Pippo - Whispers of Yesterday

Ψίθυροι του Χθες
Κρατώ την κίτρινη ομπρέλα μου σαν ασπίδα απέναντι στον λαμπερό, αδιάφορο ήλιο, μα μόνο μια χρυσή σκιά απλώνεται στην βαριά μου καρδιά. Κοιτώντας την λαμπυρίζουσα γαλάζια θάλασσα, τα λευκά σπίτια του μακρινού χωριού θολώνουν σε ανάμνηση του πού κάποτε βαδίζαμε. Η μακρύμυαλη, περίτεχνη μάλλινη μου φορεσιά φαίνεται βαρύτιμη με άεκφωνη λόγια. Η σιωπηρή μαύρη γάτα κάθεται πλάι μου, η ήσυχη παρουσία της ο μόνος ακρογωνιαίος λίθος σε έναν κόσμο που κινείται ενώ εγώ μένω παγωμένος στην νοσταλγία.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2,5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Α р χ α ϊκή ελαιογραφία σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, ένα και μόνο πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κάδρο: Χωρίς κάδρο (οι πλευρές έχουν βαφές, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αργυρώτητα: Υπογεγραμμένο στο οπίσθιο μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρης ασφάλιση αποστολής από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Πίπο

Ο Πίπο (γεννηθείς στο Μόνζα) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο τοπίο ανάμεσα σε γεωμετρική αφαίρεση και σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφιερωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της Λίμνης Ματζόρε. Το παρελθόν του φαίνεται στις συνθέσεις του — αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς — όμως μαλακώνει από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που νιώθει σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Πίπο, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Εμπλέκεται με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, μπαίνοντας νοητικά στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοικτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρά το κομψό τους ντύσιμο, συχνάδιαχν όντας χωρίς πρόσωπο. αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να εισέλθει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και στο αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Αποφασιστικός και ενδοστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα μέσα του να μιλούν. Διατηρεί καμία ψηφιακή αχτίδα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκει κανείς στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτικών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοσμημένων με αποφασιστικά χρώματα, ο Πίπο τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του — γεμάτοι σιωπηλά ζώα, κοφτές σκιές και λαμπερό φως — δεν είναι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες νοσταλγίας και χάρης.