Jacques Halbert - Cerises fondues

Jacques Halbert (γεννημένος το 1955)

Κερανά μαγεμένα

Γκουάς σε χαρτί

24,5 x 33 εκ.

Jacques Halbert γεννήθηκε το 1955 στην Bourgueil.
Ζει και δουλεύει στο Candes Saint Martin στο Val de la Loire.

Οι πρώτες δεκαετίες
Φοιτητής στη σχολή Καλών Τεχνών της Bourges, ο Jacques Halbert ζωγραφίζει τα πρώτα του κεράσια στον δημόσιο χώρο σε έναν διαχωριστικό φράχτη μήκους άνω των 40 μέτρων. Τη χρονιά αυτή, πηγαίνει πολύ συχνά στο Παρίσι για να συναντήσει τον καλλιτεχνικό χώρο. Ντυμένος ως σεφ, γνωρίζεται σε εκδηλώσεις εγκαινίων, πουλώντας μικρά πίνακες και τάρτες με κεράσια σε ένα καλαθάκι που φέρνει στη μέση του. Αυτή η συμπεριφορά τον βοηθά να προσεγγίσει πολλούς καλλιτέχνες (Ben Vautier, Raymond Hains, Andre Cadere, Catherine και Jacques Pineau κ.ά.) και να προσκληθεί στη FIAC το 1976. Με αυτή την ευκαιρία, ο Jacques Halbert δημιουργεί τη Galerie Cerise, ένα τρίτπορ που μετατράπτεται σε περιπλανώμενη γκαλερί.

Οι αμερικανικές δεκαετίες
Το 1978, ο Jacques Halbert ταξιδεύει για πρώτη φορά στις ΗΠΑ καλεσμένος να συμμετάσχει στη σεμερνή του Washington. Κατά τη διάρκεια αυτής της παραμονής, γνωρίζει το New York και συναντά τον καλλιτέχνη Jean Dupuy που τον βοηθά να εγκατασταθεί εκεί. Ο Jean Dupuy τον φέρνει σε επαφή με όλη την καλλιτεχνική σκηνή της πρωτοπορίας με τα μέλη των Fluxus και τους ανερχόμενους καλλιτέχνες όπως ο Keith Haring. Ο Jacques Halbert συμμετέχει σε πολλές επιδείξεις και βλέπει τα τελευταία χρόνια της La Collective Consciousness. Εκθέτει στους γκαλερίστες της Νέας Υόρκης Gracie Mansion και Emily Harvey. Το 1985, ακολουθώντας παραδείγματα όπως το FOOD του Gordon Matta-Clark και η Eat Art Galerie του Daniel Spoerri, ο Jacques Halbert ανοίγει και διευθύνει για 5 χρόνια το The Art Café στο East Village. Το 1990, αφήνει τη Νέα Υόρκη για να επαναπροσανατολιστεί εξ ολοκλήρου στο έργο του. Ζει στην Φλόριντα τα πρώτα χρόνια, έπειτα στο Λος Άντζελες, βιώνοντας τις δύο ακτές της Αμερικής. Το 1999, επιστρέφοντας στη Νέα Υόρκη, ιδρύει τη Magnifik Gallery στο Williamsburg, συνεχίζοντας ταυτόχρονα το έργο του που γίνεται αντικείμενο εκθέσεων στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη.

Η επιστροφή στη Γαλλία
Λίγους μήνες μετά τις 11 Σεπτεμβρίου 2001, ο Jacques Halbert εγκαταλείπει τη Νέα Υόρκη και settles στο Candes-Saint-Martin, στην Τουρίν. Από τότε και για 20 χρόνια, το έργο του έχει τεθεί υπό έκθεση και ρετρόσπεκτιβ σε κέντρα τέχνης: το Creux de l’Enfer στο Thiers, το Centre de Création Contemporaine στο Tours, η chapelle de Genneteil στο Château-Gontier κ.ά., με τη τελευταία το 2020 στο château de Montsoreau-Musée d’art contemporain. Τα έργα του Jacques Halbert υπάρχουν επίσης σε δημόσιες συλλογές όπως το Centre National des Arts Plastiques, το Musée d’art de Nantes, το Emily Harvey Foundation στη Νέα Υόρκη, τα Artothèques Caen και Angers, το FRAC Auvergne, κ.λπ.

Για πάνω από 45 χρόνια, η κερασιά αποτελεί ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στο έργο του, με δύο κύριες γραμμές κατεύθυνσης τη ζωγραφική και τη ντεφερένσια.

Το 2021, το château de Montsoreau-Musée d’art contemporain δημοσιεύει το «Autoportrait», ένα βιβλίο στο οποίο πάνω από τριάντα καλλιτέχνες, κριτικοί και ιστορικοί της τέχνης αποτυπώνουν το πορτρέτο του καλλιτέχνη (Daniel Dezeuze, ORLAN, Ben Vautier, Mathieu Mercier, Fabrice Hyber, Claire Chevrier, Patrick Tosani, Olivier Mosset, …).