Anton Kaestner - #414 - L - " Ways ".

#414 - L - "Τρόποι".
Μοναδικό έργο, αυθεντική σύνθεση του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήριο του Παρισιού.

Σπρέι ακρυλικό σε πλακέ plexiglas 3mm.
Αυτό/τοπίο δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα αυθεντικό ζωγραφισμένο έργο με λαμπερό τελικό «glossy» που προσομοιάζει την εφαρμογή ρητίνης και είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : Ίντσες 17,3 * 24,2 * 17,3 * 0,12 / cm 44 * 61,5 * 0,3 χωρίς πλαίσιο.
Αυτό το πίνακας παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά Μαύρο Ματ (Ίντσες 0,23 * 1,38 / cm 0,6 * 3,5) συνιστάται και διατίθεται εξαργύρωση αποστολής με πρόσθετο ποσό 120€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος.
Το συνοδεύει πιστοποιητικό γνησιότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στη διεύθυνση www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 18–28 Ιουνίου 2026.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πλούτο πολιτισμού της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμόταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose influence planted the seed for what would eventually become my life's passion."
(Συνεχίζεται)...

Στην πραγματικότητα, μεταφράζω ολόκληρο το κείμενο βιογραφίας ως εξής:

Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4, και αργότερα A3. Αρχικά με συγκίνησε η μη ανθρωποκεντρική ζωγραφική και ο αφαιρετικός εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα την αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντήχησαν με την εξερεύνηση της ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο το μονοπάτι για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσο.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες διεύθυνα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε σε ολόκληρο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε ολόκληρη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου εμπλούτισαν την αντίληψή μου, με εκτέθηκαν σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, εμβάθυνε στις τοπικές σκηνές τέχνης και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη υπήρξε πάντα μέρος μου, σιωπηλά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα—a way to break free from the world and focus on my inner self.
Πάντοτε βρήκα απέραντη ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, πάντα ελπίζω να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφιέρωσα πλήρως τον εαυτό μου στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι τα τέλη του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα απέκτησε αναγνώριση, βρίσκοντας στέγη σε ιδιωτικές συλλογές σε ολόκληρη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, Γερμανία και Ολλανδία.

Εικαστικό βιογραφικό

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια ξεχωριστή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά πυκτίντες και σπρέι στην πίσω πλευρά ανακυκλωμένου εξαγωνισμένου plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειραματισμούς» - οτιδήποτε επιτρέπει στον ανθρώπινο λόγο να διακοπεί! - να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέπτισμα που δημιουργώ, και αφήνω περιθώριο αποκάλυψης και ανακάλυψης όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης ενισχύονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχής όταν αναγνωρίζω «μη αναπόφευκτες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε στη σιωπή και το φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθηματισμός» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «πνευματική/διανοητή κατοχή», αλλά ευρύτερη συνείδηση και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου αποτελεί αναζήτηση της «ζωής στον πυρήνα της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός μάστερ φανταστικής επιστήμης Αλαν Νταμασίο.
Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να εγείρει την διαφάνεια και τη λαμπρότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglas χαρίζει στον πίνακα μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει την ίδια του την σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση του φωτός, του χρώματος και της υφής, το κενό επίσης, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο διάλογος μεταξύ «λεπτομερειών για το κοντινό» και «απόστασης για ολόκληρο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να επιδοθούν στις δικές τους ενδοσκοπικές πορείες.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με αυτά που μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να καταφέρω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω σημαντικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγαν ο Τζέον Μπαζέν: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιαζει το πάθος του βλέπειν».

Anton Kaestner