Agathe Toman - Orange Sunset - XL

Αυτό το έργο ανήκει στη «COLLECTION PARTAGÉE» του καλλιτέχνη. Τύπωμα φωτογραφίας τέχνης σε γυαλισμένο χαρτί με στρώση κόκκου. Χειμώνας 2025.
Υπογραφή κάτω δεξιά. Ο αριθμημένος αριθμός κάτω αριστερά. Υπογεγραμμένο και αριθμημένο, ημερομηνία στο πίσω μέρος. Εκτυπωμένο στο Μιρατσό, Γαλλία. Ένα πιστοποιητικό γνησιότητας συμπληρωμένο και υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη θα παρασχεθεί επίσης στον αγοραστή. Η φωτογραφία πωλείται χωρίς κάδρο ώστε να αποσταλεί κυλιόμενη.

Βιογραφία του καλλιτέχνη:
Γεννηθείς το 1989, με γαλλικές, αυστριακές και τσεχικές ρίζες, η Agathe Toman είναι μια γαλλίδα πολυεπιστημονική καλλιτέχνης που εκτείνεται από τη ζωγραφική στην ποίηση, περνώντας από τη γλυπτική, το σχέδιο και τη φωτογραφία. Μετά τις σπουδές στην περίφημη σχολή της Chambre Syndicale de la Couture Parisienne και τα χρόνια εργασίας ως στυλίστρια σε οίκους γαλλικής υψηλής ραπτικής στο Παρίσι πριν από εννέα χρόνια, η Agathe ένιωσε την ανάγκη να εστιάσει αποκλειστικά στη δημιουργία της.
Σήμερα εγκατεστημένη στις Landes εδώ και δεκατρία χρόνια, η Agathe διαμορφώνεται ως ανερχόμενο πρόσωπο στη σύγχρονη καλλιτεχνική σκηνή, αξιολογούμενη τόσο εθνικά όσο και διεθνώς.

Αναγνωρισμένη από τη Sotheby’s από το 2021, τα έργα της έχουν πωληθεί σε δημοπρασία τρεις φορές, μαρτυρώντας την ταχεία άνοδό της και την αποδοχή στην αίθουσα τέχνης που φημίζεται. Οι αξιόλογες συνεισφορές της σε διάφορες εκθέσεις, ιδίως στο Art Paris, της έχουν χαρίσει τεράστια επιτυχία, εδραιώνοντας την παρουσία της σε πολυάριθμα ιδιωτικά ιδρύματα σε όλο τον κόσμο.

Η παλέτα της Agathe ευνοεί τις βαθιές αποχρώσεις του μαύρου και του μπλε, μια διακριτή χρωματολογία σε κίνηση. Οι ζωγραφιές της χρησιμοποιούν αγνούς χρωστικούς, μελάνια, ελαιοχρώματα και ακρυλικά με εξαιρετικά ένταση, που επιδιώκουν να επανασυνδέσουν σχέσεις με κρυμμένα πράγματα, μεταφέροντας τον θεατή πέρα από το οπτικό. Ο καμβάς ασκεί μια δύναμη, προσφέροντας ηχώ στις ίδιες της εμπειρίες.

Τα σχέδιά της, που εκτελούνται με στυλό Bic, φέρουν μια αποσταθεροποιητική ισχύ έλξης.
Οι φωτογραφίες της Agathe ταράσσουν με τις αφηρημένες καλειδοσκοπικές τους εκφράσεις· μας κατακλύζουν με ήρεμες αισθήσεις, αναμνήσεις μιας τέλειας αιωρότητας που ήταν στην αρχή μας. Οι εκατοντάδες ποιήσεις της ρυθμίζουν το διαστη­μά της με μια λυρική ποιότητα που χαρακτηρίζει το έργο της. Ένα πρώτο ανθολόγιο με τίτλο «You will have to learn to smile again», κυκλοφορεί τον χειμώνα του 2024.

Πέρα από την καλλιτεχνική της πρακτική, η Agathe είναι επίσης βαθιά δεσμευμένη στη μελέτη της ψυχανάλυσης μέσω της αναλυτικής διαπραγματικής ψυχολογίας, την οποία συνεχίζει εδώ και τέσσερα χρόνια στο Παρίσι. Αυτή η εξερεύνηση πλουταίνει τη γνωστική της διαδικασία, επιτρέποντάς της να ενσωματώσει βαθιές ψυχικές διαστάσεις στην τέχνη της, που εμποτίζεται με νέες πυκνότητες.

Η Agathe δεν απομονώνει την τέχνη της από τις κοινωνικές της δεσμεύσεις. Επικεντρώνει το έργο της σε κρίσιμα θέματα όπως η ψυχική υγεία, το περιβάλλον και η εκπαίδευση. Αυτά τα πεδία σκέψης δεν παρόνται μόνο στην τέχνη της· αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητας και της προσωπικότητάς της.

Η δουλειά της έχει αναγνωριστεί και γιορταστεί σε αρκετές φημισμένες δημοσιεύσεις, συμπεριλαμβανομένων Forbes, L'Oeil και Elle, σημειώνοντας τον εντυπωσιακό της αντίκτυπο στον χώρο της σύγχρονης τέχνης.

Η Agathe Toman συνεχίζει να μαγνητίζει και να εμπνέει ένα παγκόσμιο κοινό, προσφέροντας μέσα από τα έργα της ένα παράθυρο στην περιπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας, όπως την αντιλαμβάνεται και τη μετατρέπει σε τέχνη. Μοιράζεται αυτές τις εμπειρίες με μεγάλη γενναιοδωρία.

"MA VISION:
Η δουλειά μου εξερευνά βαθιές συνδέσεις ανάμεσα στην ψυχή και το σώμα, υφαίνοντας διαλόγους ανάμεσα στο πνεύμα και την ύλη. Επιδιώκω να διερευνήσω τους τρόπους λειτουργίας τους στο περιβάλλον τους, τις συνδέσεις που δημιουργούν, και τις δονήσεις, τόσο αισθητές όσο και αόρατες, που προκύπτουν.
Διερευνώ θέματα όπως η ταυτότητα, η μνήμη, η ανθρώπινη φύση και η σχέση μεταξύ του ατόμου και του περιβάλλοντός του. Τα έργα μου φέρουν βαθιά συναισθηματική ένταση και μια κάποια ένταση, προσκαλώντας τον θεατή σε αυτο-αναστοχασμό, ανοιγοντάς ένα πέρασμα προς το ασυνείδητο.

Αποτυπώνω αυτή τη βούληση στη نفسها υλική ουσία των έργων μου: αποφασιστικά αφηρημένα, μονόχρωμα, τονικά, εκεί όπου το σκοτάδι συνυπάρχει με τον φωτεινό ορίζοντα, το μπλε σκιρτά στην αφή του μαύρου, ή φωτίζεται από μόνο του. Βρισκόμαστε στην απουσία/παρουσία του φωτός.
Οι πίνακες, οι εγκαταστάσεις, τα σχέδια και οι φωτογραφίες μου είναι καθεμία μια απόλυτη δημιουργία, ελεύθερη από μίμηση, που διεγείρει την καθαρή συγκίνηση, προκαλώντας το ξύπνημα του Αόρατου· τα έργα μου γίνονται έτσι καθρέφτες αυτών των εσωτερικών πλευρών που έχουν δεν αποκαλυφθεί.

Μια σχολαστική συγγένεια μεταξύ των χεριών μου και των χρωστικών, των πυροσβέσεων, του στυλό-μολυβιού και των χρωμάτων, με την εναπόθεση της ύλης στο χαρτί ή στον καμβά. Οι τεχνικές μου ποτέ δεν επαναλαμβάνονται ποτέ, ένα αποτέλεσμα μη ελεγχόμενο. Μια αυξανόμενη μοναδικότητα.
Έτσι εργάζομαι για να σταθεροποιήσω τη κίνηση της ύλης, τη πυκνότητα του φωτός, να προσφέρω τον εαυτό μου, για την αφύπνιση ενός Εγώ.

Πάντα υπάρχει κάτι που δεν φαινόνταν. Κάτι απροσδόκητο. Αυτή η ανέκφραστη ένταση, έντονα περιορισμένη, που μας υπόσχεται και μας υπερβαίνει. Το νερό, η βαρύτητα, οι φλοιότριχες, αυτά τα πανταχού παρόντα, μεταμορφώνουν τον παρατηρητή με τη δύναμή τους. Η ανάδυση ενός μοναδικού αποτυπώματος, μια λυρική αφηρημένη ουσία, τα έργα μου είναι αυτοπορτραίτα, πορτρέτα μερών του εαυτού μου.
Λέω ότι οι δημιουργίες μου είναι «materializations of psychic states», τοπία ανθρώπινα, νήματα της ψυχής μου, καλώντας τους άλλους να συγχωνευθούν σε αυτά.
Η αξία τους δεν είναι αισθητική, αλλά έγκειται στις δονήσεις που τα έργα μου προκαλούν στο βλέμμα. Είναι δύο ευαισθησίες που συναντώνται και όχι πλέον δύο διακριτές ατομικότητες. Είναι μια ζωντανή διαδικασία. Το έργο υπερβαίνει αμέσως. Τα θεωρώ ως ενεργά όντα, δημιουργώντας αδιάνοια δεσμούς μεταξύ μας, μέσα μας.

Το βλέμμα γίνεται με τη σειρά του δημιουργός, δ giving ζωή στο έργο σε μια αλχημεία ψυχικών αντήχων.

Δεσμεύομαι σε μια πορεία προς μια νέα όραση του Είναι, του εαυτού, του κόσμου και των άλλων.

Αν ο θεατής δεχτεί να προσκληθεί, αυτές είναι οι ψυχικές αντήχησεις που συμπίπτουν και συμφωνούν σε μια κοινή συμφωνία, μια συνομιλία αρχίζει να εγκαθίσταται, ένας ρυθμός αισθάνεται. Μια αναμορφωμένη ανάμνηση της ψυχής της, αινιγματικό αντανακλαστικό. Είναι ποιητική εμπειρία.
Μια έντονη και ισχυρή παρουσία. Μια απαιτητική εμπειρία.

Θέλω τα έργα μου να τελειοποιούν το ανθρώπινο πνεύμα, να οξύνεται η ψυχή και να βρίσκουν τα συναισθήματα αυτήν την απήχηση, να αντηχούν λέξεις.
Αυτό που είναι σημαντικό είναι αυτό που το έργο κινητοποιεί μέσα μας, και το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης.

«Η ψυχική οδύνη συνδέεται με οτιδήποτε απομακρύνεται από τη διαδικασία υποκειμενικής συμβολιστικής. Ο άνθρωπος υποφέρει όχι μόνο εξαιτίας των γεγονότων ή ορισμένων σκέψεων αλλά επειδή ορισμένες διεργασίες μέσα του δεν έχουν βρει καθρέφτη, ηχώ, ακουστική και παραμένουν σε πλανόδιο. » René Roussillon - Manual de psychologie et de psychopathologie de clinique générale, σελ. 146.

#exclusivephoto