Thilo Maatsch (1900-1983) - Abstrakte Komposition

ΚΟΜPOSEΙΟΝΕΛΕ ΜΑΛΕΡΕΙΑ
(Kurt Leonard σχετικά με Thilo Maatsch 1976)

Στην δημοπρασία βρίσκεται μια αφηρημένη σύνθεση του σημαντικού γερμανού καλλιτέχνη Thilo Maatsch από το 1923. Η έκδοση πιθανώς από τη δεκαετία του 1960˙ ένας αριθμός έκδοσης δεν υφίσταται. Διαστάσεις: 20 x 22,5 εκ., διαστάσεις θεματογραφίας 15 x 9 εκ. Η κατάσταση είναι πολύ καλή. Το φύλλο είναι αψεγάδιαστο. Η ξυλογραφία σε λεπτό ιαπωνικό χαρτί φέρει την υπογραφή κάτω από το θέμα δεξιά.

Σε μια παράλληλη δημοπρασία υπάρχουν ακόμη δύο εκτυπώσεις MAATSCH καθώς και οι γερμανικοί- Κονστρουκτιβιστές KESTING και BUCHHOLZ.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ THILO MAATSCH (Πηγή μεταξύ άλλων Wikipedia)

Ο Thilo Friedrich Maatsch (13 Αυγούστου 1900, Braunschweig – 20 Μαρτίου 1983, Königslutter) ήταν Γερμανός γραφίστας, ζωγράφος και γλύπτης. Ήταν καλλιτέχνης της αφηρημένης και της συγκεκριμένης τέχνης καθώς και του κονστρουκτιβισμού.

Το 1918 ίδρυσε ο Maatsch με τους Rudolf Jahns και Johannes Molzahn την «Εταιρεία των Φίλων της Νέας Τέχνης» στη Μπραντσουάκ. Μέλη της περιλάμβαναν ανάμεσα σε άλλα τον Lyonel Feininger και τον Paul Klee. Επιπλέον ο Wassily Kandinsky, που στήριζε τον Maatsch και τον θαύμαζε όπως τον πατέρα του, σχεδίασε το σήμα της ομάδας. Ακόμη μέσα στη χρονιά εκείνη έγινε φίλος ο Maatsch με τον συλλέκτη τέχνης Otto Ralfs. Το 1919 και το 1921 τον επισκέφτηκε ο Heinrich Vogeler στο Worpswede.

Το 1924 έγινε η πρώτη αγορά ενός έργου του Thilo Maatsch από τον Braunschweiger συλλέκτη Otto Ralfs. Για τον σκοπό αυτόν ήρθε μαζί με τη Nina και τον Wassily Kandinsky στο διαμέρισμα ενός δωματίου του Maatsch για να επιλέξουν ένα ελαιογραφικό. Για τον Maatsch αυτή ήταν μεγάλη τιμή να βρίσκεται ο πίνακας δίπλα σε έργα των Mondrian, Kandinsky, Klee και άλλων ήδη γνωστών καλλιτεχτών σε μια συλλογή. Το 1925 ο Ralfs οργάνωσε μια έκθεση της «Εταιρείας των Φίλων της Νέας Τέχνης».

Στα Bauhaus στη Βαϊμάρη και αργότερα στο Ντόζαυ ήρθε σε γνωριμία με τους Paul Klee, Lyonel Feininger, László Moholy-Nagy, William Wauer και Lothar Schreyer. Ο Kandinsky, ο Klee καθώς και ο Moholy-Nagy τον επέτρεψαν να παραμείνει στα εργαστήριά τους και να σπουδάσει μαζί τους. Με τον Kurt Schwitters δεν ήταν απλώς φίλοι· διέθεταν μια παρεμφερή μορφολογία, γι’ αυτό ο Maatsch μερικές φορές συγκαταλέγεται στον κύκλο του Schwitters.

Ακόμη μέσα στο ίδιο έτος ο Maatsch εντάχθηκε στην Novembergruppe και έγινε εκεί μέλος. Ακολούθησε ετήσια συμμετοχή μέχρι το 1932 στην «Μεγάλη Βερολινέζικη Έκθεση Τέχνης». Το 1927 μάλιστα ο Herwarth Walden οργάνωσε γι’ αυτόν ατομική έκθεση στη γκαλερί Der Sturm, όπως ο ίδιος ο Maatsch ανέφερε με υπερηφάνεια το 1970, «τουλάχιστον 50 γραφικές τέχνες και περίπου 10 υδατογραφίες και μερικούς πίνακες».

Κάτω από τον ναζιστικό καθεστώς ήρθαν, όπως και για πολλούς άλλους καλλιτέχνες της πρωτοπορίας, πτώση. Το 1933 κατασχέθηκαν για πρώτη φορά έργα του Maatsch. Το 1934 αποκλείστηκε από τη Reichskammer der bildenden Künste, ο Maatsch καταχωρήθηκε ως «degenerate».

Δύο δεκαετίες μετά το τέλος του πολέμου ακολούθησε περίπου από το 1966 η επανεμφάνισή του, και από τότε ακολουθούσε σειρά έκθεσης με έκθεση. Έργα του Maatsch αγοράστηκαν από γνωστότερες ιδιωτικές συλλογές, περιλαμβάνοντας κυρίως τον Carl Lazlo, ο οποίος συνέβαλε ενεργά με την έκδοση διαφόρων mappeneditionen και ενός βιβλίου, καθώς και τους Alfred και Elisabeth Hoh. Ο Maatsch απεβίωσε με ιδιαίτερο σεβασμό το 1983 Königslutter.