Anton Kaestner - #418 - M - " Chrome ".

#418 - M - " Chrome ".
Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήριο.

Σπρέι ακριλικού σε πλάκα φελιζόλ plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα βαφής και/ή σπρέι, όπου η λαμπερή επιφάνεια "glossy", παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδική.

Διαστάσεις : Ίντσες 17,3 * 12,6 * 0,12 / 44 * 32 * 0,3 εκ. χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας του γερμανικού οίκου Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 εκ.) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 90€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος.
Το συνοδεύει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας που εδρεύει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στη Διεθνή και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 18/28 Ιουνίου 2026.

"Biography

Γεννήθηκε στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάτο από την οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με άπειρες ακρυλικές ύλες σε σημειωματάρια A4 και μετά A3. Αρχικά με μάγεψε η μη-εμφανισιακή ζωγραφική και ο αφαιρετικός εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αισθητική για πνευματικά υλικά καθώς συναντούσαν την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν τη οπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στα τοπικά καλλιτεχνικά σκηνικά και ενστερνίζομουν την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη αποτέλεσε πάντα μέρος μου, σιγά σιγά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής πρακτικής για εμένα — ένας τρόπος να σπάσω τον κόσμο και να επικεντρωθώ στον εσωτερικό μου εαυτό.
Από πάντα βρίσκω τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω μέσα από γνήσιες εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να δώσω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική οπτική γωνία και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού συνταξιοδοτήθηκα από την επιχειρηματική καριέρα, αφιέρωσα πλήρως στον ζωγραφισμό. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και αφοσιώθηκα εξ ολοκλήρου στη τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημοσια artistic καριέρα μου και, προς μεγάλη μου έκπληξη, το έργο μου γρήγορα απέκτησε αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε ολόκληρη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε το τέλος του 2024 στο Παρίσι, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: Ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά ιζήματα και ψεκασμούς στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωγενούς πολυκρυσταλλικού plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει από το να βλέπω το έργο όπως εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας — κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” - οτιδήποτε επιτρέπεται για να διακόψω τη λογική! - να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα & τις καθρέφτιες επιδράσεις που δημιουργώ, αφήνοντας χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το έργο τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση, που αγκαλιάζει τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης επαυξάνονται με στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας όμως σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: χαίρω όταν αναγνωρίζω τις «αδιόρθωτες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Κρατώ τη προσέγγισή μου επιτηδευμένα απλή. Ούτε «συναισθηματισμός» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε « γρήγορη κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση / διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για “ζωή στην καρδιά της ζωής”, το «le vif» όπως θα το έλεγε ο γαλλικός μάστερ επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να καλεί την διαφάνεια και τη φωτεινότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επίσης, το plexiglass προσδίδει στον πίνακα μια γυάλινη επιδερμίδα όπου διακρίνεται το ίδιο το περίγραμμα του εαυτού, διαφορετικό για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, αλλά και οι ελλείπουσες μεριές, απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο παιχνιδιάρικος συνδυασμός «λεπτομέρειες κοντά» & «άποψη για ολόκληρο» θα παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους εσωστρεφή πορεία.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορεί να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία εξέτασης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία αποτελεί μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, μετατρέποντάς με να τελειοποιήσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή δεξιότητα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner"