές τέχνης και φωτογραφιών.

(**) Ο Keith Haring γεννήθηκε το 1958 στο Reading, Pennsylvania, ΗΠΑ. μεγάλωσε στο Kutztown και από μικρή ηλικία έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για την τέχνη. Σπούδασε γραφιστική σχεδίαση στο The Ivy School of Professional Art, στο Pittsburg, και σε ηλικία 19 ετών, έχοντας ήδη δηλώσει ανοιχτά γκέι, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου βρήκε έμπνευση στην τέχνη του γκράφιτι και γράφτηκε στη School of Visual Arts, όπου επηρεάστηκε από τους Keith Sonnler και Joseph Kossuth, που τον ενθάρρυνε να μορφωθεί ως καλλιτέχνης εννοιολογικός μετά την πειραματισμό με τη μορφή και το χρώμα.
Ο Haring προσέλκυσε την προσοχή του κοινού το 1980 όταν άρχισε να σχεδιάζει εικόνες παρόμοιες με γελοιογραφίες με μαρκαδόρο στους υπόγειους σταθμούς της Πόλης, και αργότερα έγραψε με κιμωλία σε λευκά χρώματα ιστορίες πάνω σε μαύρους πίνακες προώθησης, πράγμα που τον οδήγησε σε περισσότερο από μία σύλληψη. Οι καθαρές γραμμές του, τα ζωηρά χρώματα και οι ενεργές φιγούρες του μεταφέρουν ισχυρά μηνύματα για τη ζωή και την ενότητα και οι εκθέσεις του κινηματογραφήθηκαν από τον φωτογράφο Tseng Kwong Chi.
Επίσης κατά την ίδια περίοδο οργάνωσε έκθεση στο Club 57 και συμμετείχε σε μια παρουσίαση Times Square, όπου ζωγράφισε για πρώτη φορά ζώα και ανθρώπινα πρόσωπα.
Η πρώτη ατομική του έκθεση ήταν στη Γκαλερί Tony Shafrazy το 1981, τον ίδιο χρόνο που συμμετείχε στην έκθεση Documenta 7 στο Κάσσελ της Γερμανίας.
Το 1982 έγινε φίλος με ανερχόμενους καλλιτέχνες της εποχής όπως οι Kenny Sharf, Madonna και Jean-Michel Basquiat, και ακόμα γνώρισε τον διάσημο Andy Warhol.
Το 1984 πήγε στην Αυστραλία και ζωγράφισε διάφορους τοίχους στο Melbourne και στο Sydney, και έλαβε ακόμη χρήματα για τη δουλειά του από την Εθνική Πινακοθήκη του Βικτορίας και από το Australian Centre for Contemporary Art.
Επίσης πραγματοποίησε επισκέψεις και ζωγράφισε στο Ρίο ντε Τζανέιρο, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Παρισιού, το Minneapolis και το Μανχάταν.
Ακόμη σε αυτή την περίοδο σχεδίασε μια ροζ ζακέτα που χρησιμοποίησε η Madonna για να ερμηνεύσει το τραγούδι της «Like a Virgin» στο πρόγραμμα «Solid Gold».
Το 1985 το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Bordeaux πραγματοποίησε μια έκθεση του έργου του και συμμετείχε και στο Biennale του Παρισιού.
Ανέβηκε στο MTV τον Νοέμβριο του ίδιου έτους όπου ζωγράφισε σε ένα πρόγραμμα παρουσιάστηκε από τον φίλο του Nick Rhodes, του συγκροτήματος Duran Duran.
Το 1986 φιλοτέχνησε τοίχους σε Άμστερνταμ, Παρίσι, Φίνιξ και Βερολίνο, επίσης ζωγράφισε το σώμα της Grace Jones για το μουσικό βίντεο του τραγουδιού «I’m not Perfect», και άνοιξε κατάστημα για να πουλά τα έργα του στο SOHO.
Μέχρι τότε τα έργα του άρχισαν να αντικατοπτρίζουν κοινωνικοπολιτικά προβλήματα της εποχής όπως ο αγώνας κατά του απαρτχάιντ, το AIDS και τα ναρκωτικά.
Δημιούργησε επίσης κομμάτια ποπ τέχνης για μάρκες όπως Absolut Vodka, Lucky Strike και Coca Cola, και μέχρι σχεδίασε το εξώφυλλο του βινλίου «A Very Special Christmas», στο οποίο είχε συμπεριληφθεί η φίλη του Madonna.
Το 1988 εντάχθηκε σε μια εκλεκτή λίστα καλλιτεχνών των οποίων τα έργα εμφανίστηκαν στις ετικέτες κρασιών Chateau Mouton Rothschild, και ίδια χρονιά του διαγνώστηκε ο HIV, οπότε τον επόμενο χρόνο ίδρυσε το Keith Haring Foundation με στόχο τον αγώνα κατά των κοινωνικών προβλημάτων που σχετίζονται με αυτή την ασθένεια καθώς και τη διάδοση του έργου του καλλιτέχνη μέσω εκθέσεων, δημοσιεύσεων και αδειών έργου.
Τον Ιούνιο του 1989 φιλοτέχνησε το τελευταίο δημόσιο έργο σε έναν τοίχο του μοναστηριού της Εκκλησίας του Αγίου Αντωνίου στη Πίζα. Αυτό το έργο φέρει τον τίτλο «Tuttomondo».
Ο Keith Haring πέθανε στις 16 Φεβρουαρίου 1990 σε ηλικία 32 ετών από AIDS.

(**) "Ο Άνθρωπος με το Κύπελλο", 1989, αποτελεί ζωντανή μαρτυρία της ικανότητας του καλλιτέχνη να συνδυάζει παιχνίδι με βαθιά συμβολική σοφία. Αυτή η μεταξοτυπία capt την ενέργεια που χαρακτηρίζει τον Haring, χρησιμοποιώντας τολμηρές γραμμές, ζωηρά χρώματα και δυναμική σύνθεση για να δημιουργήσει μια φιγούρα ταυτόχρονα αφελής και μαγευτική. Η κεντρική φιγούρα, του οποίου ο κορμός χωρίζεται σε шарδια, υποδηλώνει δομή σε στρώσεις, σχεδόν σαν μια ματριόσκα, πα captured σε πλήρη κίνηση, με τα χέρια υψωμένα σε έναν ζωντανό, ακμαίο χειρονομία, εκπέμποντας ζωτικότητα και κίνηση. Οι περιβάλλουσες γραμμές και μορφές ενισχύουν αυτή την αίσθηση δυναμικής ενέργειας, μετατρέποντας τη φιγούρα σε φάρο ζωής και κίνησης.
Σε ένα εντυπωσιακό φόντο γαλαζωπό-πράσινο με μοτίβο που αποτυπώνεται με ιώδες, το έργο δείχνει την εξαιρετική χρήση αντίθεσης και ρυθμού από τον Haring. Η αλληλεπίδραση χρώματος, μορφής και κίνησης ενσαρκώνει το ενδιαφέρον του Haring για την πανανθρωπινότητα της έκφρασης, μεταφράζοντας τη χαρά, τη ζωντάνια και τη συνδετικότητα σε μια οπτική γλώσσα άμεσα αναγνωρίσιμη. Η φιγούρα του «Άνθρωπος με το Κύπελλο» encapsulates την εξερεύνηση του Haring για τη μεταμόρφωση, την πολυφωνία και την αλληλεπίδραση μεταξύ ατομικής και συλλογικής εμπειρίας, αντικατοπτρίζοντας τη δια βίου δέσμευσή του σε κοινωνικά ζητήματα μέσω εικόνων προσιτών.
Αυτό το έργο αποτελεί παράδειγμα της διαχρονικής κληρονομιάς του Haring: την ικανότητά του να δημιουργεί οπτικά μαγευτική τέχνη, κοινωνικά αντηχεί και βαθιά ανθρώπινη. Είναι τόσο ένας εορτασμός της κίνησης και της ενέργειας όσο και ένας συναισθηματικά συγκινητικός καθρέφτης του καινοτόμου οράματός του στην τέχνη της μετα-αρτιτέκτου τέλους του 20ού αιώνα.