fabio imperiale - Centanni

Όπερα του 2026, δημιουργημένη με καφέ και άσφαλτο σε ένα παλιό φάκελο επιστολών (1926),
περιέχοντας ένα παλιό γράμμα, τοποθετημένο σε ένα πλαίσιο διαστάσεων 27x27x6 cm, με υπόβαθρο ζωγραφισμένο με το χέρι.
::
(Η όπερα αποτελεί μέρος της σειράς BUSTE DI POESIA,
που παίρνει το όνομα και την έμπνευση από τη γνωστή συλλογή 52 ποιημάτων της Emily Dickinson.
Η αμερικανίδα ποιήτρια ήταν πράγματι συνήθεια να σημειώνει στίχους σε αποσπάσματα χαρτιού διαφόρων ειδών, ανάμεσά τους κυρίως φάκελοι επιστολών, όπου οι λέξεις διαλέγονται με την ανισότητα του μέσου: πλατύνουν, πυκνώνουν, μερικές φορές στρέφονται ή σταματούν σαν να αντιμετωπίζουν έναν διαταραγμένο δρόμο.
Σε αυτή τη σειρά των έργων μου, η ζωγραφική συγχωνεύεται με το φάκελο, μειώνοντας τον χωρισμό μεταξύ ζωγραφικής και υποστηρίγματος. το κενό, εννοούμενο ως ζώνη που δεν έχει ζωγραφιστεί, γίνεται το ίδιο μήνυμα, που ψάχνει τη δύναμή του στην μοναδικότητα του αντικειμένου και έχει σκοπό να ωθήσει τον παρατηρητή να εστιάσει σε κάθε μικρή λεπτομέρεια και να σκεφτεί πόση συναισθηματική φόρτιση μπορεί να κρύβει ένα τόσο εύθραυστο αντικείμενο, που έχει επιβιώσει από τη ροή του χρόνου, φέρνοντας τα ίχνη του)
)


Σε περίπτωση αγοράς, μετά την πληρωμή είναι δυνατή η προσθήκη ασφάλειας για την αποστολή, με επιπλέον κόστος το 3% της τιμής πώλησης.

Παρέχω πιστοποιητικό αυθεντικότητας και κυριότητας.
Αποστέλλω με ειδικευμένο αξιόγραφο μεταφορέα έργων τέχνης.
Το αντικείμενο μπορεί επίσης να παραληφθεί στο στούντιό μου στη Ρώμη.
Στη Ρώμη και τα περίχωρα μπορώ να το παραδώσω με το χέρι, προσωπικά.

Ακολουθήστε τη δουλειά μου στο προφίλ INSTAGRAM: fabio_imperiale

ΣΥΝΤΟΜΗ ΒΙΟ

Έχω πάντα σχέδια, από παιδί. Έπιασα τη ζωγραφική το 2004, αυτοδίδακτος. Τα πρώτα χρόνια δοκίμασα διάφορες τεχνικές και θεματικές.
Το γυναικείο πρόσωπο υπήρχε πάντα στην ερευνητική μου ζωγραφική, αν και με τα χρόνια δούλεψα σε άλλες σειρές έργων, κυρίως αστικά τοπία και σκηνές ομογενούς ή ατόμων πλήθους.
Το 2015 ήρθα κοντά στο παλιό γραφικό υλικό ως υποστήριγμα για τα έργα μου: φάκελοι επιστολών, καρτ ποστάλ, χάρτες, γράμματα και χειρόγραφα, και η γυναίκα επανήλθε ως αποκλειστικός πρωταγωνιστής της ζωγραφικής μου.
Από πολλά χρόνια συνεργάζομαι με πολλές γκαλερί, εκθέτω σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις και συμμετέχω τακτικά σε φεστιβάλ τέχνης.
Από το 2014 έχω στούντιο ζωγραφικής στη Ρώμη, στο Τραστέβε.
Το 2021, μετά την περίοδο του κοβίν, ιδρυσα το Marginalia, ένα πρότζεκτ κατοικιών “home-made” όπου φιλοξενήθηκα σε διαφορετικό σπίτι κάθε περιφέρεια της Ιταλίας, δημιουργώντας ένα πίνακα σε κάθε κατοικία. Όλο το παραγόμενο υλικό εκτέθηκε αργότερα το Νοέμβριο του 2023 στο Μιλάνο σε μια μεγάλη ατομική έκθεση στην Fondazione Matalon.
Στην αρχή του 2025 ξεκίνησα τη δουλειά πάνω στο “Il Caffè”, ένα πρότζεκτ υπό επεξεργασία που προβλέπει 100 συναντήσεις-συνεντεύξεις με 100 διαφορετικές γυναίκες σε 100 μπαρ-καφετέριες της Ρώμης και γύρω περιοχής, με στόχο να δοθεί έμφαση στην αξία της συνάντησης, της ακρόασης και της συνειδητής ζωής σε κάθε στιγμή. Καθέια από αυτές τις συναντήσεις δίνει αφορμή για ένα ολοκληρωμένο πορτρέτο της συνεντευξιαζόμενης γυναίκας, φτιαγμένο με ζωγραφική, λέξεις και βίντεο.)