Μεταμεσαιωνικός ψαμμίτης Κεφαλή ενός Έρωτα από μια Εκκλησία στο Groningen - 197 mm

Ακρογλυφίδα κεφαλής Ερωτόκριτου από Εκκλησία στο Γκρόνινγκεν
Πολιτισμός / Περίοδος: Ροκοκό
Ημερομηνία / Περίοδος: Αρχές έως Μέσα του 18ου αιώνα μ.Χ.
Υλικό: Αμμότουβλο (σανστανστόουν)
Διαστάσεις: 197 x 122 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν πραγματοποιείται αποστολή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω σύνθετων κανονισμών εξαγωγής που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από τη συμμετοχή σε προσφορά.

Πληροφορίες Προελεύσεως:
Αριθμός Καταγραφής Αγαθού: 40

Ο τωρινός κάτοχος αγόρασε την κεφαλή από αμμόλιθο ενός Ερωτόκριτου από ιδιωτικό συλλέκτη, N.N., στο Ντεν Μπος, Ολλανδίες.
Ο προηγούμενος κάτοχος, ιδιωτικός συλλέκτης από το Ντεν Μπος, δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από άγνωστη ημερομηνία.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το αντικείμενο είχε προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1980.
Το αντικείμενο φέρεται να προέρχεται από εκκλησία στην επαρχία Γκρόνινγκεν. Δεν υπάρχουν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την παλαιότερη ιστορία ιδιοκτησίας από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό Πληροφοριών:
Αυτό το γλυπτό κεφαλής από αμμόλιθο αντιπροσωπεύει έναν Ερωτόκριτο ή μπουτό, ένα μικρό ανθρωπομορφές στοιχείο ευρέως χρησιμοποιούμενο στην ευρωπαϊκή θρησκευτική και διακοσμητική τέχνη. Στους ενοριακούς χώρους, τέτοια μορφές δεν ήταν απλώς διακοσμητικές. Πορθμεύονταν ως μέρος μιας οπτικής γλώσσας που αποσκοπούσε να προκαλέσει τον ουρανό, την αθωότητα, την θεία αγάπη και τη παρουσία του ουράνιου βασιλείου. Τα μπουτί και οι κεφαλές αγγελικών προσώπων ενσωματώνονταν συνήθως σε θυσιαστήρια, άμβους, μνημεία, γόνδολες οργάνου, επιτύμβια και αρχιτεκτονική διακόσμηση.

Κατά κανόνα του ύφους, το αντικείμενο ανήκει στην παράδοση του Ροκοκό από τις αρχές έως τα μέσα του 18ου αιώνα. Η διακόσμηση του Ροκοκό αναπτύχθηκε από τον ύστερο Μπαρόκ και χαρακτηρίζεται από απαλότητα, κίνηση, ασυμμετρία και ζωηρά διακοσμητικά μορφώματα. Στην εκκλησιαστική τέχνη, αυτό το στυλ χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργήσει εσωτερικούς χώρους πλούσιούς οπτικά και συναισθηματικά ελκυστικούς, καθοδηγώντας την προσοχή του θε viewer towards religious devotion through lightness, movement and sculptural detail.

Η χρήση του αμμόλιθου είναι συνεπής με τη μαρτυρία αρχιτεκτονικής και εκκλησιαστικής γλυπτικής στην Ολλανδία και βόρειες ευρωπαϊκές χώρες. Ο αμμόλιθος εκτιμήθηκε για την επεξεργασιμότητα της επιφάνειας και την καταλληλότητά του για καλλιτεχνική διακόσμηση. Κεφαλή όπως αυτή θα μπορούσε να ανήκει σε ευρύτερο γλυπτικό ή αρχιτεκτονικό σύνολο, πιθανώς ως τμήμα ενός φτερωτού αγγέλου, διακοσμητικού καρότσιου, περιβάλλοντος θυσιαστηρίου ή άλλου στοιχείου της εκκλησιαστικής επίπλωσης. Η επιζώντας κεφαλή διατηρεί το στρογγυλό πρόσωπο, τα ήπια μορφοποιημένα χαρακτηριστικά και τα ρέοντα μαλλιά που είναι τυπικά της εκκλησιαστικής διακόσμησης του 18ου αιώνα.

Στην επαρχία Γκρόνινγκεν, οι εκκλησίες συχνά διατήρησαν έπιπλα και διακοσμητικά στοιχεία από διαφορετικές ιστορικές περιόδους, αντικατοπτρίζοντας μεταβαλλόμενες θρησκευτικές, καλλιτεχνικές και τοπικές παραδόσεις. Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, αυτό το τεμάχιο προερχόταν από εκκλησία στο Γκρόνινγκεν, αν και δεν υπάρχουν περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με το ακριβές κτήριο ή την αρχική του τοποθέτηση.

Αυτό το αντικείμενο αποτελεί απτή σύνδεση με τον καλλιτεχνικό και λατρευτικό κόσμο του 18ου αιώνα, όταν η γλυπτική διακόσμηση έπαιζε πρακτικό και συμβολικό ρόλο στον διαμόρφωση της ατμόσφαιρας ιερών εσωτερικών χώρων.