Όμορφος μετεωρίτης Αλεταϊ. Μετεωρίτης σιδήρου - 500 g

Η μεγαλύτερη στη Γη μετέωρος σιδήρους σε μορφή μετεωρίτη (74 τ) εντοπίστηκε στην επαρχία Aletai, στην περιοχή των Ουιγούρων του Xinjiang, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση τον πήρε υπό προκείμενο «προστασίας».

Έναμισι χρόνο αργότερα, οι ανακαλυψιατές του μετεωρίτη —Hailati Ayisa και Jiaerheng Habudehai, δύο οδηγοί από Καζάκικη καταγωγή— αποφασίζουν να συνεχίσουν τη διεκδίκηση εναντίον της κυβέρνησης. Αφού κατατέθηκε οτι αφορά, θα μπορούσε να αποτελεί την πρώτη υπόθεση σχετικά με την κυριότητα αντικειμένων διαστημικού χαρακτήρα, σύμφωνα με το Southern Weekly. Οι αγρότες-επιχειρηματίες που βρήκαν τον μετεωρίτη ισχυρίστηκαν και αυτοί τη δική τους κυριότητα, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Τα τρία μέρη διατείνονται ότι ήταν οι πρώτοι ανακαλυψατές του σιδερένιου μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις δικαστικές αρχές να εκδώσουν σωστή απόφαση, διότι το κινεζικό δίκαιο αστικού δικαίου δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της κυριότητας, που ορίζει ότι η ιδιοκτησία ενός πράγματος τεκμαίρεται από αυτόν που την επικαλείται πριν από κάποιον άλλον.

Ο Hailati κατάγεται από την επαρχία Qinghe του Aletai, όπου βρέθηκε ο μεγαλύτερος σιδερένιος μετεωρίτης στην Κίνα, ο «Ασημένιος Καμηλίας». Ήταν παθιασμένος με τους μετεωρίτες και είχε γίνει φίλος με τον έμπορο προβάτων Jiaerheng ενώ ασκούσαν εμπορικές δραστηριότητες.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Hailati έλαβε κλήση από έναν άλλον φανατικό του μετεωρίτη. Ο άνδρας είπε στον Hailati ότι αναζητάτε μετεωρίτη σε ένα αλπικό χωρίζει στο Aletai και ελπίζει ότι θα προσχωρήσει στην έρευνα.

Μια ομάδα εννέα ενθουσιωδών μετεωριτών ακολούθησε την πράξη να βρει το αντικείμενο που φαινομενικά προέρχονταν από το διάστημα. Ο Zhang Baolin, ειδικός στους μετεωρίτες από το Πλανητάριο της Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωριτών Lei Kesi ήταν ανάμεσά τους. Ωστόσο, η έρευνα απέβη άκαρπη. Πριν χωριστούν οι εννέα όρμησαν, είχαν συνάψει προφορική συμφωνία με τον Hailati και τον Jiaerheng να συνεχίσουν τις έρευνες.

«Ο Zhang Baolin είπε ότι πιθανώς θα λάμβαμε μεγάλη αμοιβή εάν το εντοπίσουμε και ενημερώσουμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Hailati. Ζώντας μια καθημερινή ζωή, ο Hailati και ο Jiaerheng θεώρησαν την έρευνα ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει το πεπρωμένο τους.

Τη 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε η ημέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο από τον Κύριο, σκέφτηκα ότι η ζωή μας θα ήταν διαφορετική», δήλωσε ο Jiaerheng στο Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά φιλάθης μετεωριτών που απέμειναν, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα, ενημερώθηκαν από το Πλανητάριο της Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει είχε δηλώσει την ανακάλυψη στην Ακαδημία Επιστημών της Κίνας ως «πρώτος ανακαλυψίας» του.

Οι ειδικοί του Πλανηταρίου της Πεκίνου προσπάθησαν να ομαλοποιήσουν τα πνεύματα λέγοντας «ξέρουμε ότι τον βρήκατε και οι δύο», και τους χορήγησαν πιστοποιητικό λίγο μετά.

Τον 16 Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επίσημα επιβεβαιώθηκε ως ο τέταρτος μεγαλύτερος σιδηρένιος μετεωρίτης παγκοσμίως και φάνηκε ότι αποτελεί μέρος του ίδιου μετεωροειδούς με τον «Ασημένιο Καμηλό».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση απέσυρε τον σιδερένιο μετεωρίτη από το βοσκότοπο όσο το δυνατόν συντομότερα, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να εξασφαλίσει τη βέλτιστη προστασία του.

Αρνήθηκε επίσης ότι ο Hailati και ο Jiaerheng ήταν οι πρώτοι ανακαλυψιατές του σιδερένιου μετεωρίτη, υποστηρίζοντας ότι ο γραμματέας του Κόμματος του Aletai, Sun Jianguo, το είχε επισημάνει ήδη το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία για αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον Zhang Min, δικηγόρο του Hailati και του Jiaerheng, κανένα κράτος δεν είχε νομική βάση για να απαιτήσει, να κατάσχει ή να συντηρήσει μετεωρίτες.

Όσον αφορά την αμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση αποδέχθηκε να δώσει σε κάθε ένα από τους Hailati και Jiaerheng μόνο 5.000 γουάν (802 USD) λόγω «της συγκινητικής τους συμπεριφοράς». Ωστόσο, οι δύο άνδρες θεώρησαν την αμοιβή ανεπαρκή και αντέδρασαν στην προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Lei Kesi επικαλέστηκε ότι «το Πλανητάριο της Πεκίνου και εγώ έχουμε πληρώσει τον Hailati και τον Jiaerheng για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, άρα δεν θα έπρεπε να διεκδικούν την κυριότητα. Ο Hailati και ο Jiaerheng αρνήθηκαν αυτή τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχτηκαν ότι είχαν λάβει μικρό ποσό από το Πλανητάριο της Πεκίνου κατά τη διάρκεια της τελευταίας επιθεώρησής τους.

Ωστόσο, ανείπωτα, οι επιχειρηματίες βοσκή Juman και Kenjiebieke Remazan υποστήριξαν ότι είχαν στην πραγματικότητα ανακαλύψει τον σιδερένιο μετεωρίτη ήδη από το 1986 και έτσι διεκδίκησαν και αυτοί την κυριότητα.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα δημοσίων συμβάσεων γης, οι επιχειρηματίες βοσκής μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα δικαιώματα επί της ίδιας της βοσκής· και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από τη βοσκή, οι αδελφοί Remazan δεν θα πρέπει να κρατούν τον μετεωρίτη, δήλωσε ο Meng Qinguo, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Από την πλευρά τους, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει τη νομιμοποίηση της κυβερνητικής κυριότητας των μετεωριτών πριν οχτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο είχε κάπως παραλυθεί. Ο φανατικός μετεωρίτης Liu Xin δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι χρειάζεται πολύς χρόνος και χρήματα για να βρεθεί ένας μετεωρίτης,

«Οι ανακαλυψάτες θα τραυματιστούν εάν οι σπουδαίοι μετεωρίτες τους μεταφερθούν απλώς από την κυβέρνηση.»

«Ελπίζω οι νόμοι να ενθαρρύνουν τα άτομα να βρουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφελήσουν τόσο τη χώρα όσο και τον ανακαλυψέα», δήλωσε ο Liu Xin.