Alfredo Grimaldi (1950) - Scorcio ligure a picco sul mare

Artist: Alfredo Grimaldi
​Titolo: Scorcio ligure a picco sul mare
​Tecnica: Olio su tavola
​Dimensioni: 24 x 30 cm

​Αυτό το γοητευτικό έργο σε ελαιογραφία πάνω σε σανίδα αιχμαλωτίζει την ζωντανή, γραφική ουσία των ιταλικών θαλασσινών χωριών, τονίζοντας με δύναμη τις χαρακτηριστικές αρχιτεκτονικές κατασκευές που κόβουν το βλέμμα προς τη θάλασσα στα Cinque Terre ή στην ακτή της Λιγουρίας. Το έργο εντάσσεται αρμονικά στην κατηγορία του Alfredo Grimaldi, μεσηλωμένο από μια ποιητική, χαρούμενη και διακριτικά ναιφ σχολή που επαναπροσδιορίζει το μεσογειακό τοπίο.
Η συνθετική δομή αναπτύσσεται κατά μήκος μιας έντονης διαγωνίου που διαπερνά τον καμβά από αριστερά προς τα δεξιά. Στην αριστερή πλευρά, ένα πυκνό συμπύκνωμα πολύχρωμων σπιτιών ανεβαίνει πάνω σε ορειίνους βράχους, δημιουργώντας μια καταρράκτη όγκων που φθίνει ομαλά προς την ακτή. Αυτός ο αρχιτεκτονικός και υλικός όγκος βρίσκει την τέλεια αντίστιξή του στη δεξιά πλευρά, κυριαρχούμενη από την απεραντοσύνη της θάλασσας και έναν καθαρό ουρανό. Η γραμμή της ακτής και η κίνηση των βράχων καθοδηγούν το βλέμμα προς το φόντο, όπου ο πράσινος λόφος χάνεται στο νερό, κλείνοντας τη θαλάσσια αγκαλιά.
Η παλέτα είναι πλούσια, κορεσμένη και εμποτισμένη από φως απολύτου καθαρότητας.
Οι όψεις των σπιτιών αποδίδονται με ποικιλία θερμών και παστέλ τόνων, ανάμεσά τους διακρίνονται το παλιό ροζ, το κεραμιδί κόκκινο, ο οχράς και το ασβέστης λευκό, διακοπτόμενα από μικροσκοπικές γωνιώδεις γαλάζιες απόχρωσεις των παραθύρων.
Η βλάστηση που πλαισιώνει το χωριό λάμπει σε φωτεινά πράσινα και με πινελιές λεμονιού στις κορυφές του, ενώ οι βράχοι που αγγίζουν τη θάλασσα ανάβουν από θερμά μωβ, ροδοχρώ, και πορτοκαλοκόκκινα αντανακλαστικά, μαρτυρία ενός ήλιου που καίει.
Η θάλασσα είναι ο πραγματικός ενεργειακός πυρήνας του έργου, ολοκληρωμένη με παχιές, σκούρες και ορατές πινελιές (υλική ζωγραφική). Ο Grimaldi απλώνει τα χρώματα με οριζόντιες και γρήγορες κινήσεις μπλε ωκεανού, κίτρου του μπλε και τιρκουάζ, ενώ ο κυματισμός κοντά στην ακτή και τα σπρέι πάνω στους βράχους περιγράφονται με ισχυρούς και παχιούς ματιών από καθαρό λευκό.
Η προσέγγιση του καλλιτέχνη υπερβαίνει την πραγματικότητα σε μια διάσταση σχεδόν παραμυθένια και αψηφώντας τον χρόνο. Ο χωρισμός των μορφών σε καθαρά χρωματικές επιφάνειες και η απουσία σκοτεινών σκιών δίνουν στην σκηνή μια αιώνια ηλιακή λάμψη. Υπάρχει ένα αίσθημα ζωτικότητας και ήρεμου αγροτικού μόχθου που διαφαίνεται από τη σχεδίαση σχεδόν χορωδιακή των σπιτιών.
Η υπογραφή, τοποθετημένη χαμηλά αριστερά με το χαρακτηριστικό σκοτεινό και γραφικό δούκτους του καλλιτέχνη, ενσωματώνεται αρμονικά στο πρώτο πλάνο, σχεδόν να προβάλλεται από τη βλάστηση της ακτής. Το έργο διαμορφώνεται ως ένα μικρό και πολύτιμο κομμάτι φωτός, ικανό να συνοψίσει την πιο αληθινή ομορφιά του ιταλικού θαλασσινού τοπίου.