MIAZ - Densità Apparente

Ο Μιάζ παρουσιάζει το πρωτότυπο έργο σε πηλό που σχηματίζεται και ακρυλικά ζωγραφικής «Απουσία Δύναμης (Densità Apparente)» 20 x 30 εκ., χειρόγραφα υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος, κατασκευασμένο το 2025. Αποστέλλεται απευθείας από τον καλλιτέχνη με πιστοποιητικό αυθεντικότητας.
Αυτό το έργο κατασκευάζεται μέσω της στρωματοποίησης πηλού που σχηματίζει και γύψου· παρουσιάζεται ως ένας μνημειακός μαρμάρινος λαβύρινθος της ύλης που παίζει με την ψευδαίσθηση των αισθήσεων. Ο τίτλος προλειάνει το οπτικό paradoxo: μια δομή που εκπέμπει τη δύναμη ενός στατικού μονόλιθου, αλλά κρύβει μια δυναμική και ελαφριά φύση.
Το Υλικό Αντίθεση: οι προεχόμενοι όγκοι και οι τραχιές επιφάνειες αιχμαλωτίζουν το φως, δημιουργώντας ένα πλέγμα πλήρων και κενών. Η άνιση διάταξη των τεμαχίων σπάει τη σκληρότητα της πλέξης, δίνωντας στην ολόκληρη συνθέση έναν ρυθμό ζωντανό, σχεδόν σε κίνηση. Η επιλογή χρωμάτων, προσανατολισμένη προς μεταλλικούς και βαρείς τόνους, δίνει στο έργο μια αύρα στερεής επιβολής· το μάτι αντιλαμβάνεται τη βαρύτητα του μολύβδου ή του σιδήρου, δημιουργώντας μια ένταση ανάμεσα στην φυσική πραγματικότητα του υλικού και στην αισθητική απόδοσή του.
Ένας πρόσκληση να εξερευνήσουμε τους δρόμους αυτού του λαβυρίνθου όπου η γεωμετρική ακρίβεια συγχωνεύεται με την απρόβλεπτη κίνηση της δημιουργικής πράξης: μια αρχιτεκτονική της σκέψης που διερευνά την αντίληψή μας για την πραγματικότητα.

Ο καλλιτέχνης:
Ο Miaz αυτοπροσδιορίζεται στην αφηρημένη τέχνη, τον Αφαιρετισμό και τον Σετρεαλισμό.
Οι επιρροές του βαθαίνουν στις δουλειές του Νταλί: εξερεύνηση του υποσυνείδητου, εμμονές, ψυχώσεις και ονειρικές οράσεις. Στην εξερεύνηση των ορίων μεταξύ ζωγραφικής και γλυπτικής του Fontana, η χειραγώγηση της ύλης και η θέαση όπου η ύλη είναι το ίδιο το αντικείμενο του έργου· οι ανάγλυφοι και οι απτικές βαθιές των εικόνων του Burri και η τρισδιάστατη φύση του Bonalumi.

Αντιπροσωπεύοντας έναν πολύπτυχο Μιλανέζο καλλιτέχνη που πειραματίζεται και ερευνά τα όρια μεταξύ υλικής ζωγραφικής και γλυπτικής, διερευνώντας τη τρισδιάστατη πυκνότητα ενός έργου τέχνης. Μια συνεχής έρευνα γλωσσών που συχνά χρησιμοποιεί ταπεινά, φτωχά και απόβλητα υλικά, μετατρέποντας τη μάζα σε νέα μορφή με νέα όρια, δημιουργώντας χώρους και αισθητικά, απτικά και οπτικά εφέ.
Να βάφεις μια επιφάνεια, να δημιουργείς μια στρωματοποίηση ύλης ικανή να οικοδομήσει ένα πολύ-υλικό έργο πλούσιο σε συναισθηματική ένταση που συχνά προκαλεί αντιθετικά αντίδραση· αυτό είναι που το προσδιορίζει, αυτός είναι ο κόσμος του Miaz.

Το σύρμα με τη δομή του ανοίγει χώρο στα έργα σαν ένα τρίδιάστατο μολύβι που χαράζει όγκους και κλουβιά της ψυχής, δημιουργώντας νέους χώρους και μετατρέποντας σε υποκείμενα και όχι αντικείμενα.
Η χρήση εποξειδικής ρητίνης δημιουργεί ένα καταλυτικό στοιχείο που χρησιμοποιείται για τη β晶αλισμο της ύλης, δημιουργώντας λαμπερούς/αδιαφανούς αντιθέσεις και προσδίδοντας μια σαφή, διάφανη και γραμμική μοντερνικότητα.

Ο γύψος και ο βαμβακερός νήμα θυμίζουν την ευθραυστότητα ενός ήρεμου πέπλου που παίρνει μια γλυπτή μορφή και κινείται στο φως που παράγει, εισχωρώντας στις πτυχές του υποσυνείδητου.

Τα πλήθος ανακυκλωμένων υλικών που χρησιμοποιούνται ως επιλογή ηθική διαμορφώνονται σε μια νέα μορφή και αποκτούν νέα, διαφορετική αισθητική και αναζήτηση της ομορφιάς.