Ester Reut - Tu tra Mille

Ester Reut

Θυμόταν τη θάλασσα και ανέπνεε γαλάζιο
Θυμόταν πέρα δίπλα καθώς διέβαινε το “χωρίς τέλος” , πέρα από τους μικρούς μας ορίζοντες. η θάλασσα την περιέβαλλε, χαϊδεύοντας τα κύματα με το σιωπηλό βλέμμα. Έσωσε φτωχούς ανυποψίαστους από τα θανατηφόρα κύματα, λίγοι αναγνωρίζουν το θάρρος του άνδρα, εκείνο το θάρρος που κάνει τη ζωή μια μικρή υπόσταση και ωθεί στην ύστατη θυσία. Θυμόταν τη θάλασσα και άφηνε στον άνεμο μυστικά και σκέψεις.
Σε αντίληψη, στην πυκνή ατμόσφαιρα αλμύρας, έβλεπε τις επιλογές, τους έρωτες, τα μη αναστρέψιμα λάθη, τις χαρές που φώτιζαν το βλέμμα του.
Αποκαμωμένος, κατέληξε στο υπερήφανο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει “καμία διαφορά ανάμεσα στο να γυρίζεις τους λαούς ή να μεθύεις μόνος σου”.
Ήρεμος, ανέπνεε στον άνεμο, ήταν μόνος, σε ειρήνη με τον εαυτό του και με τον υπόλοιπο κόσμο. Για μια μόνο αποστολή, θα σταματούσε να κοιτάζει αυτή τη θάλασσα, γυρίζοντας την πλάτη στα κύματα.
Για μια μεγάλη αγάπη θα αντισταθεί σε κάθε όριο,
Για μια μεγάλη αγάπη θα τελειώσει τη δική του εκεχειρία, θα τόλμαγε ακόμα εκείνο το αφοβερό βούτημα στον άλλο.

Γιατί η καρδιά του ήταν αγνή, αήττητη και γεμάτη από ένα ασυνήθιστο φως, όπως η θάλασσα.
.
.
.
.
Ο πίνακας χωρίς καμβά και θα αποσταλεί κυλιμένος σε σωλήνα από χαρτόνι

περιθώρια επιπλέον 4/5 cm από κάθε μεριά

Σφραγίδα του καλλιτέχνη
Ποιότητα πρώτης ύλης
Τελική γυαλιστερή βαφή
Πιστοποιητικό γνησιότητας υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη
Αποστολή με ιχνηλάτηση