Ammonite - Απολιθωμένο ζώο - Aioloceras (Cleoniceras) sp. - 12 cm (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Ζεύγος Aioloceras αμονοειδών, λεία, μήκους περίπου 12 εκ., συμπεριλαμβανομένων των βάσεων για την έκθεσή του.

Αυτό το εντυπωσιακό κομμάτι απολιθωμένου αμονοειδούς δείχνει τη διαχρονική ομορφιά του σχεδιασμού της φύσης. Κομμένο και γυαλισμένο για να αποκαλύψει τους περίτεχνους εσωτερικούς θαλάμους του, το τεμάχιο παρουσιάζει ζεστούς τόνους κεχριμπαριού, μελιού και κρέμας με υφές κρυστάλλινες και ορυκτές που εμφανίστηκαν φυσικά. Το σχέδιο σε σπειροειδή μορφή είναι ευκρινές και εντυπωσιακό, γεγονός που το καθιστά τέλειο για τη διακόσμηση του σπιτιού, για μια συλλεκτική βιβλιοθήκη ή ως ένα μοναδικό δώρο για τους λάτρεις των απολιθωμάτων.

Αυτό είναι ένα αρχαίο μεσοζωοπλανκτόν, που ανήκει στα αμονοειδή. Έζησε στον Ανώτερο Ιουρασικό (πριν από 172–149 εκατομμύρια χρόνια) και τα απολιθωμένα αποσπάσματά του έχουν βρεθεί σε όλες τις ήπειρους.

Αυτά είναι θαλάσσια πλάσματα, χαρακτηριστικά από ένα εξωτερικό κέλυφος που αποτελείται κυρίως από ανθρακικό ασβέστιο, υπό μορφή αραγονίτη, και κατά ένα μέρος από οργανική ύλη με προστατευτική φύση (κογχινόλιο). Το κέλυφος διαιρούνταν εσωτερικά από σεπτίνους σε διάφορους θαλάμους, από τους οποίους ο μαλάκιος κατείχε μόνο τον τελευταίο (ζωντανός θαλάμος). Οι υπόλοιπες θαλάμες, που σχημάτιζαν το φαγομόνα (τμήμα του κελύφους με θαλάμους), χρησιμοποιούνταν ως «θαλάμοι αέρα» (παρόμοιο με τον σημερινό Ναυτίλο), γεμάτοι αέριο και το υγρό των θαλάμων για τον έλεγχο της πλωτότητας του οργανισμού. Η πίεση των υγρών στους θαλάμους ελεγχόταν από μια οργανική σωληνοειδή δομή, λεπτή, με πλούσια αγγειότητα και μερικώς ορυκτοποιημένη (ο σίφων), που διαπερνούσε όλους τους σεπτούς και επέτρεπε την ανταλλαγή υγρών μεταξύ του αίματος και των μαλακών ιστών του ζώου και των θαλάμων μέσω μιας διαδικασίας οσmosis.