Jacques Halbert - Cerises fondues

Jacques Halbert (γεννημένος το 1955)

ΤΑ ΚΕΡΑΣΙΑ ΛΙΩΝΟΝΤΑΙ

Θερμογραφία σε χαρτί

24,5 x 33 εκ.

Ο Jacques Halbert γεννήθηκε το 1955 στο Bourgueil.
Ζει και εργάζεται στο Candes Saint Martin στο Val de la Loire.

Οι πρώτες χρονιές
Φοιτητής στη σχολή Καλών Τεχνών του Bourges, ο Jacques Halbert ζωγραφίζει τα πρώτα του κεράσια στο δημόσιο χώρο σε έναν φράχτη μήκους πάνω από 40 μέτρα. Το ίδιο έτος, συχνά πηγαίνει στο Παρίσι για να συναντήσει την καλλιτεχνική σκηνή. Ντυμένος ως σεφ, γνωρίζεται σε ένα από τα openings, πουλώντας μικρούς καμβάδες και tarte‑κια κεράσια σε ένα καλάθι που φέρνει στη μέση του σώματος του. Αυτή η συμπεριφορά τον φέρνει κοντά σε πολλούς καλλιτέχνες (Ben Vautier, Raymond Hains, Andre Cadere, Catherine και Jacques Pineau, κ.ά.) και να προσκληθεί στη FIAC το 1976. Για αυτόν τον λόγο, ο Jacques Halbert δημιουργεί τη Galerie Cerise, ένα τρίπορτο μετατρεπόμενο σε περιπλανώμενο γκαλερί.

Οι αμερικανικές χρονιές
Το 1978, ο Jacques Halbert ταξιδεύει για πρώτη φορά στις ΗΠΑ καλεσμένος να συμμετάσχει στην έκθεση της Ουάσιγκτον. Κατά τη διαμονή αυτή γνωρίζει τη Νέα Υόρκη και συναντά τον καλλιτέχνη Jean Dupuy, ο οποίος τον βοηθά να εγκατασταθεί εκεί. Ο Jean Dupuy τον φέρνει σε επαφή με ολόκληρο το καλλιτεχνικό κίνημα της πρωτοπορίας, με τα μέλη του Fluxus και ανερχόμενους καλλιτέχνες όπως ο Keith Haring. Ο Jacques Halbert συμμετέχει σε πολλές περφόρμανς και ζει τα τελευταία χρόνια της La Collective Consciouness. Εκθέτει σε γκαλερίστες της Νέας Υόρκης Gracie Mansion και Emily Harvey. Το 1985, μπαίνοντας στον πνεύμονα FOOD του Gordon Matta-Clark και της Eat Art Galerie του Daniel Spoerri, ο Jacques Halbert ανοίγει και διευθύνει για πέντε χρόνια το The Art Café στο East Village. Το 1990, ο Jacques Halbert αφήνει τη Νέα Υόρκη για να επικεντρωθεί αποκλειστικά στο έργο του. Ζει στην Φλόριντα για τα πρώτα χρόνια, έπειτα στο Λος Άντζελες, πειραματιζόμενος με τις δύο ακτές της Αμερικής. Το 1999, επιστρέφοντας στη Νέα Υόρκη, ιδρύει τη Magnifik Gallery στο Williamsburg ενώ συνεχίζει το έργο του, που τελικά γίνεται αντικείμενο εκθέσεων στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη.

Η επιστροφή στη Γαλλία
Λίγους μήνες μετά τις 11 Σεπτεμβρίου 2001, ο Jacques Halbert εγκαταλείπει τη Νέα Υόρκη και εγκαθίσταται στο Candes-Saint-Martin, στη Τουρανία. Για πάνω από 20 χρόνια, το έργο του έχει παρουσιαστεί σε εκθέσεις και ρετρόσπεκτίβες σε κέντρα τέχνης: το Creux de l’Enfer στο Thiers, το Centre de Création Contemporaine στο Tours, η chapelle de Genneteil στο Château-Gontier, κ.ά., συμπεριλαμβανομένης της τελευταίας το 2020 στο Château de Montsoreau-Musée d’art contemporain. Τα έργα του Jacques Halbert βρίσκονται επίσης σε δημόσιες συλλογές, όπως το Centre National des Arts Plastiques, το Musée d’art de Nantes, το Emily Harvey Foundation στη Νέα Υόρκη, τα Artothèques του Caen και του Angers, το FRAC Auvergne, κ.λπ.

Για πάνω από 45 χρόνια, το κεράσι αποτελεί επαναλαμβανόμενο μοτίβο στο έργο του, με δύο κύριες κατευθύνσεις: η ζωγραφική και η περφόρμανς.

Το 2021, ο πύργος Montsoreau-Musée d’art contemporain δημοσιεύει το «Autoportrait», ένα βιβλίο όπου πάνω από τριάντα καλλιτέχνες, κριτικοί και ιστορικοί της τέχνης περιγράφουν το πορτρέτο του καλλιτέχνη (Daniel Dezeuze, ORLAN, Ben Vautier, Mathieu Mercier, Fabrice Hyber, Claire Chevrier, Patrick Tosani, Olivier Mosset, κ.ά.).