Marco Ercoli - Il sonno della palma - XL






Πάνω από 10 χρόνια εμπειρίας στο εμπόριο τέχνης, ίδρυσε δική του γκαλερί.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 135253 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Μάρκο Έρκόλι, Il sonno della palma - XL, λάδι σε καμβά (100 x 80 εκ.), 2026, Νεο-Εξπρεσιονισμός, απεικόνιση ζώων, αρχική έκδοση, χειρόγραφα υπογεγραμμένο, σε άριστη κατάσταση, πωλείται απευθείας από τον καλλιτέχνη, Ιταλία.
Περιγραφή από τον πωλητή
«Ο ύπνος της φοίνικας»
Σε αυτό το έργο η σκηνή εμφανίζεται σαν μια συνάντηση που αιωρείται ανάμεσα στον ζωικό κόσμο και τον φυτικό κόσμο, αλλά χωρίς μια πραγματική ιεραρχία ανάμεσα στα δύο. Η ξαπλωμένη φιγούρα, που μοιάζει με αρχαίο θηρίο ή με ένα κοιμισμένο ζώο, καταλαμβάνει το χαμηλότερο μέρος της σύνθεσης με έναν βάρος σχεδόν γλυπτικό. Το σώμα φαίνεται να έχει εγκαταλειφθεί, μα δεν είναι νεκρό: πρόκειται για μια παρουσία σε νάρκωση, μαζεμένη μέσα στον εαυτό της, σαν να είχε αιχμαλωτιστεί σε μια στιγμή πρωτόγονης κόπωσης.
Πίσω του, ο μεγάλος φοίνικας ανοίγει σαν ένα σκοτεινό και φωτεινό στέμμα ταυτόχρονα. Τα φύλλα δεν είναι μόνο φυσικό στοιχείο, αλλά γίνονται σχεδόν δομή-σύμβολο: ένα εξαπτέρυγο, μια εμφάνιση, μια μορφή που προστατεύει και ταυτόχρονα κυριαρχεί στη σκηνή. Το θερμό φόντο, κόκκινο-καφέ, δημιουργεί μια ατμόσφαιρα φεβιλή, σχεδόν τροπική, μα και εσωτερική. Δεν φαίνεται ένα πραγματικό τοπίο: φαίνεται μάλλον ένας νοητός χώρος, ένα δωμάτιο της φύσης, όπου οι ζωντανές μορφές αναδύονται ως αναμνήσεις ή οράματα.
Μέγαλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αντίθεση μεταξύ της γκρίζας και βαριάς μάζας του ζώου και της αιχμηρής ζωτικότητας των φύλλων. Η ζωγραφιά εργάζεται πάνω σε μια ένταση ανάμεσα στην ακινησία και την ανάπτυξη, ανάμεσα στον ύπνο και τον παλμό. Ακόμη και τα φωτεινά στοιχεία, παρόμοια με οστά, κλαδιά ή μεταλλικές παρουσίες, εισάγουν μια περαιτέρω αμφισημία: κάτι οργανικό συνυπάρχει με κάτι ορυκτό στον ίδιο χώρο.
Το έργο έχει μια αφηγηματική ποιότητα αλλά όχι εικονογραφική. Δεν διηγείται μια συγκεκριμένη ιστορία· μάλλον υποδηλώνει μια συνθήκη. Είναι σαν το θηρίο να ανήκει σε έναν απομακρυσμένο χρόνο, ενώ ο φοίνικας πίσω του συνεχίζει να απλώνεται, αδιάφορος και ζωντανός. Γίνεται μια μελαγχολική, ενστικτώδης εικόνα, όπου η φύση δεν είναι ειρηνική αλλά φορτισμένη με ένταση, θερμότητα και μυστήριο.
«Ο ύπνος της φοίνικας» είναι ένα πίνακας που χτυπά ακριβώς γι’ αυτή την αμφισημία: ό,τι φαίνεται γαληνιά περιέχει ανησυχία, ό,τι φαίνεται διακοσμητικό γίνεται ψυχική παρουσία. Έργο πυκνό, οραματικό, στο οποίο ζώο και φυτό συγχωνεύονται σε μια σκηνή σιωπηλής, σχεδόν ρι ritual ιευου suspension.
«Ο ύπνος της φοίνικας»
Σε αυτό το έργο η σκηνή εμφανίζεται σαν μια συνάντηση που αιωρείται ανάμεσα στον ζωικό κόσμο και τον φυτικό κόσμο, αλλά χωρίς μια πραγματική ιεραρχία ανάμεσα στα δύο. Η ξαπλωμένη φιγούρα, που μοιάζει με αρχαίο θηρίο ή με ένα κοιμισμένο ζώο, καταλαμβάνει το χαμηλότερο μέρος της σύνθεσης με έναν βάρος σχεδόν γλυπτικό. Το σώμα φαίνεται να έχει εγκαταλειφθεί, μα δεν είναι νεκρό: πρόκειται για μια παρουσία σε νάρκωση, μαζεμένη μέσα στον εαυτό της, σαν να είχε αιχμαλωτιστεί σε μια στιγμή πρωτόγονης κόπωσης.
Πίσω του, ο μεγάλος φοίνικας ανοίγει σαν ένα σκοτεινό και φωτεινό στέμμα ταυτόχρονα. Τα φύλλα δεν είναι μόνο φυσικό στοιχείο, αλλά γίνονται σχεδόν δομή-σύμβολο: ένα εξαπτέρυγο, μια εμφάνιση, μια μορφή που προστατεύει και ταυτόχρονα κυριαρχεί στη σκηνή. Το θερμό φόντο, κόκκινο-καφέ, δημιουργεί μια ατμόσφαιρα φεβιλή, σχεδόν τροπική, μα και εσωτερική. Δεν φαίνεται ένα πραγματικό τοπίο: φαίνεται μάλλον ένας νοητός χώρος, ένα δωμάτιο της φύσης, όπου οι ζωντανές μορφές αναδύονται ως αναμνήσεις ή οράματα.
Μέγαλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αντίθεση μεταξύ της γκρίζας και βαριάς μάζας του ζώου και της αιχμηρής ζωτικότητας των φύλλων. Η ζωγραφιά εργάζεται πάνω σε μια ένταση ανάμεσα στην ακινησία και την ανάπτυξη, ανάμεσα στον ύπνο και τον παλμό. Ακόμη και τα φωτεινά στοιχεία, παρόμοια με οστά, κλαδιά ή μεταλλικές παρουσίες, εισάγουν μια περαιτέρω αμφισημία: κάτι οργανικό συνυπάρχει με κάτι ορυκτό στον ίδιο χώρο.
Το έργο έχει μια αφηγηματική ποιότητα αλλά όχι εικονογραφική. Δεν διηγείται μια συγκεκριμένη ιστορία· μάλλον υποδηλώνει μια συνθήκη. Είναι σαν το θηρίο να ανήκει σε έναν απομακρυσμένο χρόνο, ενώ ο φοίνικας πίσω του συνεχίζει να απλώνεται, αδιάφορος και ζωντανός. Γίνεται μια μελαγχολική, ενστικτώδης εικόνα, όπου η φύση δεν είναι ειρηνική αλλά φορτισμένη με ένταση, θερμότητα και μυστήριο.
«Ο ύπνος της φοίνικας» είναι ένα πίνακας που χτυπά ακριβώς γι’ αυτή την αμφισημία: ό,τι φαίνεται γαληνιά περιέχει ανησυχία, ό,τι φαίνεται διακοσμητικό γίνεται ψυχική παρουσία. Έργο πυκνό, οραματικό, στο οποίο ζώο και φυτό συγχωνεύονται σε μια σκηνή σιωπηλής, σχεδόν ρι ritual ιευου suspension.
