Anton Kaestner - #407 - S - " BM ".

#407 - S - " BM ".
Μονοφυές έργο, πρωτότυπη δημιουργία του Άντον Κάεστνερ, απευθείας από το εργαστήριο του Παρισιού.

Σπρέι ακρυλικό σε γυάλινη πλάκα 2 mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι αντίγραφο. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα χρωμάτων και/ή σπρέι, των οποίων η γυαλιστερή απόδοση "glossy", συγκρίσιμη με την εφαρμογή μιας ρητίνης, είναι μοναδική.

Διαστάσεις : 22,3 * 25,6 * 0,3 cm χωρίς κάδρο (Inch 8,8 * 10,1 * 0,12).
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας από τη γερμανική μάρκα Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο ποσό 70€.

Το έργο φέρει υπογραφή στο πίσω μέρος.
Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Άντον Κάεστνερ είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στη διεύθυνση www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Gallery Artium Γενεύη 18/28 Ιουνίου 2026.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάτο στις οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, ένας τεχνίτης και καλλιτέχνης, από τον οποίο διαποτίστηκε η επιρροή που φύτεψε τον σπόρο για το πάθος που θα γινόταν τελικά η ζωή μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και αργότερα A3. Αρχικά με κέρδισε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και αν και θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντηχούσαν την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την αντίληψή μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιωπηλά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής μελέτης για μένα — ένας τρόπος να ανθίσω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βρίσκω τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε καινούργιο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, πάντα ελπίζω να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με τη χάρη, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να σκεφτούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά την αποχώρησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εντελώς στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα γνώρισε αναγνώριση, βρίσκοντας οικίες σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Επαγγελματικό βιογραφικό

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικές χρωστικές και ψεκασμούς στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εκτειθέμενου πλαστικού απαλού, γυαλιστερού και ορισμένες φορές εύθραυσου επιφανείας.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο όπως εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διαδικασία—κάτι που καλώς ορίζω. Δίδω την ευκαιρία σε τυχαία πειράματα—κάτι που επιτρέπει να βγω από τη λογική!—να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα ανά-μείωση οφείλω να αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη μόλις το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που εναρμονίζεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται με στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκτική» ποιότητα: χαίρομαι όταν αναγνωρίζω «μη αναγκαίες αναγκαιότητες», δηλαδή αυτό που είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε στη σιωπή και το φως.
Διατηρώ τη μεθοδολογία μου σε συνειδητά απλό επίπεδο. Ούτε "συναισθήματα" ούτε θεωρητική αντίληψη αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε γρήγορη κατανάλωση ούτε διανοητικοποίηση/ διανοητική κατοχή, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου αποτελεί μια αναζήτηση για τη «ζωή στο κέντρο της ζωής», το «le vif» όπως θα το έθετε ο γαλλός μάστερ SF Αλαν Νταμάζιο.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίσει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα βιτρό, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas προσφέρει στη ζωγραφική ένα αψηφιστικό δέρμα στο οποίο μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παίξιμο ανάμεσα σε «λεπτομέρειες για το κοντινό» και «απόσταση για το σύνολο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να επιδοθούν στα δικά τους ονειρεμένα ταξίδια αυτοανακάλυψης.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλά βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερώτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να τελειοποιήσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Ζαν Μπαζέιν: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν."

Άντον Κάεστνερ."