Αρχαία Ρωμαϊκή Μάρμαρο Πλάκα με επιγραφή - 26.7 cm

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ: Πλάκα με επιγραφή
ΥΛΙΚΟ: Μάρμαρο
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ρωμαϊκός
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 1ος - 2ος αιώνας μ.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 267 mm × 536 mm × 55 mm
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ: Από Ευρωπαϊκή ιδιωτική συλλογή, Από H.A.C. Kunst der Antike (1984), Από γερμανική ιδιωτική συλλογή, Dr. K. D., Φρανκφούρτη (1978 - 1983)

Παρέχεται πιστοποιητικό γνησιότητας και άδεια εξαγωγής.

Αν προσφέρετε εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και κερδίσετε το αντικείμενο, θα πρέπει να υποβάλουμε αίτηση για άδεια εξαγωγής για τη χώρα σας και η αποστολή θα διαρκέσει 3 έως 5 εβδομάδες.

Οι ρωμαϊκές επιτύμβιες πλάκες από μάρμαρο αποτελούν ένα από τα πιο διαχρονικά κληροδοτήματα των μνημονικών παραδόσεων της αυτοκρατορίας. Αυτές οι επιτύμβιες στήλες, συχνά αναφερόμενες ως στήλες ή επιγραφές μνήμης, σχεδιάστηκαν να ενσωματώνονται στους τοίχους κοινόταφων, όπως τα κολομβάρια, ή να τοποθετούνται πάνω από μεμονωμένους τάφους. Η επιλογή του μαρμάρου ήταν συνειδητή δήλωση μόνιμότητας και κοινωνικής θέσης, παρέχοντας μια λεία, φωτεινή επιφάνεια που επέτρεπε υψηλής ποιότητας χαρακτική. Με τον καιρό, ο σχεδιασμός αυτών των πλακών εξελίχθηκε από απλά ορθογώνια τεμάχια σε διακοσμητικότερες μορφές που περιλάμβαναν αρχιτεκτονικά στοιχεία όπως αέτωμα, κιονοστήλους ή περίτεχνα περιγράμματα που περιέβαλλαν το κείμενο.

Οι επιγραφές σε αυτές τις πλάκες συνήθως ακολουθούν μια ιδιαίτερα τυποποιημένη νομική και κοινωνική φόρμουλα, συχνά ξεκινώντας με τη συντ. D.M. (Diis Manibus), αφιερώνοντας το μνημείο στους «Manes» ή στους προγονικούς πνεύματα του θύματος. Το κείμενο παρέχει πλούσια βιογραφικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένου του πλήρους ονόματος, της ηλικίας κατά τον θάνατο (συνήθως καταγραφόμενης μέχρι τις ημέρες και ώρες) και της κοινωνικής θέσης ή επαγγέλματος. Σε πολλές περιπτώσεις, η πλάκα ονομάζει επίσης τον άνθρωπο που διέταξε το μνημείο—συνήθως σύζυγο, γονέα ή πρώην κύριο—χάρη σε μια συγκινητική ματιά στους οικογενειακούς και κοινωνικούς δεσμούς που διαμόρφωσαν τη ρωμαϊκή ζωή.

Πέρα από τη λεκτική σημασία των λέξεων, η παλαιογραφία και η τέχνη της γραφής αποκαλύπτουν πολλά για τον ρωμαϊκό κόσμο. Οι επαγγελματίες λιθοξόοι χρησιμοποιούσαν το capitalis monumentalis, ένα στυλ γράφης που χαρακτηρίζεται από γεωμετρική ακρίβεια και τη χρήση κεφαλίδων, που βοηθούσε τα γράμματα να γίνονται ευανάγνωστα ακόμα και από απόσταση ή υπό μεταβαλλόμενο φως. Πολλές πλάκες ενσωμάτωναν μαζί με το κείμενο συμβολικά μοτίβα, όπως στεφάνια δάφνης για τη νίκη πάνω στον θάνατο, εργαλεία που αντιπροσωπεύουν το επάγγελμα του εκλιπόντος, ή μικρές προσωπογραφίες.

Αυτές οι μαρμάρινες καταγραφές λειτουργούσαν ως σημαντικός μηχανισμός «κοινωνικής επιβίωσης», εξασφαλίζοντας ότι το όνομα και η μνήμη του ατόμου θα επιβίωναν στα μάτια του κοινού πολύ μετά τον θάνατό του.