Robert Muller (1920-2003) - Composition, projet de sculpture (sans prix de réserve)

Τίτλος: Αφηρημένη σύνθεση, σχέδιο γλυπτικής
Αναφορά: 1

Τεχνική: καφέ μελάνι σε παχύ βαμβακερό χαρτί
Περίοδος: δεκαετίες του 1950/1960

Μέγεθος φύλλου: 64,5 × 50 cm

Χαραγμένο χειρόγραφα στη δεξιά κάτω γωνία

Καλό κράμα, κιτρινισμένο χαρτί, μερικές κηλίδες (βλ. φωτογραφίες)
Σημειώσεις στο πίσω μέρος «D6 Miriam 65»

Robert Müller, γεννημένος στη Ζυρίχη το 1920, είναι Ελβετός γλύπτης ευρέως γνωστός, πρωτοπόρος της γλυπτικής από σίδηρο στις δεκαετίες 1950 και 1960.

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και αμέσως μετά, μορφώθηκε στα εργαστήρια των Otto Bänninger και Germaine Richier, δύο σημαντικές φιγούρες της γλυπτικής εγκατεστημένες στην Ελβετία. Η επιρροή της Richier, με τις υβριδικές της φόρμες που συνδέουν άνθρωπο, ζώο και φύση, σημάδεψε βαθιά τα πρώτα της βήματα.

Το 1947 ο Müller περνά δύο χρόνια στην Γένοβα, όπου προσπαθεί να απελευθερωθεί από την επιρροή της Richier εξερευνώντας φιγούρες γλυπτές από γύψο και μπρούντζο. Το 1949 εγκαθίσταται με την οικογένειά του αρχικά στο Παρίσι και έπειτα στη Villiers-le-Bel, όπου ζει και εργάζεται μέχρι τον θάνατό του το 2003.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 ο Robert Müller απολαμβάνει την υψηλότερη αναγνώριση και διεθνή φήμη. Αποκαλείται «Eisen-Müller» (Μüller του σιδήρου). Με τους Ελβετούς γλύπτες Bernhard Luginbühl και Jean Tinguely θεωρείται ένας από τους δημιουργούς της μοντέρνας γλυπτικής από σίδηρο.

Τα έργα του στο Παρίσι, συχνά αφηρημένα αλλά με αναφορές στο ανθρώπινο σώμα, διακρίνονται από έντονο ερωτικό και οργανικό τετέστιον, σαν καραβάνες ή άθικτα έντομα.

Ο Müller εκθέτει στη Μπιεννάλε της Βενετίας, στη Μπιεννάλε του Σάο Πάολο και στη Μπιεννάλε του Παρισιού μεταξύ 1956 και 1960, και συμμετέχει στη documenta II του Κάσσελ το 1959.

Τα έργα του αγοράζονται από σημαντικά μουσεία, ιδίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, και εκτίθενται σε γκαλερισ όπως αυτή της Jeanne Bucher.

Ρετρόσπεκτίβες με σκίτσα και χαρακτικά του πραγματοποιήθηκαν το 1979 στο Musée Rath, το οποίο κατέχει δύο σημαντικά γλυπτά από σίδηρο (Le Bûcher 1959 και L’Archange 1963) και δεκάδες σχέδια από το 1972 έως το 1977.
Το 1982 και το 1996 το Τμήμα Χαρακτικής αυτού του ίδιου μουσείου πρότεινε δύο εκθέσεις κάθε φορά συνοδευόμενες από το κατα量έ catalogue raisonné των έργων που εκδόθηκε από τον Rainer Michael Mason.

Παρά τη σημαντική δόξα τη δεκαετία 1950-1970, αποσύρεται σταδιακά από τη σκηνή της τέχνης από τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Πεθαίνει στις 15 Οκτωβρίου 2003 στη Villiers-le-Bel, σε ηλικία 83 ετών, αφήνοντας κληρονομιά καλλιτεχνική που εορτάζεται στην Ευρώπη, ιδιαιτέρως μέσα από μεταθανάτιες εκθέσεις όπως αυτή στη Galerie Schifferli το 2020, που σηματοδοτεί τον αιώνα από τη γέννησή του.