Sergio Romero - Electric Garden

Αυτό το έργο αποτελεί μέρος μιας πρόσφατης εικαστικής έρευνας στην οποία το μηχανικό της κίνησης, η χωρική δομή και η συμβολική επανάληψη μεταφέρονται σε μια κοινή οπτική γλώσσα. Παρά το γεγονός ότι με την πρώτη ματιά μπορεί να φαίνονται παρορμητικά ή αυθόρμητα, κάθε στοιχείο προέρχεται από μια διαδικασία παρατήρησης και επιλογής που απορρέει από ένα προηγούμενο έργο πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβές, αναπτυγμένο επί χρόνια με μαρκαδόρο, γραμμική σχεδίαση και χειροκίνητη κατασκευή του χώρου.

Σε αυτή τη νέα σειρά, η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μεταμορφώνεται.

Η γραμμή δεν συμπεριφέρεται πλέον μόνο ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να ενεργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση πάνω στην επιφάνεια. Το gesture ελευθερώνεται, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει ένα εσωτερικό σύστημα οργάνωσης. Τα σημάδια επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές διασταυρώνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος ορίζεται από μια αόρατη αρχιτεκτονική που στηρίζει ολόκληρη τη σύνθεση.

Κάθε έργο λειτουργεί ως νοητικό χάρτη σε κίνηση: στρώματα μνήμης, παρορμήσεις, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συμβιώνουν μέσα σε ένα ίδιο επίπεδο. Το φαινομενικά χάος διέπεται από συνειδητές αποφάσεις σχετικά με την πυκνότητα, το κενό, την ισορροπία, τον κορεσμό και την οπτική κατεύθυνση.

Η επανάληψη καδρα, τροχιάς, νεύρων γραμμών και κυκλικών πυρήνων δημιουργεί μια δική της γραμματική αναγνωρίσιμη σε ολόκληρη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ή καθαυτό μηχανισμό, αλλά για μια έρευνα σχετικά με το πώς να μεταφράζεται η σκέψη, η ένταση και η ευαισθησία σε μια σύγχρονη ζωγραφική γραφή.

Η ακρυλική ζωγραφική αντικαθιστά εδώ τμήμα της σκληρότητας του τεχνικού σχεδίου με μια πιο σωματική και φυσική παρουσία. Το έργο δεν χτίζεται πλέον μόνο: συμβαίνει επίσης.Το ίχνος διατηρεί τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και της άμεσης κίνησης, διατηρώντας πάντοτε την ίδια οπτική σφραγίδα που ορίζει το σύνολο της έρευνας.

Αυτά τα κομμάτια κινούνται μεταξύ:

- σχεδίου και ζωγραφικής,
- ελέγχου και επέκτασης,
- αρχιτεκτονικής και αυτοματισμού,
- γραφής και αφαιρετικής.

Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η gestural ένταση συνυπάρχει με μια αυστηρή εσωτερική δομή και όπου κάθε σύνθεση λειτουργεί ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος σε μόνιμη μεταμόρφωση.