Όμορφος μετεωρίτης Αλέται. Χωρίς τιμή αποθεματικού. Μετεωρίτης σιδήρου - 91 g

Η μεγαλύτερη σε μήκος και βάρους μεταλλική μετεωρίτης από σίδηρο στον κόσμο (74 τ.) βρέθηκε στην επαρχία Αλετάι της περιοχής Ουιγούρων, στο Xinjiang, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την έφερε υπό το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένας μισός χρόνος αργότερα, οι ανακαλυπτές της μετεωρίτη --Hailati Ayisa και Jiaerheng Habudehai, δύο ξεναγοί από Καζακικού πολιτισμού-- αποφασίζουν να διώξουν την κυβέρνηση. Μόλις κατατέθηκε, θα μπορούσε να πρόκειται για την πρώτη υπόθεση σχετικά με την κυριότητα αντικειμένων διαστήματος, όπως ανέφερε ο Southern Weekly. Οι αγρότες στο βοσκότοπο όπου είχε βρεθεί ο μετεωρίτης είχαν επίσης διεκδικήσει την ιδιοκτησία του, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Οι τρεις πλευρές δήλωσαν ότι είναι οι πρώτοι που βρήκαν τον μεταλλικό σίδηρο του μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις σωφρονιστικές αρχές να δώσουν ένα σωστό απόφαση, καθώς το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας που υποστηρίζει ότι η ιδιοκτησία κάποιου δικαιολογείται από κάποιον που τη διεκδικεί πριν από κάποιον άλλον.

Η Hailati προέρχεται από το νομό Qinghe της πόλης Αλετάι, τόπος όπου βρέθηκε ο μεγαλύτερος μεταλλικός μετεωρίτης της Κίνας «Silver Camel». Ήταν παθιασμένη με τα μετεωρίτες και είχε φιλοξενήσει φιλικά τον έμπορο προβάτων Jiaerheng, καθώς επιχειρούσαν.

Τον Απρίλιο του 2011, η Hailati έλαβε κλήση από άλλον θαυμαστή των μετεωριτών. Ο άνδρας της είπε ότι αναζητούν έναν μετεωρίτη σε ένα λιβάδι στο Αλετάι και ελπίζαν ότι θα ήταν διατεθειμένη να ενωθεί στη Women.

Μια ομάδα εννιά παθιασμένων μετεωρίτων στη συνέχεια ανέλαβε να βρει το αντικείμενο που φαινόταν να προέρχεται από το διάστημα. Ο Zhang Baolin, ειδικός στα μετεωρίτες από το Πλανητάριο της Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωριτών Lei Kesi ήταν μεταξύ αυτών. Ωστόσο, η αναζήτηση απέβη άκαρπη. Πριν χωριστούν οι εννέα, σύναψαν προφορική συμφωνία με την Hailati και τον Jiaerheng να συνεχίσουν τις έρευνες.

«Ο Zhang Baolin είπε ότι πιθανόν θα λαμβάναμε μια μεγάλη αμοιβή αν το βρίναμε και ενημερώναμε την κυβέρνηση», δήλωσε η Hailati. Ζώντας μια τυπική ζωή, η Hailati και ο Jiaerheng θεώρησαν την έρευνα ως μια ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα τους.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε ότι ήταν η ημέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο από τον Κύριο, πίστευα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Jiaerheng στο Southern Weekly.

Αμέσως πληροφόρησαν τους επτά ανεπιτυχείς φανς μετεωριτών, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο της Πεκίνου ότι ο άνδρας που είχαν ενημερώσει είχε αναφερθεί στην Ακαδημία Κινεζικών Επιστημών ως «πρώτος ανακαλυπτής» του.

Οι ειδικοί του Πλανηταρίου της Πεκίνου προσπάθησαν να τους ηρεμήσουν λέγοντάς τους «ξέρουμε ότι τους βρήκατε και οι δύο» και τους έδωσαν πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Την 16η Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επίσημα επιβεβαιώθηκε ως ο τέταρτος μεγαλύτερος μεταλλικός μετεωρίτης στον κόσμο και αποδείχθηκε ότι είναι τμήμα του ίδιου μετεωροειδούς με το «Silver Camel».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τον μεταλλικό μετεωρίτη από το βοσκότοπο όσο το δυνατόν συντομότερα, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να εξασφαλίσει μια καλύτερη προστασία του μετεωρίτη.

Αρνήθηκε επίσης ότι η Hailati και ο Jiaerheng ήταν οι πρώτοι που βρήκαν τον μεταλλικό μετεωρίτη, ισχυριζόμενη ότι ο γραμματέας του Κόμματος του Αλετάι, Sun Jianguo, τον είχε ήδη παρατηρήσει το 2004. Αλλά δεν βρέθηκε αποδεικτικό στοιχείο για τη δήλωση αυτή. Σύμφωνα με τον δικηγόρο Zhang Min της Hailati και Jiaerheng, κανένα κράτος δεν είχε νομική βάση να απαιτήσει, να κατάσχει ή να διατηρήσει μετεωρίτες.

Όσον αφορά την αμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχθηκε να δώσει σε Hailati και Jiaerheng από 5.000 γιουάν (802 δολάρια) ο καθένας λόγω «της συγκινητικής τους συμπεριφοράς». Ωστόσο, οι δύο άνδρες θεώρησαν την αμοιβή ανεπαρκή και αντέδρασαν στην προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Lei Kesi υποστήριξε ότι «το Πλανητάριο της Πεκίνου και εγώ πληρώσαμε τον Hailati και τον Jiaerheng για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν την έρευνα, οπότε δεν θα έπρεπε να διεκδικούν την ιδιοκτησία. Ο Hailati και ο Jiaerheng αρνήθηκαν αυτή τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχτηκαν ότι έλαβαν ένα μικρό ποσό από το Πλανητάριο της Πεκίνου κατά τη τελευταία τους έρευνα.

Ωστόσο, απροειδοποίητα, οι αγρότες επιχειρηματίες Juman και Kenjiebieke Remazan τώρα στηρίζουν ότι στην πραγματικότητα είχαν ανακαλύψει τον μεταλλικό μετεωρίτη ήδη από το 1986 και άρα και αυτοί διεκδικούν την περιουσία.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα δημόσιων διαγωνισμών γης, οι αγρότες δεν μπορούν να αποκτήσουν παρά τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του ίδιου του βοσκοτόπου, και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από τον βοσκότοπο, οι αδελφοί Remazan δεν θα έπρεπε να κατέχουν τον μετεωρίτη, δήλωσε ο Meng Qinguo, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Στην πραγματικότητα, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει τη νομιμοποίηση της κρατικής ιδιοκτησίας των μετεωριτών πριν από οκτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο κατά έναν τρόπο είχε παραλυθεί. Ο θαυμαστής μετεωρίτη Liu Xin δήλωσε στους «γραμμάτι» ότι χρειάζεται πολύς χρόνος και χρήματα για να βρεθεί ένας μετεωρίτης,

«Οι ανακαλυψάμενοι θα τραυματιστούν αν οι μετεωρίτες τους που είναι δύσκολο να βρεθούν κατασχάρονται απλώς από την κυβέρνηση.»

«Ελπίζω οι νόμοι να ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να βρίσκουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφεληθεί τόσο η χώρα όσο και ο ανακαλυψάς», δήλωσε ο Liu Xin.