J. W. Dunne - An Experiment with Time - 1927

Ένα πολύ σπάνιο και ενδιαφέρον βιβλίο... ΜΟΝΟ η πρώτη έκδοση του 1927 που πωλείται παγκοσμίως... «Ένα πείραμα με τον χρόνο» γραμμένο από τον J.W. Dunne... Πρόκειται για βιβλίο ενός Βρετανού στρατιωτικού, αεροναυπηγού μηχανικού και φιλοσόφου J. W. Dunne (1875–1949) σχετικά με τα προγνωστικά όνειρά του και μια θεωρία του χρόνου την οποία αργότερα ονόμασε «Σειριολογία» (Serialism). Πρώτη έκδοση τον Μάρτιο του 1927, το βιβλίο διαβάστηκε ευρέως. Παρότι δεν υιοθετήθηκε ποτέ από την κυρίαρχη επιστημονική ή φιλοσοφική κοινότητα, έχει επηρεάσει τη φανταστική λογοτεχνία έκτοτε. Το «Ένα Πείραμα με τον Χρόνο» εξετάζει δύο κύρια θέματα. Το πρώτο ήμισυ του βιβλίου περιγράφει έναν αριθμό προγνωστικών ονείρων, τα οποία ο Dunne έχει συνήθως βιώσει ο ίδιος. Το κεντρικό του συμπέρασμα είναι ότι τέτοιες προγνωστικές οράσεις προμηνύουν μελλοντικές προσωπικές εμπειρίες του ονειρευόμενου και όχι απλώς γενικά γεγονότα. Το δεύτερο ήμισυ αναπτύσσει μια θεωρία για να προσπαθήσει να τα εξηγήσει. Εκκίνηση της Dunne είναι η παρατήρηση ότι η στιγμή του «τώρα» δεν περιγράφεται από τη φυσική επιστήμη. Σύγχρονη επιστήμη περιγράφει τον φυσικό χρόνο ως τέταρτη διάσταση και η επιχείρησή του οδήγησε σε μια ατέρμονη αλληλουχία ανώτερων διαστάσεων του χρόνου για να μετράμε τη διέλευση από τη διάσταση παρακάτω. Συνοδεύοντας κάθε επίπεδο υπήρχε ένα υψηλότερο επίπεδο συνειδητότητας. Στο τέλος της αλυσίδας βρισκόταν ένας υπέρτατος απόλυτος παρατηρητής. Σύμφωνα με τον Dunne, η εγρήγορση στον κόσμο μας εμποδίζει να δούμε πέρα από τη σημερινή στιγμή, ενώ όταν ονειρευόμαστε η προσοχή αυτή εξασθενεί και κερδίζουμε την ικανότητα να θυμηθούμε περισσότερα από τη χρονική μας γραμμή. Αυτό επιτρέπει να εμφανίζονται θραύσματα μελλοντικών μας εμπειριών στα προγνωστικά όνειρα, ανακατεμένα με θραύσματα ή μνήμες του παρελθόντος μας. Άλλα αποτελέσματα περιλαμβάνουν το φαινόμενο που είναι γνωστό ως ντεζα βού (déjà vu) και την ύπαρξη ζωής μετά τον θάνατο. Η θεωρία του Dunne επηρέασε σθεναρά τα ατελή μυθιστορήματα The Notion Club Papers του J. R. R. Tolkien και The Dark Tower του C. S. Lewis. Ο Tolkien και ο Lewis ήταν και οι δύο μέλη του λογοτεχνικού κύκλου Inklings. Ο Tolkien χρησιμοποίησε ιδέες του Dunne σχετικά με παράλληλες διαστάσεις χρόνου για να αναπτύξει τη διακριτή φύση του χρόνου στο The Lord of the Rings ανάμεσα στον «χρόνο του Lórien» και τον χρόνο στο υπόλοιπο της Μέσης‑γη. Ο Lewis χρησιμοποίησε την αισθητική του σειριολογίας στην μεταθανάτια ζωή που περιγράφεται στο τέλος του The Last Battle, το κλείσιμο διήγημα στα Chronicles of Narnia. Το βιβλίο σε καλή κατάσταση, εσωτερικά καθαρό και πλήρες, εξωτερικά φθορά γύρω από τις άκρες και γωνίες, φθορά στον χιτώνα της σπονδυλικής στήλης, η σπονδυλική στήλη θαμπή, ελαφρές κηλίδες στους πίνακες. Ασυνήθιστο!!!