Attilio Rossi (1909-1994) - Primavera

Ελαιογραφία σε καμβά του Attilio Rossi. Το μόνο έργο μετρά 60 cm πλάτος και 80 cm ύψος, ενώ με το πλαίσιο του μετρά 94 cm ύψος και 75 cm πλάτος.
Το ορατό πλαίσιο στη φωτογραφία περιλαμβάνεται ως εξυπηρέτηση και δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του έργου. Οποιαδήποτε βλάβη στο πλαίσιο δεν αποτελεί έγκυρη αιτία για αξιώσεις ή ακύρωση της παραγγελίας.
Προέλευση ιδιωτική συλλογή.

Attilio Rossi, γεννηθείς το 1909 στο Albairate και απελθών το 1994 στο Μιλάνο, διέτρεξε τον 20ό αιώνα με καλλιτεχνική εμπειρία που κάλυπτε από τον αφαιρετικό χώρο μέχρι τον υπερρεαλισμό, φτάνοντας να βρεθεί στα όρια της πλέον προχωρημένης φορητής εικαστικής απεικόνισης, λαμβάνοντας υπόψη τις σημαντικότερες πειραματικές προσπάθειες της σύγχρονης τέχνης. Του αφιερώθηκε ο δημόσιος κήπος ανάμεσα στους δρόμους Via Arena και Via Conca del Naviglio στο Μιλάνο.

Στον τελευταίο κύκλο της καλλιτεχνικής του πορείας, οι λουόμενες του, οι νεκρές φύσεις και οι αυτοπρόσωπες απεικονίσεις του άφησαν χώρο για τον μεγάλο κύκλο της μεταφυσικής ζωγραφικής.
Το πιο απαιτητικό του έργο παραμένει ο μεγάλος Κυριακάτικος Δρόμος σήμερα (Via Crucis Oggi), ο οποίος αποτελείται από 14 πίνακες που επαναλαμβάνουν την ιστορία του σύγχρονου κόσμου με μια εξαιρετικά τολμηρή μορφολογική έρευνα. Δικά του έργα βρίσκονται σε πολλά μουσεία, μεταξύ των οποίων το Museum of Modern Art της Νέας Υόρκης, και σε πολλές και prestigios ιδιωτικές συλλογές.

Η ζωντανή πολιτιστική δέσμευση του Attilio Rossi πιστοποιείται και από τους φίλους που τον συνόδευσαν: Soldati, Reggiani, Licini, Fontana, Bogliardi, Veronesi, Ghiringhelli, Gatto, Sinisgalli, Quasimodo, Giolli, Bardi, Modiano, Carra’, Belli και Persico.

Ο Attilio Rossi εξέθεσε τα δικά του έργα σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό και σε πολλές μεγάλες ομαδικές εκθέσεις. Συμμετείχε επίσης στη Μπιενάλε της Βενετίας (1948 και 1962) και στη Quadriennale της Ρώμης. Δήμος Μιλάνο του αφιέρωσε το 1975 μια σημαντική έκθεση στο Palazzo Reale. Μεταξύ των ανθολογιών του αξίζει να θυμηθεί η ευρεία παρουσίαση του 1987 στη Civica Galleria d'Arte Moderna di Gallarate.
Το 1996, δύο χρόνια μετά τον θάνατό του, η Società per le Belle Arti ed Esposizione Permanente di Milano του αφιέρωσε μια εκτεταμένη ανωτάτη αναδρομική έκθεση με σημαντικό κατάλογο επιμελημένο από τον Luciano Caramel.

Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του δραστηριότητας ο Attilio Rossi κέρδισε πολυάριθμα βραβεία και έλαβε το 1974 από τον Δήμο του Μιλάνο το χρυσό μετάλλιο για τον πολιτισμό και την τέχνη. Το 2003 το όνομά του γράφτηκε ανάμεσα σε διακεκριμένους πολίτες στο Famedio του Μιλάνου.

Στον χώρο της τέχνης ο Attilio Rossi υλοποίησε βιβλία μεταξύ των οποίων αξίζει να αναφέρουμε Buenos Aires en tinta china, 130 σκίτσα με προλογικό σημείωμα του Jorge Luis Borges και ποιήματα του Rafael Alberti, και Milano in inchiostro di china, 130 σκίτσα με κείμενο και ποιήματα του Salvatore Quasimodo. Έργα του επίσης εικονογράφησαν πλήθος βιβλίων.

Στα έργα του, αλλά και στα υδα+ρη γραφικά και στα σκίτσα του, αφιερώθηκαν κείμενα, δοκίμια και άρθρα από σημαντικούς μελετητές και κριτικούς τέχνης όπως οι Luciano Caramel, Dino Formaggio, Sebastiano Grasso, Jorge Luis Borges, Franco Russoli (συγγραφέας μονογραφίας), Raffaele De Grada, Gian Alberto Dell'Acqua, Dante Isella, Marisa Dalai Emiliani, Francesco Flora (συγγραφέας μονογραφίας), Fernanda Wittgens, Rossana Bossaglia, Leonardo Sinisgalli, Camilla Cederna, Alberico Sala, Raffaele Carrieri. Roberto Tassi, Vittorio Sgarbi, Leonardo Borgese, Eduardo Mallea, Guillermo De Torre, Arturo Serrano Plaja και πολλοί άλλοι.

Ο Attilio Rossi θεωρείται επίσης μεγάλος καινοτόμος στους τομείς της γραφικής τέχνης. Το 1933 ίδρυσε και διηύθυνε για δύο χρόνια το περιοδικό Campo Grafico, επαναστατικό όχι μόνο για την πρωτότυπη και εξαιρετικά εκτελεστική του μορφή, αλλά και γιατί ανανέωσε πλήρως τη γραφική τέχνη στην Ιταλία, ανοίγοντας την στις επιρροές του Bauhaus και της σύγχρονης τέχνης (Picasso, Mondrian, Kandinsky κ.ά.). Οι Campisti, συνεργάτες του περιοδικού, έγραψαν πραγματικά «νέους κανόνες» της ιταλικής γραφικής τέχνης, αρκετό να σκεφτούμε και τη Ρασσιονά του Brutto, κριτική στήλη της εφημερίδας που τόνιζε τις γραφικές δημιουργίες κριτικάσιμες σε σχέση με τα κριτήρια ευαναγνωσίας και καινοτομίας. Ο Attilio Rossi συνέχισε αυτή τη δραστηριότητα και τη δεκαετία του πενήντα, διευθύνοντας το περιοδικό Linea grafica, επιμελώντας βιβλία και δημιουργώντας αφίσες. Και σ’ αυτόν τον τομέα έχει γράψει βιβλία για τις αφίσες και τους αρχαϊκούς αλφαβήτους.

Ο Attilio Rossi υπήρξε επίσης σημαντικός πολιτισμικός οργανωτής, ο οποίος πραγματοποίησε και επιμελήθηκε πολυάριθμες εκθέσεις τέχνης μεγάλης σημασίας στο Palazzo Reale του Μιλάνου και στην Permanente. Μεταξύ των πρωτοβουλιών του ήταν η επίτευξη το 1953 από τον Pablo Picasso της δανεικής της Guernica για την μεγάλη έκθεση αφιερωμένη στον ίδιo Picasso στο Μιλάνο.