Ιταλική σχολή (XVII) - La Coronación de la Virgen

Ιταλική Σχολή του 17ου αιώνα - «Η Βασίλευση της Παναγίας» - Λάδι σε καμβά
Σημαντικό έργο μπαρόκ της Ναπολιτανικής Σχολής του 17ου αιώνα που εικονογραφεί την «Βασίλευση της Παναγίας από την Αγία Τριάδα». Παρουσιάζει μια σύνθεση με μεγάλη θεατρική δύναμη και μια έντονη αντίθεση φωτός-σκιάς με καταγωγή από το σεμπράντο, όπου το θεϊκό φως κόβει τις μορφές πάνω σε ένα φόντο σε μισόσβυσμα. Οι σκούροι χρωματισμοί και ο μοντελισμός των προσώπων ακολουθούν κατά γράμμα τα μοντέλα του ναπολιτανού δασκάλου.
Αυτό το έργο απεικονίζει το βίβλιο-ευλαβικό απόσπασμα της Βασίλευσης της Παναγίας από την Αγία Τριάδα. Στην καθολική παράδοση, αυτή είναι η κορύφωση μετά την Κοίμηση της Μαριάμ, στην οποία ανεβαίνει στον ουρανό και υποδέχεται από τον Θεό για να ονομαστεί Βασίλισσα των Ουρανών και της Δημιουργίας. Αν αναλύσουμε το έργο ακολουθώντας τη δομή της μπαρόκ Ναπολιτανας Σχολής, εντοπίζονται τα ακόλουθα βασικά εικονογραφικά στοιχεία:
Η Παναγία Μαρία (Κάτω): Τοποθετείται στο ασθενώς επίγειο/ουράνιο πεδίο κάτω. Είναι γονατιστή, με μισάνοιχτα μάτια και τα χέρια σταυρωμένα πάνω στο στήθος. Αυτή η στάση εκφράζει ταπείνωση, υπακοή και αποδοχή ενώπιον του θεϊκού σχεδίου. Φοράει μια κόκκινη χιτώνα και ένα μπλε-πράσινο μανδύα που συμβολίζει την ανθρωπιά της και την αγνότητά της.
Ιησούς Χριστός ( Αριστερά): Αντιπροσωπεύει το δεύτερο πρόσωπο της Τριάδας. Αναγνωρίζεται από το ότι είναι ημίγυμνός, καλυμμένος μόνο με ένα ύφασμα καθαρότητας, εμφανίζοντας το ανθρώπινο σώμα που θυσιάστηκε στον Σταυρό. Με το επεκταμένο χέρι κρατάει το στεφάνι που βρίσκεται έτοιμο να τοποθετήσει στο κεφάλι της μητέρας του.
Θεός Πατήρ (Δεξιά): Αντιπροσωπεύει το πρώτο πρόσωπο της Τριάδας. Αποτυπώνεται κατά τον κλασικό κανόνα: ένας γέροντας επιβλητικός με ασπρόξανθη γενιά και σκούρα μανδύα που συμβολίζουν τη σοφία αιώνια. Με το αριστερό χέρι στηρίζεται στο σφαίρα ή γκλόμπο, που συμβολίζει την απόλυτη δύναμή Του επί το πανουργία του δημιουργημένου σύμπαντος.
Το Άγιο Πνεύμα (Κεντρικός Άξονας Άνω): Παρά την παλαιότερη θαμπή επίδραση του χρόνου και των βερνίκων, η έντονη ράβδος χρυσού φωτός στην άνω περιοχή του πίνακα αντιπροσωπεύει τη θεία χάρη. Στο κέντρο αυτής της λάμψης συνήθιζε να ζωγραφίζεται το περίγραμμα ενός λευκού περιστεριού (το τρίτο πρόσωπο της Τριάδας), κλείνοντας τη δογματική σύνθεση.
Η σκηνή έχει μια πυραμιδική σύνθεση όπου όλο το φως και οι ματιές συγκλίνουν στο κεφάλι της Μαριάς, το ακριβές σημείο όπου πρόκειται να λάβει το στέμμα.
Προέρχεται από ιδιωτική συλλογή
Σημείωση:
«Για τη διασφάλιση της ασφάλειας και της τέλειας κατάστασης του έργου, ανάλογα με τον όγκο και τη φύση του, η μεταφορά και παράδοση ενδέχεται να πραγματοποιείται από τον ίδιο τον πωλητή.»