Όμορφος μετεωρίτης Αλεταϊ. Μετεωρίτης σιδήρου - 350 g

Η μεγαλύτερη μεταλλική σμετδρική μετεωρίτης από σίδηρο στον κόσμο (74 τ) που βρέθηκε στην επαρχία Αλέταϊ στην αυτοκρατορία Ουιγούρων του Ξιζιάνγκ, το luglio 2011. Η τοπική κυβέρνηση τον είχε πάρει υπό το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένα και μισό χρόνο αργότερα, οι ανακαλυπτές του μετεωρίτη — ο Χάιλατι Αϊσα και ο Τζιάερχενγκ Χαμπούδεχαϊ, δύο ξενοί οδηγοί υπηκοότητας Καζάκ, αποφασίζουν να συνεχίσουν τη διεκδίκηση από την κυβέρνηση. Όταν κατατέθηκε, θα μπορούσε να είναι η πρώτη υπόθεση σχετικά με την ιδιοκτησία αντικειμένων διαστημικού χαρακτήρα, ανέφερε το Southern Weekly. Οι αγροκτηνοτρόφοι από την περιοχή όπου εντοπίστηκε ο μετεωρίτης επίσης διεκδικούσαν την ιδιοκτησία του, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Οι τρεις πλευρές ένορχησαν ότι ήταν οι πρώτοι που εντόπισαν τον σιδερένιο μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις νομικές αρχές να αποδώσουν σωστό verdict, διότι το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, η οποία ορίζει ότι η ιδιοκτησία κάποιου δικαιολογείται από αυτόν που την αξιώνει πριν από οποιονδήποτε άλλον.

Ο Χάιλατι προέρχεται από το νομό Τσινγκχέ του Αλέταϊ, όπου βρέθηκε ο μεγαλύτερος σιδερένιος μετεωρίτης της Κίνας «Ασημένιο Καμήλα». Ήταν παθιασμένος με το θέμα των μετεωριτών και είχε συνδεθεί φιλικά με τον έμπορο προβάτων Τζιάερχενγκ, με τον οποίο έκανε επιχειρηματικές συναλλαγές.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χάιλατι έλαβε κλήση από έναν άλλον φαν των μετεωριτών. Ο άνθρωπος είπε στον Χάιλατι ότι ψάχνουν έναν μετεωρίτη σε αλπική περιοχή στο Αλέταϊ και ελπίζαν ότι θα ήταν πρόθυμος να συμμετάσχει στην αναζήτηση.

Μια ομάδα εννέα ενθουσιώδων μετεωριτών ακολούθησε για να βρει το υποτιθέμενο αντικείμενο από το διάστημα. Ο Ζανγκ Μπαολίν, εμπειρογνώμονας σε μετεωρίτες από τον Πλανητάριο της Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι βρέθηκαν ανάμεσά τους. Ωστόσο, η έρευνα απέβη άκαρπη. Πριν οι εννέα άντρες αποχωρήσουν, κατέληξαν σε προφορική συμφωνία με τον Χάιλατι και τον Τζιάερχενγκ ώστε να συνεχίσουν τις έρευνες.

«Ο Ζανγκ Μπαολίν είπε ότι πιθανόν θα λάβουμε μεγάλο χρηματικό βραβείο εάν το βρούμε και ενημερώσουμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χάιλατι. Ζώντας μια συνηθισμένη ζωή, ο Χάιλατι και ο Τζιάερχενγκ θεώρησαν την αναζήτηση ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα.

Τη 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε ότι ήταν η μέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο από τον Κύριο, πίστευα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Τζιάερχενγκ στο Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά απομένους φαν μετεωριτών, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα πληροφορήθηκαν από το Πλανητάριο της Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει είχε αναφέρει την ανακάλυψη στην Ακαδημία Επιστημών της Κίνας ως τον «πρώτο ανακαλυπτή» του.

Οι ειδικοί από το Πλανητάριο της Πεκίνου προσπάθησαν να τους ηρεμήσουν λέγοντας «ξέρουμε ότι τον βρήκατε και οι δύο», και λίγο αργότερα τους έδωσαν ένα πιστοποιητικό.

Στις 16 Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επίσημα επιβεβαιώθηκε ως ο τέταρτος μεγαλύτερος σιδερένιος μετεωρίτης παγκοσμίως και αποδείχθηκε ότι ανήκει στο ίδιο μετεωροειδή με το «Ασημένιο Καμήλα».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τον σιδερένιο μετεωρίτη από την αγροτική περιοχή όσο το δυνατόν συντομότερα, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να διασφαλίσει καλύτερη προστασία του μετεωρίτη.

Επίσης αρνήθηκε ότι ο Χάιλατι και ο Τζιάερχενγκ ήταν οι πρώτοι ανακαλυψτές του σιδερένιου μετεωρίτη, υποστηρίζοντας ότι ο γραμματέας του Κόμματος του Αλέταϊ, Σουν Τζιανγκου, τον είχε ήδη εντοπίσει το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις γι’ αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον Ζανγκ Μιν, δικηγόρο του Χάιλατι και του Τζιάερχενγκ, κανένα κράτος δεν είχε νομική βάση να απαιτεί, να κατάσχει ή να διαχειρίζεται μετεωρίτες.

Όσον αφορά την ανταμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση συμφώνησε να δώσει στα Χάιλατι και Τζιάερχενγκ από 5.000 γιουάν ο καθένας εξαιτίας «της ευνουσιασμένης συμπεριφοράς τους». Ωστόσο, οι δύο άντρες θεώρησαν την ανταμοιβή ανεπαρκή και αντέδρασαν έντονα.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι υποστήριξε ότι «το Πλανητάριο της Πεκίνου και εγώ είχαμε πληρώσει τον Χάιλατι και τον Τζιάερχενγκ για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να συνδράμουν στην έρευνα, οπότε δεν θα έπρεπε να διεκδικήσουν την ιδιοκτησία. Ο Χάιλατι και ο Τζιάερχενγκ απέρριψαν αυτή τη σχέση, αλλά Παραδέχθηκαν ότι είχαν λάβει μια μικρή αμοιβή από το Πλανητάριο της Πεκίνου κατά την τελευταία τους επιθεώρηση.

Ωστόσο, απροσδόκητα, οι αγροτικές επιχειρηματίες Τζούμαν και Κεντζιεμπέκε Ρεμαζάν στρέφονται τώρα να πουν ότι είχαν όντως ανακαλύψει τον σιδερένιο μετεωρίτη ήδη από το 1986 και άρα διεκδικούν και αυτοί την ιδιοκτησία.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα δημοπράτησης γης, οι αγροτοκτηνοτρόφοι μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της γης εξ ίσου, και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από την γη, οι αδερφοί Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να κατέχουν τον μετεωρίτη, δήλωσε ο Μενγκ Τίνγκουο, καθηγητής Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Από την άλλη πλευρά, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει τη νομιμοποίηση της κρατικής ιδιοκτησίας των μετεωριτών οκτώ χρόνια πριν, αλλά αυτό το σχέδιο είχε εξ somehow εγκλοβιστεί. Ο φαν των μετεωριτών Λιού Ξιν υπογράμμισε στους εφημερίδες ότι χρειάζονταν πολύς χρόνος και χρήματα για να βρεθεί ένας μετεωρίτης,

«Οι ανακαλυψευτές θα τραυματιστούν εάν οι δύσκολοι να βρεθούν μετεωρίτες τους απλώς αρπαχτούν από την κυβέρνηση.»

«Ελπίζω οι νόμοι να ενθαρρύνουν τα άτομα να βρίσκουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφεληθούν τόσο η χώρα όσο και ο ανακαλυπτιτής», δήλωσε ο Λίου Ξιν.