Ιταλική σχολή (XVII) - Coppia Immagini Sacre

Ζευγάρι οβάλ σχήματος qadri.

Το πίνακας απεικονίζει τον Άγιο Φραγκίσκο της Παόλα, ιδρυτή της Τάξης των Μινίμων. Η ταυτοποίηση επιβεβαιώνεται από διακριτικά εικονογραφικά στοιχεία που υπάρχουν στο έργο: Το μόττο «CHARITAS»: Ορατό στον λαμπρό δίσκο στο πάνω δεξί μέρος, αποτελεί το εμπνευσμένο μότο και το στέμμα της τάξης που ίδρυσε.

Η όψη: Ο άγιος απεικονίζεται παραδοσιακά ως ηλικιωμένος ασκητής με μακριά λευκή γενειάδα, σκούρο ράσο και συχνά συνοδευόμενος από ραβδί.

Η εικονογραφία: Η σκηνή παρουσιάζει τον άγιο σε προσευχή, με το βλέμμα στραμμένο προς τα πάνω σε στιγμή έκστασης ή μυστικής όρασης.

Χαρακτηριστικά του έργου
Αντικείμενα παρόμοια, συχνά μικροί φθέρα με λάδι σε καμβά ή χαλκό μεταξύ του 17ου και 18ου αιώνα, αποδίδονται σε καλλιτέχνες της ναπολιτάνικης ή εμιλιανής σχολής. Ο Άγιος Φραγκίσκος της Παόλα είναι ο προστάτης της Καλαβρίας και του λαού της θάλασσας.

Το πορτραίτο απεικονίζει την όραση μυστική του Αγίου Πασκάλ Μπαϊλόν (ή Baylón), ενός φραγκισκανού αδελφού γνωστού για την βαθιά ευλάβειά του στην Ευχαριστία.

Στο έργο, ο άγιος παρουσιάζεται γονατισμένος, τα χέρια απλωμένα προς τα πάνω σε ένδειξη προσκυνήσεως, ενώ λαμβάνει την ευχαριστιακή ούστια (ή την Ευχαριστία) από τα χέρια του Θείου παιδιού Ιησού που φαίνεται να του εμφανίζεται σε οπτική όραση.

Τα οβάλ ή στρογγυλά πίνακες αυτού του τύπου, φτιαγμένα ως λάδι σε σανίδα ή χαλκό, ήταν συνήθης στη δράση τους τον 18ο και 19ο αιώνα για ιδιοτελείς θρησκευτικούς σκοπούς.

Κύριες λεπτομέρειες σχετικές με αυτόν τον τύπο εικονογραφίας:
Ταυτοποίηση του Αγίου: Παρότι μπορεί να ομοιάζει με τον Άγιο Αντώνιο της Πάδοβα (και εκείνος φραγκισκανός και συχνά απεικονίζεται με το Βρέφος), η συγκεκριμένη παρουσίατης της ούστια ή του οστοёнιου αποτελεί διακριτικό χαρακτηριστικό του Αγίου Πασκάλ Μπαϊλόν, προστάτη των συνεδρίων Ευχαριστίας.
Στιλ και Περίοδος: Η τεχνική της ζωγραφικής και το χρυσό κάλυμμα γύρω από τον λαιμό υποδηλώνουν παραγωγή που χρονολογείται ανάμεσα στον 18ο και 19ο αιώνα.